Symposium Vaderschap en Vaderdagtrofee m/v 2011

“Vaderinclusief beleid begint al tijdens de zwangerschap” (Lezing van Louis Tavecchio, em. hoogleraar pedagogiek UvA, tijdens het Vaderschapsymposium op 17 juni 2011)

2011-06-17T23:29:00.014+02:00

Video (deel 1) van de lezing door Louis Tavecchio op het Vaderschapsymposium 2011:

Video (deel 2) van de lezing door Louis Tavecchio op het Vaderschapsymposium 2011:

Hieronder vindt u verder ook de powerpointpresentatie met de sheets bij de lezing "Vaderinclusief beleid begint al tijdens de zwangerschap" uitgesproken door Louis Tavecchio, emeritus hoogleraar pedagogiek, tijdens het Symposium Vaderschap op 17 juni 2011 van Vader Kennis Centrum, Universiteit van Amsterdam en IkVader aan de Universiteit van Amsterdam.

© L.W.C. Tavecchio, Universiteit van Amsterdam, Vader Kennis Centrum, Symposium Vaderschap, 17 juni 2011
---

Sheet 1 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 2 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 3 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 4 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 5 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 6 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 7 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 8 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 9 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 10 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.
http://www.fira.ca

Sheet 11 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

17 juni 2011 - Winnaars Vaderdagtrofee m/v 2011

2011-06-17T18:36:00.012+02:00

Bron: You Tube, Vaderkenniscentrum, 19 jun 2011

Voor het volledige Juryrapport over de gezamenlijke winnaars Ken Thompson en Benjamin Wondergem met partner Astrid zie hier.
Voor het persbericht zie hier.
Voor het programma van het Symposium 'Vaderschap in diversiteit' en de vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee m/v 2011 zie hier.

17 juni 2011 - Winnaars van de Vaderdagtrofee m/v 2011

De Australische vader Ken Thompson en de Nederlandse vader en politieman Benjamin Wondergem van Politie Haaglanden en zijn partner Astrid winnen gezamenlijk de Vaderdagtrofee m/v 2011.

De Australische vader Ken Thompson wint de Vaderdagtrofee voor zijn onvermoeibare jarenlange zoektocht naar zijn, door de moeder naar Europa ontvoerde en uiteindelijk in Nederland teruggevonden, zoontje Andrew, waarin hij 6500 km door Europa fietste en de vernieuwende mediacampagne "Find Andrew ' inzette om zijn zoontje terug te vinden. Zie daarvoor verder ook de website 'Find Andrew' van vader Ken Thompson op: http://www.findandrew.com

En politieman Benjamin Wondergem van Politie Haaglanden en zijn partner Astrid winnen de trofee voor het maandenlang belangeloos openstellen van hun huis en gezin en het daarbij geven van support aan vader Ken en zoontje Andrew, zodat de in Nederland ontheemde vader en zijn hervonden zoontje onder normale huiselijke omstandigheden weer een vader-zoon-zorgrelatie met elkaar konden opbouwen en terug vinden.

Speciale vermelding krijgt daarbij volgens de jury zeker ook dat - tegen de algemene beeldvorming in - de Nederlandse kinderbescherming, de Amsterdamse jeugdzorg en politie en het Nederlandse ministerie van Justitie vader hebben gesteund en zeer zorgvuldig gehandeld en meegewerkt, en zonder gendervoorkeur gericht waren op contactherstel tussen vader en zoon.

Zie voor wat het volledige juryrapport van de onafhankelijke jury voor de vaderdagtrofee onder voorzitterschap van Em. hoogleraar gezinspedagogie Louis Tavecchio verder zegt over de winnaars van de Vaderdagtrofee m/v 2011 de website van Vaderdagtrofee.nl op: http://www.vaderdagtrofee.nl

De uitgereikte prijs van de Vaderdagtrofee m/v bestaat uit een beeldje en een schilderij van pedagoog, vader en kunstenaar Joep Zander.

In beeld ziet u eerst de bekendmaking van de winnaar door jurysecretaris Peter Tromp. Aansluitend ziet u de uitreiking van de prijs door juryvoorzitter Em. prof. Louis Tavecchio aan vader en politieman Benjamin Wondergem van Politie Haaglanden. Daarop ziet u een kort interview met Benjamin Wondergem en zijn partner Astrid door dagvoorzitter Charlotte Lemmens van het Symposium 'Vaderschap in diversiteit' in Amsterdam, waar de trofee op vrijdagmiddag 17 juni uitgereikt werd. Tot slot ziet u een videogesprek via een Skypeverbinding van Benjamin Wondergem en Astrid met vader Ken Thompson in New South Wales in Australië.

Jurysecretaris Peter Tromp, Vader Kennis Centrum, 17 juni 2011
http://www.vaderdagtrofee.nl

Persbericht: Australische vader Ken Thompson en Nederlandse politieman Benjamin Wondergem winnen samen Vaderdagtrofee 2011!

2011-06-17T17:34:00.031+02:00

Persbericht

AUSTRALISCHE VADER KEN THOMPSON EN NEDERLANDSE POLITIEMAN BENJAMIN WONDERGEM WINNEN SAMEN VADERDAGTROFEE 2011!

Find Andrew! – Mediacampagne en zoektocht van Australische vader Ken Thompson naar zijn door de moeder ontvoerde zoontje Andrew - spreekt jury o.l.v. emeritus hoogleraar Pedagogiek Louis Tavecchio het meeste aan.

In april 2008 werd het toen 3,5 jarige zoontje Andrew van gescheiden vader Ken Thompson uit Australië door zijn moeder naar Europa ontvoerd, nadat een gerechtspsychiater bij haar had vastgesteld dat zij aan wanen leed. Onder meerdere namen begon moeder aan een 2,5 jaar durende zwerftocht door Europa, via onder meer Duitsland, Oostenrijk, Engeland naar uiteindelijk ook Nederland.

Met een internationale mediacampagne heeft Ken Thompson de internationale zoektocht naar zijn zoontje in Europa in gang gezet. In de periode december 2008 tot mei 2010 heeft vader daarop via tientallen interviews en artikelen in zowel Australische als Europese kranten en media aandacht gevraagd voor het terugvinden van zijn ontvoerde zoontje Andrew.

Op 25 mei 2010, de internationale dag voor het vermiste kind, is vader vanuit Engeland zijn fietstocht ‘Find Andrew’ gestart. Hij reed 6500 km kriskras door Europa op zoek naar naar zijn zoontje.

Toen Andrew in september 2010, door een attente leerkracht van een basisschool in Nederland, teruggevonden werd en door de school bij de politie werd gemeld, fietste vader nog steeds door Duitsland.

Procedures daarop door moeder gevoerd maakten dat er geen einde leek te komen aan de beproevingen van de vader en zijn zoontje. Omdat ze zo lang gescheiden waren, herkende Andrew zijn vader in het begin zelfs niet.

Bijzonder in deze zaak is zeker dat - tegen de algemene beeldvorming in - de Nederlandse kinderbescherming, de Amsterdamse jeugdzorg en politie, en het Nederlandse ministerie van Justitie vader hebben gesteund en zeer zorgvuldig hebben gehandeld en meegewerkt, en zonder gendervoorkeur gericht waren op contactherstel tussen vader en zoon.

Uitzonderlijk is de gastvrijheid en inzet door bestuurslid VKC/politieman Benjamin Wondergem. Zijn gastvrijheid, hulp en steun zijn van onschatbare waarde geweest voor vader en zoon tijdens hun verblijf tegen wil en dank in Nederland.

De jaarlijkse vaderdagtrofee is een initiatief van het Vader Kennis Centrum, in samenwerking met IkVader.nl en de Universiteit van Amsterdam, en is uitgereikt aan het slot van het door de bovengenoemde organisaties en instelling georganiseerde Symposium "Vaderschap in Diversiteit"

De overige genomineerden voor de Vaderdagtrofee 2011:

- Vader en bloemist Johan Nievaart, die drie kogels opving voor zijn zoon tijdens het schietdrama in Alphen aan de Rijn op zaterdag 9 april 2011

- 10 jaar Vadercentrum Adam in Den Haag – Bilal Sahin (coördinator) van Vadercentrum Adam en de Haagse welzijnsorganisatie Mooi

- Joyce Kwidama e.a., Etica Training & Advies met de eigen kracht-methodiek voor het werken met Afro-Caribische vaders 'Di hòmber pa hòmber’ (van man tot man)

Voor de redactie

Voor inlichtingen of informatie kunt u contact opnemen met:
Peter Tromp, Vader Kennis Centrum (VKC):
T. (030) 238 3636
E. vaderkenniscentrum@gmail.com

Symposium ‘Vaderschap in diversiteit’ (met uitreiking Vaderdagtrofee) op vrijdagmiddag 17 juni 2011

2011-06-01T12:02:00.016+02:00

Vader Kennis Centrum, IkVader en Universiteit van Amsterdam houden op 17 juni 2011 Symposium 'Vaderschap in diversiteit' i.v.m. Vaderdag

Hoe belangrijk zijn vaders voor kinderen? Wat is hun (gewenste) rol en positie? En welke rol speelt diversiteit bij vaderschap? Die vragen staan centraal tijdens het jaarlijkse symposium over vaderschap op vrijdagmiddag 17 juni 2011, dat nu voor het vijfde jaar door het Vader Kennis Centrum i.s.m. IkVader en de Universiteit van Amsterdam wordt georganiseerd. Wetenschappers, ouders en andere betrokkenen geven hun visie op het vaderschap. Tijdens het symposium vindt de uitreiking plaats van de Vaderdagtrofee m/v 2011.

Inschrijving gesloten !! De zaal is helaas vol.
Datum en tijdstip: Vrijdag 17 juni 2011, 12:30 - 17:00 uur
Locatie: P.C. Hoofthuis (Zaal 104) van de Universiteit van Amsterdam, Spuistraat 134, 1012 VB Amsterdam
Routekaartje naar P.C. Hoofthuis

Uitreiking Vaderdagtrofee m/v 2011

Aanleiding voor het inmiddels jaarlijkse vaderschapssymposium, waarbij topwetenschappers hun visie geven op het vaderschap, is het fenomeen vaderdag.

De Vaderdagtrofee m/v, die aan het eind van het symposium door een onafhankelijke jury onder voorzitterschap van emeritus hoogleraar Pedagogiek Louis Tavecchio wordt uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich het afgelopen jaar het meest heeft ingespannen voor kinderen en hun vaders, is een initiatief van het Vader Kennis Centrum in samenwerking met IkVader en de Universiteit van Amsterdam.

De trofee werd in vorige jaren gewonnen door de SP-Tweede-Kamerfractie (2007) voor hun politieke initiatieven voor vaders en gelijkwaardig ouderschap, oud-luchtmachtpiloot en vader Jan Steen (2008) voor zijn initiatief voor een aan moeders gelijkwaardige vrijstelling van gevaarlijke militaire missies voor vaders, vader Peter Brons en de politie Friesland (2009), voor hun inspanningen tot handhaving met het strafrecht (Art. 279 Rv) van door de rechter beschikte omgangsregelingen bij gezamenlijk gezag na scheiding, en Glenn Helberg van OCAN samen met Orville Breeveld (‘Vitamine Vader’) voor hun initiatieven gericht op Afro-Caribische en Surinaamse vaders (2010).

De vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee m/v 2011 zijn geworden:

De Australische vader Ken Thompson èn politieman Benjamin Wondergem van de Politie Haaglanden: Fietstocht van 3000 km door Europa op zoek naar zijn ontvoerde zoontje Andrew, dat hij uiteindelijk in Amsterdam, Nederland terugvindt.
Vader en bloemist Johan Nievaart, die drie kogels opving voor zijn zoon tijdens het schietdrama in Alphen aan de Rijn op zaterdag 9 april 2011
10 jaar Vadercentrum Adam in Den Haag: Bilal Sahin (coördinator) en Anita Schwab (oprichtster die in maart 2010 afscheid nam) van Vadercentrum Adam en de Haagse welzijnsorganisatie Mooi
Joyce Kwidama e.a., Etica Training & Advies met de ‘Eigen kracht-methodiek voor het werken met Afro-Caribische vaders 'Di hòmber pa hòmber’ (van man tot man)’

Programma Vaderschapssymposium

‘Rol van vaders in de opvoeding van kinderen en diversiteit van vaderschap’

Het thema voor het vaderschapssymposium 2011 is: ‘Rol van vaders in de opvoeding van kinderen en diversiteit van vaderschap’.

Op het programma staan lezingen van:

Emeritus-hoogleraar Pedagogiek Louis Tavecchio (“Vaderinclusief beleid begint al tijdens de zwangerschap”)
Ondernemer, onderzoeker en publiciste Charlotte Lemmens (“De kers op de taart van de vrouwenemancipatie”)
Onderzoeker Susan Ketner van het Verwey-Jonker Instituut (“Vaderschap is geen playstation. Vaderschap versterken bij Afro-Caribische mannen”)
Onderzoeker Elisabeth Duursma aan de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen (“Vaders en voorlezen. Ze maken het verschil.”)
Henk Hanssen, eindredacteur van IkVader.nl ("Het Vaderland Anno 2011").
Louis Pronk, trainer/ontwikkelaar JSO expertisecentrum voor jeugd, samenleving en opvoeding ("Vaders in beeld, over de opzet en uitvoering van vaderactiviteiten in de buurt")
Joyce Kwidama e.a., Etica Training & Advies (“'Di Homber Pa Homber' - van man tot man- een eigen kracht-methodiek voor het werken met Afro-Caribische vaders")

Voor gedetailleerde informatie over het programma van het vaderschapssymposium zie de volgende link.

Aanmelding

Het symposium is bedoeld voor wetenschappers, ouders (vaders en moeders), beleidsmakers en andere geïnteresseerden. Vanwege de beperkte zaalcapaciteit van maximaal 100 deelnemers is vooraanmelding door middel van onderstaand formulier noodzakelijk.

Inschrijving gesloten !! De zaal is helaas vol.

Contact

Voor inlichtingen of informatie kunt u contact opnemen met:
Peter Tromp, Vader Kennis Centrum (VKC):
T. (030) 238 3636
E. vaderkenniscentrum@gmail.com

Locatie en bereikbaarheid

Het symposium wordt gehouden op vrijdagmiddag 17 juni van 12.30 tot 17.00 uur in het P.C. Hoofthuis in Amsterdam, zie hieronder voor het adres.

P.C. Hoofthuis (Zaal 104)

Universiteit van Amsterdam
Spuistraat 134
1012 VB Amsterdam
Voor een routekaartje klik op de volgende link

De locatie is goed bereikbaar met het openbaar vervoer. Vanaf Amsterdam Centraal Station is het ca.10 minuten wandelen door het centrum van Amsterdam en er zijn ook uitstekende tramverbindingen met de Spuistraat 134.

Programma Symposium 'Vaderschap in Diversiteit' met de vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee m/v 2011

2011-04-27T17:03:00.065+02:00

Programma Symposium Vaderschap:

"Rol van vaders in de opvoeding van kinderen en diversiteit van vaderschap"

Datum: Vrijdag 17 juni (12.30 - 17.00 uur)

Locatie: : P.C. Hoofthuis van de Universiteit van Amsterdam, Spuistraat 134, 1012 VB Amsterdam (Zaal 104)

Dagvoorzitter: Charlotte Lemmens (ondernemer, organisatiekundige, publicist, pleegmoeder, adoptiemoeder, stiefmoeder, mee-moeder, schoon-, groot-, luizen- en overblijfmoeder)

Organisator: Vader Kennis Centrum i.s.m. IkVader.nl en de Universiteit van Amsterdam

Tevoren aanmelden verplicht: Inschrijving gesloten !! De zaal is helaas vol.

Meer informatie: http://www.vaderdagtrofee.nl

-----------------------------

Vanaf 12.30 tot 13.00 uur: Zaal open: Ontvangst, inloop en aanmelding, koffie, thee

-----------------------------

13.00 uur: Opening door dagvoorzitter Charlotte Lemmens - Introductie: Inhoud, doel en betekenis van symposiumprogramma

13.05 - 13.30: “Vaderinclusief beleid begint al tijdens de zwangerschap” (Volledige lezing , Samenvatting)

Em. prof. dr. Louis Tavecchio, emeritus hoogleraar Pedagogiek, UvA

13.30 - 13.55: “Vaderschap is geen playstation. Vaderschap versterken bij Afro-Caribische mannen” (Samenvatting)

Susan Ketner, onderzoeker van het Verwey-Jonker Instituut

13.55 - 14.20: “Vaders en voorlezen. Ze maken het verschil.”

Elisabeth Duursma, onderzoeker aan de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen

14.20 - 14.45: “De kers op de taart van de vrouwenemancipatie” (Samenvatting)

Charlotte Lemmens, ondernemer, onderzoeker en publiciste

-----------------------------

14.45 - 15.00: Kwartier koffie- en theepauze

-----------------------------

15.00 – 15.05: “Where are all those fathers now”

(Interactief lied met de zaal. Voor de mee te zingen tekst zie de symposiummap)

Mr Owen Venloo, alias "The Dutch Nat King Cole ".

15.05 - 15.30: "Vaders in beeld, over de opzet en uitvoering van vaderactiviteiten in de buurt"

Louis Pronk, trainer/ontwikkelaar JSO expertisecentrum voor jeugd, samenleving en opvoeding

15.30 - 15.50: “Di Homber Pa Homber' - van man tot man - een eigen kracht-methodiek voor het werken met Afro-Caribische vaders"

Joyce Kwidama e.a., Etica Training & Advies

15.50 - 16.05: "Het Vaderland Anno 2011"

Henk Hanssen, hoofdredacteur IkVader

16.05 - 17.00: Bekendmaking winnaar Vaderdagtrofee m/v 2010

Presentatie juryrapporten voor de vier genomineerden door de juryleden en bekendmaking van de eindwinnaar van de Vaderdagtrofee 2011 door juryvoorzitter prof. dr. Louis Tavecchio

De vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee m/v 2011 zijn:

1. Australische vader Ken Thompson èn politieman Benjamin Wondergem van de Politie Haaglanden: Fietstocht van 3000 km door Europa op zoek naar zijn ontvoerde zoontje Andrew, dat hij uiteindelijk in Amsterdam, Nederland terugvindt.

2. Vader en bloemist Johan Nievaart, die drie kogels opving voor zijn zoon tijdens het schietdrama in Alphen aan de Rijn op zaterdag 9 april 2011

3. 10 jaar Vadercentrum Adam in Den Haag – Bilal Sahin (coördinator) en Anita Schwab (oprichtster die in maart 2010 afscheid nam) van Vadercentrum Adam en de Haagse welzijnsorganisatie Mooi

4. Joyce Kwidama e.a., Etica Training & Advies met de eigen kracht-methodiek voor het werken met Afro-Caribische vaders 'Di hòmber pa hòmber’ (van man tot man)

17.00: Afsluiting door de dagvoorzitter

-----------------------------

Vanaf 17.00: Naborrel en hapjes

-----------------------------

Lezing Louis Tavecchio (Em. hoogleraar Pedagogiek, UvA): ‘Vaderinclusief beleid begint al tijdens de zwangerschap’

2011-04-27T09:19:00.016+02:00

Samenvatting

Grotere betrokkenheid van (ongehuwde) vaders tijdens de zwangerschap hangt significant samen met meer engagement en meer interactie met het kind tijdens de eerste levensjaren. Dit betekent steun voor de levenslooptheorie die stelt dat tijdige vaderbetrokkenheid van langdurige invloed is op de ontwikkeling van de vaderrol en later engagement bij de opvoeding en verzorging van het kind. Dit wordt bevestigd in recent Belgisch onderzoek naar ‘ontluikende vaderidentiteit’ bij 187 aanstaande vaders in Vlaanderen. Tot slot wordt stilgestaan bij een aantal belemmerende factoren voor vaderinclusief beleid en hoe deze kunnen worden voorkomen of geminimaliseerd.

CV Charlotte Lemmens, ondernemer, onderzoeker en publiciste

2011-04-27T08:02:00.008+02:00

CV Charlotte Lemmens

Charlotte Lemmens werkte voor haar studie ontwikkelingspsychologie in een aantal jeugdinstellingen als observatrice voor professor Hart de Ruyter, jeugdpsychiater. Daarbij specialiseerde zij zich in mishandelde kinderen en hun omgeving. Zij werkte jaren als sociaal werker in drie probleemwijken. Ze kreeg bij elkaar 7 kinderen te verzorgen die ofwel mishandeld of verwaarloosd waren, of ouders hadden die niet voor hen konden zorgen of in een vechtscheiding klem zaten. Alle problematiek rond scheidingen, een-ouder gezinnen, huiselijk geweld, adoptie en afstand, drank, drugs, analfabetisme, schulden en criminaliteit heeft ze ruimschoots op haar bord gehad, en ook mensen opgevangen. Ze is lang geleden zelfs een keer in ondertrouw gegaan met een wanhopige vader die een vaste relatie moest aantonen om zijn kind te behouden.

Zelf gescheiden en in gedeeld ouderschap de kinderen grootgebracht is ze stom verbaasd en verontwaardigd over de vele vechtscheidingen waarbij de kinderen de pineut worden van doorgaande strijd. Ze is ondernemer, organisatiekundige, publicist, pleegmoeder, adoptiemoeder, stiefmoeder, mee-moeder, schoon-, groot-, luizen- en overblijfmoeder.

Lezing “De kers op de taart van de vrouwenemancipatie” op het Symposium 'Vaderschap in diversiteit' op 17 juni 2011 (Charlotte Lemmens, ondernemer, onderzoeker en publiciste)
Zie verder ook CV Charlotte Lemmens

Lezing Charlotte Lemmens: “De kers op de taart van de vrouwenemancipatie”

2011-04-27T08:01:00.005+02:00

Samenvatting

Feministe van het eerste uur in de tweede golf. Op 8 maart steevast op een podium en columniste in verschillende strijdbare vrouwenbladen. Daarom schreef Charlotte Lemmens 'de kers op de taart van de emancipatie': het artikel dat zij een paar jaar geleden inzond naar Opzij. Ze kreeg als antwoord van Ciska Dresselhuis: "Charlotte, zolang er nog 1 man zijn alimentatie niet op tijd betaalt plaatsen we dit soort artikelen niet". U voelt hem aankomen: dat strijdbare artikel krijgt u op 17 juni 2011 alsnog voorgeschoteld.

Zie hier voor het oorspronkelijke een paar jaar geleden door Charlotte Lemmens naar Opzij ingezonden maar niet geplaatste artikel.

Het laatste taboe: Het in 2003 door Charlotte Lemmens aan het maandblad Opzij aangeboden maar niet geaccepteerde artikel 'De kers op de taart van de vrouwenemancipatie'

2011-04-27T08:00:00.039+02:00

Feministe van het eerste uur in de tweede golf. Op 8 maart steevast op een podium en columniste in verschillende strijdbare vrouwenbladen. Daarom schreef Charlotte Lemmens 'de kers op de taart van de emancipatie': het artikel dat zij in 2003 inzond naar Opzij. Ze kreeg als antwoord van Ciska Dresselhuis:

"Charlotte, zolang er nog 1 man zijn alimentatie niet op tijd betaalt plaatsen we dit soort artikelen niet."

U voelt hem aankomen: dat strijdbare artikel krijgt u op 17 juni 2011 alsnog voorgeschoteld in haar lezing voor het Symposium ‘Vaderschap in diversiteit’.

Hieronder het oorspronkelijke in 2003 aan de hoofdredactie van Opzij aangeboden artikel van Charlotte Lemmens:

De kers op de taart van de vrouwenemancipatie

Toen mijn jongste op de kleuterschool was kwam ze op 5 december bij Sinterklaas op schoot. Hij stelde haar de vraag wat ze later wilde worden. ‘Moeder’ zei ze, zonder aarzeling. “Ha fijn dan kun jij pepernootjes voor ons bakken” sprak de Heiligman. “Nee, daar heb ik het veel te druk voor, want dan rijd ik met mijn koffertje in mijn Saab naar mijn werk”, was gedecideerd het antwoord van de vijf jarige.

En al speelde dit inmiddels zo'n 25 jaar geleden, het blijkt nog steeds actueel te zijn.

Kinderen zien als moederschap wat hun moeder doet, of wat ze ingeprent krijgen als beelden van de buitenwereld. Uiteindelijk is dat een veelkleurig patroon, in positieve gevallen varierend van het in het huishouden thuiswerkende rolmodel, via de tweeverdienende ouders, die beide zorg en inkomen delen tot de alleenstaande vader of moeder, die alle zorg en inkomenstaken verricht. Al of niet met hulp van buitenschoolse opvang, in huis zorgende au pair etc.

Wat in de laatste tientallen jaren aan veelvormigheid is opgetreden, en zou moeten worden gekoesterd als verworven keuzevrijheid en emancipatie, blijkt steeds weer te worden ondermijnd.

Politieke partijen willen allerlei gedrag in de persoonlijke sfeer, via geld regelen. Of en hoeveel kinderen 'nemen' we, op welke leeftijd, hoe worden ze verzorgd en door wie van de ouders of derden. Al of niet met zoog-en zorgverlof en begeleiding achter de voordeur.

Al deze discussies laten het allergrootste taboe in Nederland onbesproken:

Het schier onuitroeibare beeld dat moeder heilig is. In mijn jeugdboeken, werden Vader en Moeder met hoofdletters geschreven. Nu is daar alleen Moeder nog van over. Veel wetten, regels, en vooral uitvoeringspraktijken, gaan er onbetwist en onweersproken vanuit, dat Moeders wil Wet is, dat moeders altijd het beste weten wat goed is voor de kinderen, en dat moeders geen kwaad kunnen doen. Vrouwen als betere diersoort. Niet alleen net zo geschikt als mannen voor elke maatschappelijke functie (behalve het vuile, zware en gevaarlijke werk natuurlijk) maar veel geschikter en beter als ouder, verzorger.

Dat vooroordeel is wel te verklaren: eeuwen van idealiseren van vrouwen als zachte vredelievende, verstandige en kwetsbare wezens, die vooral lieve moeders en vrouwen moesten zijn, die beschermd en betutteld moesten worden, heeft dat beeld erin geschroefd. En waar het de vrouwenbeweging aardig gelukt is in welvarende en niet al te godsdienstig fanatieke landen om de vrouw ook rechten in de mannenwereld te verstrekken, is er (nog) geen effectieve mannenbeweging die opkomt voor het gelijke recht op aanrecht, kinderzorg en bescherming tegen vrouwen-met -losse-handen. OP niet alleen verantwoordelijkheden, maar ook bevoegdheden, niet alleen plichten, maar ook rechten.

Deze situatie veroorzaakt een stelselmatige verdraaiing van de feiten in de media als:

een moeder met kind naar een blijf van mijn lijf huis gaat vanwege mishandeling, heet het dat ze is ontvlucht. Een vader met kind in exact de zelfde omstandigheid ontvoert het kind
Een vrouw die mishandeld wordt, of zegt te worden, al is er geen schram of blauwe plek te zien, krijgt een goede opvang, begrijpend oor en kan aangifte doen, zelfs met terugwerkende kracht. Een man die met krassen en schaven bij de politie komt, wordt op zijn best vriendelijk, maar een beetje neerbuigend gemaand gewoon naar huis te gaan en het uit te praten. Aangifte doen is er meestal helemaal niet bij, daar is het niet ernstig genoeg voor volgens de dienstdoende agent. Dat verklaart de cijfers ook die beweringen ondersteunen, waarin steeds weer de man als dader van huiselijk geweld en de vrouw en kinderen als slachtoffer worden neergezet, tot in Postbus 51 spots en posters toe.
Er zijn gelukkig niet veel vrouwen die op de eerste hulp komen of bij de huisarts, met zichtbaar, constateerbaar letsel. Zij doen bijna altijd ook aangifte. Mannen daarentegen belanden wel met huiselijk-geweld-verwondingen op de eerste hulp, maar doen bijna nooit aangifte (bang om gehoond te worden en/of krijgen het niet voor elkaar). Geweld tegen kinderen en ouderen in gezinssituaties wordt hoofdzakelijk door vrouwen veroorzaakt , maar daarover wordt nauwelijks serieus bericht. Het is meestal stil geweld, vaak ook geestelijk geweld. Vrouwen hebben daar ook de meeste gelegenheid voor, want zij brengen veruit de meeste tijd door met de zwakkeren, en afhankelijken, die zelf geen aangifte kunnen doen of klacht indienen.
Als een man huiselijk geweld pleegt is het ook vaak nogal heftig en lawaaiig. Bovendien vragen vrouwen daar meestal hulp bij . Andersom laten ook de van de zorg afhankelijke kinderen, zwakbegaafden en ouderen naar de buitenwacht meestal niets merken van jarenlange mishandeling en kwelling door hun moeder, dochter of verzorgster. En als ze het melden, dan wordt het zelden serieus genomen en geloofd. Waarheidsvinding is hierbij geen praktijk.
Er is wettelijk geregeld, al jaren geleden, dat ouders bij scheiding gelijke rechten en plichten hebben op verzorging van de kinderen. Rechters, met hulp van Raden van Kinderbescherming, wijzen toch in vechtscheidingen de kinderen als regel aan de moeder toe. Hoe onredelijk deze zich ook opstelt, hoe duidelijk het ook is dat zij degene is die mediation torpedeert, de kinderen tot inzet van een voortdurend conflict met de ex maakte en daarmee haar kinderen onnodig belast met haar eigen onvermogen om zich volwassen te gedragen. Haar onvermogen om haar kinderen buiten haar eigen negatieve gevoelens en strijd te houden. Moeder beroept zich op het belang van de kinderen, de rechters en Raad stellen zich bijna zonder uitzondering achter haar, alsof het zelfs nog beter is voor de kinderen om bij een onevenwichtige en wraakgierige moeder te zijn, dan bij hun toegewijde en volwassen reagerende vader
.
De rol van rechters en Raad voor de Kinderbescherming is daarbij zeer verwarrend: De rechters moeten uitspraak doen, en vragen daarvoor inhoudelijke betogen van de ouders en hun advocaten. Maar zeggen tegelijkertijd niet aan waarheidsvinding te kunnen doen. Dat delegeren ze aan de Raad voor de Kinderbescherming. Die Raad , en jeugdzorg, en het meldpunt Kindermishandeling en KIES zeggen dit allemaal: we doen niet aan waarheidsvinding. Maar zonder waarheidsvinding worden de meest ingrijpende en levensbepalende besluiten genomen, zonder feedback over de gevolgen. En staat er toch in de besluiten van de rechtbank dat er onvoldoende is bewezen, of aannemelijk gemaakt. Maar dat alles in krap een half uur per zaak, zonder voorbereidingstijd. Dus de rechters moeten al die dossiers in hun vrije tijd lezen. Geen wonder dat ze weerzin hebben tegen langere betogen en meer stukken, waarin een poging tot waarheidsvinding ondernomen wordt. De Raad voor de Kinderbescherming beschikt niet over voldoende tijd en menskracht met voldoende expertise om in dergelijke zaken echt onderzoek te doen en dus waarheidsvinding te plegen. Zij horen de beide partijen 1 keer ieder afzonderlijk, en 1 keer gezamenlijk en als ze het niet eens zijn geven ze zelfs adviezen af aan de rechtbank die letterlijk luiden: Beide ouders zijn geschikt als opvoeder, er zou gedeeld ouderschap kunnen zijn, maar moeder wil dat niet, dus is het advies een omgangsregeling. Het officiele beleid van de Raad voor de Kinderbescherming is dat de wens van de moeder bij onenigheid over de zorgverdeling gehonoreerd moet worden, behalve in uitzonderlijke gevallen van aantoonbare ongeschiktheid. En zelfs dan nog moet er wel gewerkt worden aan verbetering van de verhouding met moeder, terwijl in een omgekeerd geval vader het nakijken heeft.
Het belang van de kinderen is feitelijk een verkapte versie van het bezit van de kinderen. In onze emanciperende samenleving, waarin drie ministers en de meeste vrouwenorganisaties de mannen vermanend toespreekt, om ze aan de luiermand en het aanrecht te krijgen, worden de kinderen bij scheiding als 'logisch' bezit van alleen de moeder gezien. Een oud vooroordeel, dat ook te maken heeft met het idee dat kinderen, omdat de vrouw ze 9 maanden in haar lichaam heeft gedragen een wonderbaarlijke en vanzelfsprekende onzelfzuchtige en onvoorwaardelijke liefde van die moeder krijgen. Dat is ook bewezen onjuist en gestaafd door heel veel verslagen van gezonde moeders, die toch eerst erg moesten wennen aan de baby, de vele tragische voorbeelden van onverschillige en zelfs agressieve moeders, dan wel moeders die in een post -natale depressie raken en getuige doen van juist gevoelens van weerzin en teleurstelling. Daar tegenover staan dan ook heel veel verslagen en voorbeelden van vaders die in alles meeleefden en volledig verrukt en liefdevol juist wel die onvoorwaardelijke en onzelfzuchtige liefde voor hun kinderen ten toon spreiden. Mensen zorgen al heel lang en wereldwijd in paren voor hun kinderen. Gezonde, goede mannen even goed als dito vrouwen.
Onverschrokken helden zijn mannen die zich in de kinderzorg te storten ten kosten van hun carrière.
Want als hun vrouw er genoeg van heeft, en kwaad wil, moet hij zich wel scheel betalen, maar tegelijkertijd afstand doen van de verzorging van zijn kinderen. En zit hij dus op de rokende puinhopen van zijn voorbeeldig gedrag met de schade. Maar hij worden niet als held en voorloper behandeld. Hij is veel kwetsbaarder dan de sufragettes van weleer, want de strijd gaat om het dierbaarste dat een mens kan hebben: kinderen. En om daarvoor te strijden, moet je zolang er nog een greintje hoop is op eieren lopen. Zodra je heftig wordt en demonstreert, vatten kinderrechter en Raad het op als onevenwichtig en agressief, en zie je je kinderen nog minder of helemaal niet meer.
Elke onlogische wending die vrouwen maken ter ondersteuning van hun eigenbelang wordt geaccepteerd: we wilden dezelfde rechten als mannen op opleiding, werk, betaling, topposities. Tegelijkertijd willen we het recht op jarenlange alimentatie om niet of niet serieus te hoeven werken, en hoge bedragen voor de kinderen, gratis of praktisch gratis kinderopvang en alle macht en zeggenschap over de kinderen. We zeggen geëmancipeerd te zijn, maar voor de rechter komen er zielige slachtofferige verhalen, en doen we alsof we alleen maar Moeder waren en willen blijven. We vragen gelijk behandeld te worden, maar niet in de strafmaat of zelfs maar verdenking, opsporing en aanhouding voor strafbare feiten, en niet in de erkenning dat er net zoveel slechte moeders als vaders zijn. En net zoveel goede vaders als moeders.
Algemene psychologische feiten zijn in de behandeling van kindertoewijzing ver te zoeken. Het is bekend dat als je iemand macht geeft over anderen, de neiging bij heel veel mensen om daar misbruik van te maken vergroot. OOk dat als je geld en macht aan elkaar verbindt het in heel veel gevallen misbruik daarvan uitlokt. Tal van onderzoeken hebben dat bewezen. Nu is algemeen bekend dat vrouwen wel en mannen geen macht hebben in zaken rond de toewijzing en verzorging van kinderen. En dat vrouwen met hoofdverblijf van de kinderen de vader daarvoor flink kunnen laten vbetralen, meer dan de kinderen feitelijk kosten. Dus is er geen enkel motief om de omgangsregeling uit te breiden en te streven naar gelijke zorgverdeling. Dan is moeder namelijk zowel macht als geld kwijt, en het vergt veel wijsheid en goedheid om daarnaar te streven. Advocaten en vrouwen die het meegemaakt hebben adviseren andere vrouwen dus om direct als ze een scheiding willen of zien aankomen al voorlopige voorzieningen aan te vragen (de eerste klap is goud waard) en te stellen dat zij altijd voor de kinderen zorgden en de man niet (of niet goed). Dat sluit mooi aan op het algemeen (vooroordeel van de meeste mensen, en zonder waarheidsvinding is het moeilijk te weerleggen. Bovcendien wordt zorgen voor vertaald als: aanwezig zijn bij of thuis zijn, luiers, minder betaald werken. Niet als geld verdienen voor de school, het voedsel, de vakantie en merkkleding van de kinderen, en het speelgoed repareren, de schuur opknappen, een boomhut bouwen
Die eerste klap in de rechtbank is zo belangrijk omdat het wederom bewezen is, dat een vrager/eiser een grotere kans heeft gelijk te krijgen in rechtszaken.
Daarnaast is een eenmaal uitgesproken verbijfssituatie van de kinderen daarna heel moeilijk en maar zelden te veranderen. Zelfs als is die situatie onder valse voorwendselen, met behulp van leugens tot stand gekomen, dan nog oordelen rechters en onderzoekers van de Raad en Jeugdzorg in bijna alle gevallen dat de status quo moet worden gehandhaafd, want dat is beter voor de kinderen.
Diezelfde machtige en machttoekennende instanties hebben ook een (voor)oordeel over gedeeld ouderschap. Zij stellen dat je voor gedeeld ouderschap een goede communicatie moet onderhouden als ouders. En bij onenigheid over de zorgverdeling hoeft moeder maar te zeggen dat de communicatie slecht is, en gedeeld ouderschap is van de baan. Maar gezamenlijk gezag blijft bestaan. Dat betekent samen beslissen over alles wat van belang is voor het kind. Dat zijn zaken als schoolactiviteiten en schoolkeuze, ontwikkeling van vaardigheden en talenten, zoals zwemlessen, sport, muziek, buitenschoolse activiteiten, lichamelijke en psychische zorgverlening, vakanties, etc. Daarover is niet alleen communicatie en dus overleg nodig, maar ook kennis van het kind in de dagelijkse omgang. Hoe kun je wel verantwoordelijk zijn voor je kind en dat kind niet of veel te weinig zien? Bovendien, overleg moet er toch zijn. Over een omgangsregeling natuurlijk nog meer dan over een gewone eerlijke verdeling: immers als de kinderen veel minder bij vader dan bij moeder zijn, moet er veel meer over bijzonderheden onderhandeld worden: verjaardagen, familiegebeurtenissen, sociale evenementen die kinderen met hun ouders beleven moeten allemaal in een omgangsregeling gepropt. Dat kan natuurlijk nooit, en dus moet er gevraagd, gesoebat en onderhandeld worden. Weer met de macht aan een kant en de bedelende hand aan de andere. Dat lokt uit dat vrouwen nog lang de kans hebben om hun ex te pesten, ten koste van de ontwikkeling van hun kinderen. Hen kunnen straffen en belonen naar gelang het uitkomt. En het is als de wet van Murphy: als het kan, dan gebeurt het ook.
Ook het in twee huizen opgroeien is een punt van zorg bij gedeeld ouderschap. Dat is zeker een punt van aandacht voor de ouders: niet ver van elkaar wonen, en dat zo houden tot ze van de middelbare school afzijn, en bereidwillig zijn om spullen heen en weer te brengen. Maar er zijn ook minder overdrachten: een omgangsregeling van een dag per week en een weekeinde per 14 dagen geeft per 14 dagen 6 overdrachten. Een gedeeld ouderschap van halve week om halve week geeft per veertien dagen 4 overdrachten, en van week om week zelf maar 2.
Kinderen hebben vanaf 4 jaar een zich ontwikkelend rechtvaardigheidsgevoel. Rond 8 jaar is dat echt een stevig onderwerp. Als achtjarige Karin vraagt waarom zij niet gewoon een heel weekeinde van school naar school bij pappa mag blijven, en wel bij mamma, wat is daarop het antwoord? Als moeder daar smoezen op verzint zoals: pappa werkt liever, of pappa kan niet zo goed voor jou zorgen als ik, of: het is nu eenmaal zo dat kinderen bij hun moeder horen, dan weet onze Karin bliksems goed dat het leugens zijn, als zij zelf de zorg van haar vader als erg goed ervaart, weet dat hij alle tijd voor haar heeft en zijn werk gewoon om de zorg voor haar kan en wil plooien. Dus is het vertrouwen van Karin in haar moeder ondermijnd, want haar ontwikkelde gevoel voor rechtvaardigheid en eerlijkheid klopt niet met het gedrag en de uitspraken van moeder, die liegt en draait en onrechtvaardig handelt. Dat is geen goede basis voor een relatie en zal dus repercussies krijgen.
Kinderen mogen nu gehoord worden als de rechter dat beslist, maar vanaf 12 jaar is dat ook een recht. Het moet erg moeilijk zijn voor kinderen en moeders, als die kinderen door dergelijk wangedrag van moeders ook daadwerkelijk van dat recht gebruik willen maken. Vaak zullen de kinderen inmiddels zo boos zijn op moeder die hun bedrogen heeft en hun band met vader heeft ondermijnd, dat ze alleen daar al om kiezen om bij vader te wonen. Wat een verdriet en woede en onnodige strijd allemaal.
Nog erger wordt het als de moeders zonder zeer zwaarwegende redenen de hele omgang van de kinderen met hun vader weten te vermijden. Dat kan door leugens, door de eerder beschreven vooroordelen en door de houding van de rechtbank en de adviesorganen die een moeder die haar eigen gevoelens van woede, wraak of zelfs maar een nieuwe start zonder ex en weer opnieuw gezellig gezin willen, inbrengen onder de noemer 'belang van het kind'. De gevoelens van moeder worden gespaard en tellen zwaar, die van kinderen en vaders tellen veel minder, ook al wordt over het belang van het kind veel gesproken. En kind dat geen contact met een liefhebbende vader heeft is veel slechter af, zowel maatschappelijk als emotioneel, dan kinderen die weliswaar merken dat vader en moeder niet meer van elkaar houden, maar in ieder geval wel met beiden nog actief contact hebben. Het Ouder Vervreemdings Syndroom is een naar gevolg, dat meestal tot heel ver in de volwassenheid diepgaande gevolgen heeft. Het is voor het eerst beschreven al vanaf 1940, maar benoemd als syndroom door kinderpsychiater Richard Gardner (Parental alienation Syndrome, kortweg PAS).
Is dat nu wat de kinderrechters, Raden voor de Kinderbescherming en Jeugdzorgers willen bereiken? Vast niet, maar in lastige situaties klampen instanties zich te vaak vast aan het verschuilen achter elkaar en achter een gemakkelijk maatschappelijk vooroordeel. En doordenken is lastig als je permanent aan spanning bloot staat door onderbezetting en te veel hele zware zaken, met te weinig daartoe voldoende toegerust personeel.
Dat is ook waarom de (v)echtscheidingen niet bij de Raad voor de Kinderbescherming zouden moeten komen. Rechters mogen en kunnen datgene doen, wat de wet al aangeeft: de ouders hebben beiden de rechten en plichten om het kind op te vangen, te verzorgen en groot te brengen. Dus in elke scheiding gewoon standaard gedeeld ouderschap uitspreken. Dat doet recht aan de gezamenlijke verantwoordelijkheid.
Als één der ouders zich tegen deze redelijke verdeling verzet zonder bewezen zwaarwegende argumenten (mishandeling, verwaarlozing, afwezigheid), is dat degene op wie de omgangstijd bezuinigd wordt, en alleen met begeleiding en bewezen ophouden van obstructie kan het dan weer worden uitgebreid.
Er zijn maar 2 uitzonderingen daarop mogelijk: Het ouderpaar komt met een eigen vrijwillig afgesproken verdeling, waar zij beiden aantoonbaar achter staan. Of een der ouders is aantoonbaar (met zwaar en deskundig uitgevoerd onderzoek) ongeschikt als ouder. In die gevallen is een omgangsregeling of in de ergste gevallen geen omgang geboden.
Zodra de machts-onevenwichtigheid tussen man en vrouw verdwenen is uit de uitoefening van kinder- en familierecht, zullen er veel minder vechtscheidingen komen. Als je namelijk al weet dat er een standaard toewijzing is aan beiden evenveel, en je dus je ex niet kunt treffen door hem de kinderen te onthouden, dan is het niet de moeite om (duur en langdurig) te gaan procederen, met de kans dat het een boemerang wordt.
Dan is het ook niet meer de moeite om de communicatie te verzieken of onmogelijk te maken, want daarmee maak je jezelf tot ongeschikt ouder, en loop je dus teveel risico om daarop afgerekend te worden. Alleen mensen die echt heel goede redenen hebben, en mensen die echt heel erg verknipt zijn gaan dan nog aan de rechter voorleggen dat de kinderen minder omgang met vader moeten hebben. Dat zal de tijd en aandacht voor die gevallen vergroten, waardoor ook deze gecompliceerde zaken een (nog) zorgvuldiger behandeling kunnen krijgen.

Veel mensen hebben voorbeelden vlakbij zoals: “Ja, maar ik ken ook vaders die helemaal niet goed voor hun kinderen zorgen, of die de alimentatie niet op tijd betalen, of niet op tijd op de afspraak komen”.

Het is altijd heel naar dat en als iets dergelijks voorkomt. Maar om op basis van de uitzonderingen alle vaders over één kam te scheren is echt ondoordacht. Stel je voor dat vrouwen pas gelijke posities mogen krijgen als er geen enkele vrouw meer tegenvalt in de uitoefening van haar werk, of te laat is op een afspraak?

Kortom: feministen, juristen, en politici, help de kinderen van de zorgzame vaders. Laat de vaders niet bungelen als dwaze Spidermen. Steun hen om zich eindelijk een gelijke positie te veroveren in de binnenwereld.

Echte mannen steunen ons om serieus aan buitenhuis werk te komen, zoals blijkt uit de inzet van veel CEO's en commissarissen om via Women on Top, Vrouwen naar de Top, etc. vrouwen te steunen en te werven.

Echte mannen zijn goede vaders en verdienen dus ook de steun van echte vrouwen en moeders.

Charlotte Lemmens

Lezing Susan Ketner (Verwey-Jonker Instituut): “Vaderschap is geen playstation. Vaderschap versterken bij Afro-Caribische mannen”

2011-04-27T07:37:00.004+02:00

Samenvatting van de lezing

In de helft van de Surinaamse en Antilliaanse gezinnen in Nederland ontbreekt een vader. Deze bijdrage bespreekt kort de achtergronden en mogelijke effecten daarvan en de manier waarop vaders uit deze groepen zelf tegen hun rol als vader en het grote aantal afwezige vaders aankijken. Daarbij ligt het accent op Afro-Surinaamse vaders. Een belangrijke vraag die in het betoog wordt behandeld is hoe vaderschap in Afro-Caribische kring te versterken. Enkele recent gestarte initiatieven rond versterking van vaderschap in Amsterdam worden daartoe kort uitgelicht. In elk geval lijkt bij de genoemde projecten voldaan te zijn aan een aantal randvoorwaarden die uit verschillende eerdere onderzoeken naar boven zijn gekomen: er wordt rekening gehouden met de etnische achtergrond van de deelnemers, er is ruimte voor uitwisseling, er worden verschillende (doe-) activiteiten aangeboden en de projecten komen voor een deel voort uit initiatieven ‘van onderop’.

CV Susan Ketner, onderzoeker bij het Verwey Jonker Instituut

CV Susan Ketner, onderzoeker bij de onderzoeksgroep Jeugd, opvoeding en onderwijs van het Verwey-Jonker Instituut

2011-04-27T07:32:00.003+02:00

CV Susan Ketner

Susan Ketner werkt als onderzoeker bij de onderzoeksgroep Jeugd, opvoeding en onderwijs van het Verwey-Jonker Instituut. Zij studeerde Godsdienstwetenschap aan de Rijksuniversiteit in Groningen. Tijdens haar studie was zij als stagiair verbonden aan het Meertens Instituut in Amsterdam, waar zij een onderzoek uitvoerde naar religieuze uitwisselingen tussen leerlingen op een multiculturele school. Eind 2008 promoveerde zij aan de Faculteit Godgeleerdheid en Godsdienstwetenschap in Groningen op het proefschrift “Marokkaanse wortels, Nederlandse grond”. Dit betreft een onderzoek naar de (religieuze) identiteitsvorming van jongeren van Marokkaanse afkomst in Nederland.

In haar functie als onderzoeker bij de Overijsselse steunfunctie Variya verbreedde zij haar onderzoeksterrein, onder andere op de gebieden burgerparticipatie, mentoring en (langdurige) jeugdzorg. Momenteel werkt zij aan verschillende projecten binnen de Amsterdamse Kenniswerkplaats Tienplus, waaronder een project naar het versterken van vaderschap bij Surinaamse, Antilliaanse, Turkse en Marokkaanse vaders. De Kenniswerkplaats Tienplus is een samenwerkingsverband waarin onderzoekers, praktijk en beleid werken aan een betere ondersteuning voor migrantenouders met tieners.

“Vaderschap is geen playstation. Vaderschap versterken bij Afro-Caribische mannen”; Lezing op het Symposium 'Vaderschap in diversiteit' op 17 juni 2011 (Susan Ketner, onderzoeker van het Verwey-Jonker Instituut)

95. Orville Breeveld en Glenn Helberg winnen samen Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-06-18T17:00:00.001+02:00

Psychiater en cultureel ondernemer winnen Vaderdagtrofee m/v 2010

Tweetal geprezen om inzet voor emancipatie Surinaamse en Antilliaanse vaders

Kinder- en jeugdpsychiater Glenn Helberg en muzikant en ondernemer Orville Breeveld hebben de Vaderdagtrofee m/v 2010 gewonnen. Ze kregen de onderscheiding vrijdag uitgereikt op het Vaderschapssymposium georganiseerd door het Vader Kennis Centrum, de Universiteit van Amsterdam (UvA) en IkVader.nl. De jury onder leiding van UvA-hoogleraar Pedagogiek Louis Tavecchio prees het tweetal voor hun bijzondere inzet op het gebied van de emancipatie van vooral Surinaamse en Antilliaanse vaders.

Glenn Helberg is naast zijn werk als psychiater intensief betrokken bij diverse projecten voor Antillianen en Arubanen. Hij is voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN) en heeft zich meerdere malen met veel energie ingezet voor de dwingende registratie van vaderschap, een wettelijke vaststelling van het juridische vaderschap. Hij heeft daarbij benadrukt dat van elk kind bij de geboorte bekend moet zijn wie de vader is, even vanzelfsprekend als dat nu voor de moeder het geval is.

Orville Breeveld is naast zijn werk als muzikant, zelfstandig ondernemer en artistiek leider, initiatiefnemer van het platform ‘VITAMINE V’, waarbij de ‘V’ staat voor ‘Vader’. VITAMINE V zoekt in haar bijeenkomsten in een ontspannen sfeer naar de verhalen over vaderschap en creëert de noodzakelijke dialoog rondom vaderschap. Kernthema is dat vaders onmisbaar zijn voor de ontwikkeling van hun kinderen. Daarom is het belangrijk dat vaders hun vaderrol vroeg in het leven van hun kinderen invullen en dat ook blijvend doen: een appel aan de grote verantwoordelijkheid van vooral (aankomende) jonge Surinaamse en Antilliaanse vaders.

Helberg en Breeveld vormden samen een van de vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee, die voor de vierde keer werd uitgereikt. De andere kanshebbers waren Europarlementariër Marije Cornelissen van GroenLinks voor haar initiatief tot invoering van twee weken betaald vaderschapsverlof in heel Europa; oud-PvdA-politicus Wouter Bos voor zijn vertrek uit de politiek omwille van zijn gezin; en publiciste Charlotte Lemmens voor haar pleidooi voor gelijke rechten voor (gescheiden) vaders.

Diverse sprekers gaven vrijdag op de UvA hun visie op het vaderschap. Lezingen waren er onder meer van hoogleraar Theoretische astrofysica Vincent Icke, pedagoge Sophie Borghouts, hoogleraar Pegagogiek Louis Tavecchio en Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en literatuur.

94. Radio 1 - Dit is de dag - Vaderdagtrofee 2010 - Peter Tromp over betekenis vader in het gezin

2010-06-18T16:59:00.002+02:00

Bron: Radio 1 - EO - Dit Is De Dag (ma. t/m vr. 10.30 tot 12.00 uur) – Vrijdag 18 juni 2010

Uit onderzoek bleek deze week dat 6 op de 10 vaders tevreden zijn over de tijd die ze doorbrengen met hun kinderen. Toch vindt Peter Tromp van het Vaderkenniscentrum dat vaders nog veel te weinig positieve aandacht krijgen. Daarom organiseert hij op de vrijdag voor Vaderdag een vaderschapssymposium, waar ook de Vaderdagtrofee uitgereikt zal worden. Een van de genomineerden daarvoor is Wouter Bos. Peter Tromp vertelt meer over dit initiatief.

Gemiddelde waardering: 5,0 van 5,0 sterren

Beluister het gesprek met Peter Tromp

Beluister dit fragment: Download 'Gesprek met Peter Tromp'
Beluister het tweede deel van het gesprek: Download 'Beluister het tweede deel van het gesprek'

93. Programma - Symposium Vaderschap met uitreiking Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-06-18T16:30:00.013+02:00

"Betrokken vaderschap: Meerwaarde voor de ontwikkeling van het kind"

Locatie: Universiteit van Amsterdam, Roetersstraat 15, 1018 WB Amsterdam, Gebouw A, Collegezaal AB40 (Gelegen direct bij de ingang aan de rechterzijde)
Dagvoorzitter: Howard Komproe (vader en cabaretier)
Datum: Vrijdag 18 juni (12.30 - 17.00 uur)
-----------------------------
Vanaf 12.00 tot 12.30 uur: Zaal open: Inloop en aanmelding, koffie, thee (Met muzikale bijdrage van Guido Schaake, vader en performer.)
-----------------------------

12.30 uur: Opening door dagvoorzitter Howard Komproe - Introductie: Inhoud, doel en betekenis van programma

12.35 - 12.50: Prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA - Rol en pedagogische betekenis van vaders

12.50 - 13.05: Sophie Borghouts, pedagoge - Vaders en Spel: Een unieke en betekenisvolle bijdrage aan de ontwikkeling

13.05 - 13.30: Prof. dr. Vincent Icke, hoogleraar theoretische astrofysica (UvL), bijzonder hoogleraar kosmologie (UvA) en beeldend kunstenaar - Christiaan Huygens, beroemd zoon van een alleenstaande vader (met korte uitloop voor vragen)

13.35 - 13.45: Guido Schaake, vader en performer: Muzikaal intermezzo

13.45 - 14.10: Prof. dr. Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en Literatuur, Radboud Universiteit: 'En de rest is flauwekul …: Column over de noodzaak van het vaderschap.’

14.10 - 14.30: Joep Zander, pedagoog en beeldend kunstenaar - Herstelmogelijkheden voor ouder-kindrelaties na ouderverstoting

-----------------------------

14.30 - 14.50: Koffiepauze

-----------------------------

14.50 - 15.00: Guido Schaake, vader en performer: Muzikale bijdrage

15.00 - 15.25: Dr. Renske Keizer, onderzoeker Sociologie, EUR Rotterdam - Papa's leven langer. De relatie tussen kindertal en sterftekansen

15.25 - 15.40: Henk Hanssen, hoofdredacteur IkVader.nl: Zijn vaders slappe zakken ? Vaderschap in het jaar 2009-2010

15.40 - 16.00: Drs. Peter Tromp, pedagoog en coördinator Vader Kennis Centrum - Hoe zit het met gelijkwaardig ouderschap? De positie van (gescheiden) vaders in wet- en regelgeving

16.00 - 16.50: Bekendmaking winnaar Vaderdagtrofee m/v 2010

Presentatie juryrapporten voor de genomineerden door de jury en de bekendmaking van de winnaar van de trofee in 2010 door juryvoorzitter prof. dr. Louis Tavecchio

De vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee m/v 2010 zijn:

Europoliticus Marije Cornelissen van GroenLinks en the Greens/EFA in het Europees Parlement voor het initiatief tot twee weken betaald Europees vaderschapsverlof
Oud-politicus Wouter Bos voor zijn spraakmakende keuze voor zijn gezin.
Kinderpsychiater Glenn Helberg (OCaN) en vader en muzikant Orville Breeveld (Vitamine V) voor hun initiatieven voor Surinaamse en Antilliaanse vaders
Publiciste en concept- en projectontwikkelaar Charlotte Lemmens voor haar pleidooi voor gelijke rechten voor (gescheiden) vaders.

16.50 - 17.00: Afsluiting door Howard Komproe (dagvoorzitter)

-----------------------------

Vanaf 17.00: Muzikale uitluiding (Guido Schaake, vader en performer), borrel en hapjes

-----------------------------

92. Rol en pedagogische betekenis van vaders (Louis Tavecchio )

2010-06-18T16:29:00.010+02:00

Video van de lezing door Prof. dr. Louis Tavecchio

Powerpointpresentatie bij de lezing "Rol en pedagogische betekenis van vaders" uitgesproken door Prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA, tijdens het Symposium Vaderschap op 18 juni 2010 aan de Universiteit van Amsterdam

© L.W.C. Tavecchio, Vaderdagtrofee.nl, Symposium Vaderschap, 18 juni 2010
---

Sheet 1 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 2 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 3 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 4 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 5 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 6 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 7 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sheet 8 - Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Zie verder ook de Canadese 'Father Involvement Research Alliance' (FIRA):

http://www.fira.ca

91. Vaders en Spel: Een unieke en betekenisvolle bijdrage aan de ontwikkeling (Sophie Borghouts)

2010-06-18T16:28:00.018+02:00

Video, volledige tekst en powerpointpresentatie van de lezing "Vaders en Spel: Een unieke en betekenisvolle bijdrage aan de ontwikkeling" uitgesproken door Sophie Borghouts, pedagoge, UvA, tijdens het Symposium Vaderschap op 18 juni 2010 aan de Universiteit van Amsterdam

© S. Borghouts, Vaderdagtrofee.nl, Symposium Vaderschap, 18 juni 2010
---
Video:

Volledige tekst en powerpointpresentatie:

Sheet 1: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Goeiemiddag allemaal,

Mijn naam is Sophie Borghouts. Ik studeer Pedagogische Wetenschappen hier aan de Universiteit van Amsterdam. Mijn scriptiebegeleider Louis Tavecchio heeft mij gevraagd vandaag iets te komen vertellen naar aanleiding van het onderwerp van mijn bachelorscriptie. Ik heb mijn scriptie geschreven over de invloed van vaders op de sociale ontwikkeling van kinderen.

Ik heb voor dit onderwerp gekozen, omdat mij opviel dat de rol van vaders in de ontwikkeling en opvoeding van kinderen aanzienlijk minder wordt besproken in de literatuur dan de rol van moeders. In een samenleving die verandert, waar meer vrouwen de arbeidsmarkt betreden, en de opvoeding en zorg voor kinderen meer verdeeld is tussen vaders en moeders dan voorheen, lijkt het mij ontzettend belangrijk om meer aandacht te besteden aan de specifieke bijdrage die vaders kunnen leveren aan de ontwikkeling van kinderen.

Sheet 2: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

De afgelopen 30 jaar hebben er een aantal belangrijke veranderingen plaatsgevonden die van grote invloed zijn geweest op de sociaal culturele context waarin kinderen zich ontwikkelen. Daarmee is de rol van de vader in het gezin veranderd. Voorheen werden vaders vooral gezien als kostwinner. Er waren duidelijk gescheiden rollen en functies voor moeders en vaders met betrekking tot gezinstaken. De taak van de vader was vooral bescherming en economische ondersteuning van het gezin. En de rol van de moeder was vooral gericht op de zorg voor het huishouden en de kinderen. Vaders hadden dus weinig directe invloed op de opvoeding van hun kinderen. Het opvoeden van de kinderen werd altijd als de belangrijkste taak van de moeder gezien, ook vaak door vrouwen zelf. En door de constante aanwezigheid van moeders als de primaire verzorgers van de kinderen, ontstond er een soort idee dat vader-kind relaties weinig invloed zouden hebben op de ontwikkeling van kinderen.

Drie belangrijke culturele veranderingen die de afgelopen 30 jaar hebben plaatsgevonden zijn:

enorme stijging werkende moeders in westerse landen,
toename van het aantal afwezige vaders (dit zijn vaders die niet in hetzelfde huis wonen als hun biologische kinderen),
toename in vaderlijke betrokkenheid, verantwoordelijkheid en zorg in gezinnen waar wel een vader aanwezig is.

Met al deze recente ontwikkelingen op het gebied van vaders, wordt het steeds belangrijker om meer aandacht te besteden aan de rol en de invloed van vaders op de ontwikkeling van kinderen. Het aantal werkende moeders zal alleen maar toenemen de komende jaren. Dus vaders zullen steeds meer betrokken raken bij, en verantwoordelijk worden voor, de zorg voor de kinderen.

Sheet 3: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

In mijn scriptie heb ik een aantal onderwerpen behandeld waarvan de rol van vaders interessant en anders zou kunnen zijn dan die van de moeder met betrekking tot de sociale ontwikkeling van kinderen.

De onderwerpen die ik heb besproken zijn achtereenvolgens:

Vaders en spel
Vaders en sociale angst
Vaders en gender identity
Vaders en latere relaties
Indirecte invloed van vaders

Ik beperk me in deze presentatie tot het onderwerp Vaders en spel.

Sheet 4: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Uit verschillende onderzoeken blijkt dat de interacties tussen vaders en kinderen anders zijn vergeleken met moeders op bepaalde gebieden. Moeders zijn er vaak voor de zorgaspecten en communiceren dan ook vaak meer inhoudelijk met kinderen terwijl de interactie tussen een vader en zijn kind meer wordt gekarakteriseerd door spel en sociale activiteiten. Vaders zijn in hun communicatie met hun kinderen meer direct. Ook hebben ze de neiging om meer onbekende woorden te gebruiken met jonge kinderen dan moeders. Verder vragen vaders vaker om opheldering en uitleg, waardoor ze kinderen aanmoedigen om hun gedachten te formuleren zodat ze goed begrepen zullen worden door sociale partners buiten hun moeder. Ze refereren meer naar dingen die eerder gebeurd zijn en vragen meer naar verklaringen. Deze vorm van communiceren is complexer dan de communicatie die het kind met de moeder heeft, het vraagt meer van het kind.

Sheet 5: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Door deze manier van communicatie tussen vaders en kinderen wordt de vader door sommige ook wel gezien als een brug naar de sociale wereld buiten het gezin (Lamb, 2004).

Een voorbeeld wat dit duidelijk illustreert kwam ik tegen in een onderzoek waarbij vaders en moeders werden vergeleken die met hun 1-jarige kindjes aan een zwemles meededen. Het bleek dat vaders de neiging hadden om achter hun kinderen te gaan staan zodat de kinderen met hun gezicht naar hun sociale omgeving gericht waren, terwijl de moeders de neiging hadden om zichzelf voor de kinderen te plaatsen, om op die manier visueel contact met de kinderen te houden en ze een gevoel van veiligheid te geven.

Sheet 6: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Uit onderzoek van Daniel Paquette bleek dat vaders over het algemeen op alle gebieden minder betrokken zijn bij hun kinderen dan de moeder, behalve wat betreft fysiek spel. Spel blijkt een enorm belangrijke dimensie van vaderschap te zijn al vanaf de babytijd maar ook vooral tijdens de kleuter-en kindertijd.

Uit resultaten van onderzoek van Michael Lamb, bleek dat moeders hun kinderen in het 1^e levensjaar meer vasthouden met een verzorgend doel, terwijl vaders hun kinderen tijdens het 1^e levensjaar meer vasthouden voor spel. Meerdere studies bevestigen dat vaders een groter deel van hun tijd met de kinderen besteden aan spel dan moeders.

Sheet 7: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Kinderen geven ook vaak de voorkeur aan spelen met hun vader omdat het minder gecontroleerd is en veel meer stimulatie biedt en vaak samengaat met veel lachen en plezier. De omgang met de vader is vaak actiever en uitdagender. Ook karakteriseert het spel tussen vaders en kinderen zich meestal niet door spelen met objecten, maar meer door fysiek, spannend en onvoorspelbaar spel. Door de zachtaardige en ondersteunende stijl van moeders worden zij door kinderen meestal opgezocht voor een gevoel van welbevinden en veiligheid.

Sheet 8: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Vader-kind spel bevat de twee belangrijkste dimensies van ouderlijk gedrag: affectie en controle. Affectie en controle zorgen voor de optimale ontwikkeling van een kind. Tijdens kwalitatief vader-kind spel kan de vader een dubbele boodschap op zijn kind overbrengen, aan de ene kant zegt hij: ik hou van je (dit is de affectieve component), aan de andere kant zegt hij ook: ik ben sterker dan jij (dit is de controlerende component). Het is belangrijk dat dit laatste goed in balans is. Wanneer een vader met zijn kind speelt is het verstandig om het kind af en toe ook te laten winnen of sterker te laten zijn, zodat het zelfvertrouwen en plezier van het kind blijft groeien. Kwalitatief goed vader-kind spel heeft in ieder geval twee eigenschappen: het kind moet er veel plezier aan beleven en er moet van vaders kant een gemiddelde mate van controle aanwezig zijn. Wanneer sprake is van een goed afgestemde vaderlijke discipline voorspelt dit gehoorzaamheid in kinderen, vooral bij jongens.

Sheet 9: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Sommige auteurs hebben zich afgevraagd of het fysieke spel van vaders met hun zonen misschien een uiting is van een bepaalde vorm van rivaliteit vanuit de vaders ten opzichte van hun zonen. Het feit dat vaders er vaker in slagen dan moeders om hun zonen te laten gehoorzamen zou misschien voor een deel veroorzaakt kunnen worden door de relatie van dominantie opgebouwd door het wilde spel.

Volgens sommige onderzoekers is de rol die het vaderlijk spel speelt in de ontwikkeling van kinderen (Bögels en Phares): “het experimenteren om ervaringen op te doen die relevant zijn voor het socialisatieproces van kinderen buiten het gezin.” Zo leren ze door middel van spel grenzen, ze leren wanneer ze te ver gaan, wat wel en niet acceptabel is in de fysieke omgang met anderen en ook leren ze zich aan regels te houden.

Uit onderzoek is gebleken dat kinderen die meer positieve interacties met hun vaders hadden door middel van spel op 3-jarige leeftijd, ook meer positieve interacties met leeftijdgenootjes lieten zien 2 jaar later. De manier waarop vaders met hun kinderen spelen heeft invloed op de vaardigheid van kinderen om emoties te herkennen, zowel van zichzelf als van andere kinderen, en om hun eigen emoties te leren reguleren. Vooral op het gebied van boosheid en woede.

Het spannende en fysieke vaderlijke spel kan ook bijdragen aan de ontwikkeling van competitie zonder agressie in kinderen. Dit is belangrijk omdat het kinderen kan kinderen helpen voorbereiden op de nodige competitie van de volwassen wereld. Daarnaast draagt het vaderlijke spel ook bij aan de ontwikkeling van autonomie en exploratie (Paquette, Carbonneau, Dubeau, Bigras en Tremblay, 2003).

Sheet 10: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Door de onvoorspelbaarheid van het vaderlijke spel leren kinderen ook omgaan met onverwachte gebeurtenissen. De behoefte van kinderen om gestimuleerd, gepusht en aangemoedigd te worden om risico’s te nemen is net zo groot als de behoefte aan stabiliteit en veiligheid.

Sheet 11: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Vaders spelen een essentiële rol in het aanmoedigen van kinderen om initiatief te nemen in onbekende situaties, om te exploreren, risico’s te nemen, dapper te zijn in de aanwezigheid van onbekenden en om voor zichzelf op te komen.

Ook heeft het spelelement invloed op het leren omgaan met angsten. Verschillende onderzoeken tonen aan dat kinderen met actieve vaders zich makkelijker kunnen aanpassen aan onbekende laboratoriumsituaties, zelfs wanneer ze alleen worden gelaten met een onbekende. Ook bleek dat kinderen die een goede vader-kind band hebben, gekenmerkt door spel, minder scheidingsangst vertonen, dan kinderen die alleen een goede band hebben met de moeder.

Vaders kunnen een grote rol spelen in het ontwikkelen of onderhouden van angstgevoelens bij kinderen. Kinderen kunnen angsten overnemen van hun vaders, maar vaders kunnen kinderen ook belemmeren door bijvoorbeeld met angst te reageren op ieder streven van het kind naar autonomie. Als vaders angstig reageren op iedere ontwikkelingsstap van het kind voorwaarts, dan kan dit bij het kind angst induceren en de ondernemingslust afremmen.

Zoals ik eerder al had genoemd fungeren vaders voor opgroeiende kinderen als modellen voor de transitie naar de sociale wereld buiten het gezin. Daarom zijn vaders cruciaal bij het helpen van adolescenten om hun angsten voor de buitenwereld te overwinnen. Wanneer vaders zelf angstig zijn kan dit hun typisch vaderlijke rol als spelpartner beinvloeden. De angst zou het uitdagende, competitieve en wilde spel van vaders in de weg kunnen staan.

Sheet 12: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Wat later in de ontwikkeling van kinderen, voorspelt vaderlijk spel, meer dan gedragingen van moeders, sociale competentie, acceptatie door leeftijdsgenootjes en populariteit van kinderen (Parke, 2004). De manier hoe vaders met hun kinderen spelen houdt verband met de manier waarop kinderen vervolgens omgaan met hun leeftijdsgenootjes.

Uit onderzoek is gebleken dat vaders die het meeste fysiek spel met hun kinderen vertonen de populairste kinderen hebben. Aan de andere kant, kinderen van vaders met een dwangmatige speelstijl zullen dit negatieve gedrag overnemen in hun omgang met leeftijdgenootjes. De kwaliteit van het spel met de vader speelt hierin dus een cruciale rol.

Sheet 13: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

Conclusie:

Al met al ben ik tot de conclusie gekomen dat vaderlijk spel een belangrijk onderdeel blijkt te zijn van het vaderschap. Het promoot een actieve, competitieve, autonome en nieuwsgierige houding in kinderen en heeft een positief effect op de sociale en cognitieve ontwikkeling. Ook beschermt het tegen separatieangst en angst voor onbekende en nieuwe dingen.

Het is belangrijk dat we ons beseffen dat het fysieke vader-kind spel dus wel degelijk positieve effecten heeft op de aanpassing van kinderen aan hun omgeving, in plaats van dat het simpelweg gezien kan worden als een afleiding zonder enige consequenties voor de ontwikkeling.

De ontwikkeling van verschillende sociale competenties is verbonden met verschillende opvoeddimensies, of deze nu uitgevoerd worden door de vader of moeder. Duidelijk is wel dat vaders en moeders op een andere manier interacties aangaan met hun kinderen, manieren die elkaar aanvullen. Hierdoor is het belangrijk om naast het vele onderzoek wat is gedaan naar de invloed van moeders veel aandacht te besteden aan de invloed van vaders en de unieke bijdrage die zij leveren aan de ontwikkeling van hun kinderen.

Bedankt voor jullie aandacht!

Sheet 14: Klik op de afbeelding voor grotere weergave.

88. ‘En de rest is flauwekul … ’: Column over de noodzaak van het vaderschap (Ger Groot)

2010-06-18T16:00:00.081+02:00

Video van de column van Ger Groot

Column "En de rest is flauwekul… - De noodzaak van het vaderschap" uitgesproken door Prof. dr. Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en Literatuur, Radboud Universiteit, tijdens het Symposium Vaderschap op 18 juni 2010 aan de Universiteit van Amsterdam.

© Ger Groot, Vaderdagtrofee.nl, Symposium Vaderschap, 18 juni 2010

           Dat het mooiste lied over het vaderschap in de recente Nederlandse literatuur uitgerekend door een vrouw geschreven is, wijst er op hoe ongelooflijk wendbaar de menselijke geest is, vooral op zijn meest creatieve momenten. Annie M.G. Schmidt beschreef in de evergreen ‘Op een mooie pinksterdag’ de lusten en lasten van het vaderschap op een wijze die iedere man die ooit een kind (en meer nog een dochter) heeft gehad onmiddellijk naar de keel zal grijpen.

            Dat laatste zal ongetwijfeld voor een deel worden veroorzaakt door het ontstellende besef dat doorbreekt in de eerste regel van het vierde couplet: ‘Morgen kan ze zwanger zijn’. Alsof dat nog niet genoeg was werd deze direct gevolgd door de nóg omineuzere zin: ‘’t Kan ook nog vandaag’. Daar word je als vader niet echt door gerustgesteld.

            Maar eigenlijk staat de meest melancholieke zin in het liedje daar vlak vóór. Het meisje is inmiddels groter geworden (‘Roossie in de knop’) en zoals dat gaat: ‘Op een mooie Pinksterdag/laat ze je alleen.’ Dat is de breuk die de ware tegenhanger is van de vreugde van de geboorte - en dat hakt er bij een vader hard in.

            Bij moeders ongetwijfeld ook - maar daar gaat het vandaag niet over. Het vaderschap heeft een kenmerkende cyclus - van de komst van het kind met de geboorte tot diens vertrek daaruit - en in die tijd moet het allemaal gebeuren: het temmen van de baby (een soort animal sauvage) tot een menselijk wezen, het overbrengen van vertrouwen in de wereld (‘Hondje bijt niet’), het aanleren van nuttige gewiekstheden als tafelmanieren, het plakken van fietsbanden en het oplossen van vierkantswortels, en vervolgens toch maar weer het implanten van een gezond wantrouwen tegenover de wereld (‘Pas op m’n kind/dat hondje bijt’). Maar dan is het vaak te laat. ‘Ze luistert niet,’ schrijft Annie Schmidt. Want vader is inmiddels van zijn voetstuk gevallen: ‘Vader is een nul’ - en dan hield Annie Schmidt het nog netjes. ‘Vader is er enkel en alleen maar voor de centen/en de rest is flauwekul’.

           Ook dat is maar al te herkenbaar.

            Toch schuilt er in dit lied iets gedateerds. De opkomst en ondergang van het vaderschap waarvan het verhaalt binnen de gang van één mensenleven, weerspiegelt ook iets van de culturele conjunctuur van het vaderschap. De allesbepalende, bijna goddelijke status die het had - en waarvoor in de jaren zestig het scheldwoord ‘paternalisme’ werd bedacht - raakte het precies in die tijd in rap tempo kwijt.

           Het waren de jaren waarin de Duitse neuroloog en filosoof Alexander Mitscherlich de westerse mensheid op weg zag gaan ‘naar een vaderloze maatschappij’. Een kleine 25 jaar later (1985) kon de Belgische barones Monika van Paemel ‘de vaders’ in de titel van een van haar spraakmakende romans nog altijd ‘vermaledijd’ noemen. En kort daarvoor had de Nederlandse filosoof Cornelis Verhoeven enigszins mismoedig kunnen mijmeren over ‘de resten van het vaderschap’, zoals hij een van zijn essaybundels noemde (1980). Kennelijk was er inmiddels onder dit culturele bevrijdingsoffensief van het vaderschap al weinig meer over.

            Ik weet niet of een dergelijke deconstructie van de paternale traditie nodig was, maar eigenlijk is dat een zinloze vraag. Ze heeft plaatsgevonden en daar hebben wij rekening mee te houden. De gevolgen ervan ervaren we nog altijd. Vorige week publiceerde het Amerikaanse tijdschrift The Atlantic zijn jongste nummer onder de titel The End of Men - en dat klinkt ook voor het vaderschap niet bemoedigend. Als ‘women are taking control of everything' - zoals de ondertitel nader uitlegde - dan doen ze dat dus ook van de opvoeding. En inderdaad, even verderop in het nummer vinden we het artikel Are fathers necessary? - een vraag die door de schrijfster Pamela Paul in de ondertitel meteen beantwoord wordt: A Paternal contribution may not be as essential as we think.

            Dat lijkt alarmerend, maar Pamela Paul weet het bij nader inzien toch niet helemaal zeker, en wie het stuk doorleest, begrijpt de voorzichtige toon van die ondertitel wel. Zeker, alleenstaande moeders zijn succesvoller in het opvoeden van hun kinderen dan alleenstaande vaders, maar dat is de kwestie niet. Meer ter zake is de vaststelling dat lesbische paren meer tijd besteden aan hun kinderen (als ze die hebben) dan heterosexuele ouders. Zou de vader dan langs die weg langzamerhand worden weggeconcurreerd door die 'women who are taking control of everything'?

            Eerlijk gezegd blijft aan mij de twijfel knagen. Want die twee moeders mogen dan misschien gezamenlijk zorgzamer zijn dan het klassieke heterosexuele ouderpaar, het is nog maar de vraag of een kind daar werkelijk gelukkiger of zelfstandiger van wordt. Ieder van U herinnert zich waarschijnlijk nog wel hoe uitgelaten de dagen konden zijn wanneer moeder even van huis was, en je als kind van vader plotseling veel méér mocht en op een losse manier een beetje aan je lot werd overgelaten. Van de weeromstuit voelde je jezelf al heel wat mans. Als de liefde van één moeder al zo overweldigend kan zijn, hoe moet dat dan wel niet zijn als er plots twee moeders het leven beginnen te bedisselen?

            Natuurlijk, er is een onderscheid tussen biologische lichamen en geslachtelijke rollen - en ook in een gelijkgeslachtelijk paar kunnen die laatste keurig worden verdeeld. Dat is althans de veronderstelling van wat we het sexuele constructivisme zouden kunnen noemen. Men ís geen man of vrouw, men wórdt het - volgens de existentialistische formuleringen van Simone de Beauvoir en Jean-Paul Sartre - of beter nog: men maakt het zich. Het lichaam is eerder een amorfe grondstof dan een bepalende vorm - als ik hier de oude Aristotelische categorieën even uit de mottenballen mag halen.

            Dat klinkt zeer verlicht - maar ook dat is alweer enigszins achterhaald aan het raken. Want schuilt er achter dit vormingsoptimisme niet een fikse dosis maakbaarheidsideologie, waarvan we nu juist langzamerhand de grenzen beginnen te onderkennen. De werkelijkheid is niet zo kneedbaar als we wel zouden willen - en zo keert dus ook de twijfel over het sexuele constructivisme terug. Natuurlijk, een noodlot is een lichaam misschien niet, maar een mensenmannetje-met-kinderen is écht iets anders dan een mensvrouwtje-met-kinderen dat speelt ‘vader’ te zijn.

           De biologie komt op een storende wijze tussenbeide, niet alleen aan de zijde van de ouders maar ook aan die van het kind. Want een mensenkind komt nu eenmaal niet zonder biologische vader ter wereld. De wil te weten wie dat is blijkt zo sterk te zijn dat de Nederlandse wetgever daarvoor inmiddels de immuniteit van het zaaddonorschap heeft opgeheven. De kracht van dat verlangen werpt alle illusies van het constructivisme omver. Zo gemakkelijk komt een cultuur die meent zichzelf naar believen te kunnen hervormen dus niet van de biologie af. En omdat het lesbische alternatief voor de meeste vrouwen bovendien helemaal niet zo aantrekkelijk lijkt te zijn, blijkt het klassieke vader-moeder gezin uiteindelijk dus toch tamelijk onverwoestbaar.

           Het werkelijk sociale vraagstuk ligt dan ook niet in het verschil tussen het homosexuele en het heterosexuele paar-met-kinderen, maar tussen het heterosexuele paar en het éénouder-gezin (meestal een moeder en kinderen) en daarover zijn de statistieken niet bemoedigend. Hoe goed het in sommige van deze gevallen ook mag gaan, over het algemeen gaat een kind dat opgroeit zonder vader een moeilijke toekomst tegemoet: vooral (maar niet alleen) wanneer het een jongen is.

           Dat besef lijkt langzamerhand opnieuw burgerrecht te krijgen in de publieke discussie. De onmisbaarheid van de vader en van de klassieke vadertaak staan opnieuw op de agenda, na door de babyboom generatie lange tijd daarvan te zijn geweerd. Zij was het immers die zich niet alleen afzette tegen élke vaderlijke autoriteit (van personen en van instituties), maar die zich ook heilig voornam zèlf nimmer een dergelijke vaderrol te zullen vervullen. Aan het eind van de jaren zestig herkenden zij de figuur die in Op een mooie Pinksterdag aan het woord is maar al te goed, en zwoeren dat het tweede deel daarvan (‘Vader is een nul’) hèn nooit zou overkomen. Zij zouden geen vaders meer zijn, maar de beste vrienden van hun kinderen, de kameraad van hun zoons en zoiets als de platonische minnaar van hun dochters.

           Zij weigerden vader te zijn. Ze weigerden, met andere woorden, op te groeien - en onbedoeld ontnamen zij daarmee ook hun kinderen de mogelijkheid dat te doen. Want het platonische ideaal is niet veel anders dan de ‘mengeling van Onze Lieve Heer en Sinterklaas’ waarover het liedje spreekt, en dat behoort daarin tot de vroegste, onvolwassen blik die door ‘de kleine meid’ op de vader geworpen wordt. In de jongensvariant liggen de categorieën wat verschillend, maar de mise-en-scène is gelijk: Vader gaat mèt zijn zoon ongegeneerd bij het voetbal uit zijn dak - en dat niet altijd op onschuldige wijze.

           De oud-journalist Ferry Haan (inmiddels ‘zij-instromer’ in het onderwijs) bracht dat onlangs in een opiniestuk in De Volkskrant duidelijk onder woorden. ‘Jongens hebben voorbeelden nodig waar ze zich aan spiegelen,’ aldus Haan. ‘De vader wil echter vooral een maatje zijn met zijn zoon, geen opvoeder. Die rol wordt zo veel mogelijk doorgeschoven naar de moeder. Samenzwerend met de zoon valt menig vader de strenge moeder hierbij ook nog eens af.’ Je ziet het beeld dat door Pamela Paul geschetst werd al voor je ogen opdoemen: women are taking control of everything, en de vaders accomoderen zich daaraan op de lakst mogelijke wijze

           De hernieuwde aandacht voor het vaderschap is niet in de laatste plaats ingegeven door het besef dat er in onze cultuur iets aan het scheeflopen is dat met dit verdwijnen van de volwaardige vaderfiguur samenhangt. Nederland, zo werd nog niet zo lang geleden in televisie- en radiospots vastgesteld, heeft een kort lontje gekregen en in de rest van de westerse wereld lijkt het al niet veel beter. Daar zijn vele oorzaken voor, maar een schromelijk gebrek aan zelfbeheersing en incasseringsvermogen behoort zeker tot de belangrijkste daarvan. De maatschappij mag haar leden dan steeds meer onder druk zetten, beschaving en discipline vormen nog altijd de beste buffer tegen de aandriften van een getergd gemoed.

           Een goede opvoeding is niet alleen een hulp, maar ook een verdedigingsmechanisme tegen een maatschappelijke orde die het individu steeds barser en veeleisender aanspreekt. Dat er aan hem eisen worden gesteld, is hij dan immers allang gewend: opvoeding is nauwelijks iets anders, als er van opvoeding sprake is geweest. Ze is een hardnekkig programma van dressuur en domesticatie, in de aloude strijd tussen natuur en cultuur.

           Daarin nemen de beide ouders sinds mensenheugenis elk hun eigen plaats in. De vader prent het kind op strenge, de moeder op koesterende wijze zijn menselijkheid in. Buitengewoon verlicht of modern is die rolverdeling niet, maar effectief is ze wel, en - zoals we ons na het verdampen van de maakbaarheidsutopieën realiseren - hardnekkig evenzeer.

           Onder maatschappelijke en ideologische druk is de rol van wetstellende vaderautoriteit echter recentelijk geërodeerd geraakt. De pater familias wierp de handdoek in de ring om zichzelf een verkapte moederrol aan te meten - en dat was hem niet helemaal kwalijk te nemen. Prettig is het nu eenmaal niet te moeten leven onder een dagelijkse, gemediatiseerde en zelfs gejuridiseerde verdachtmaking. Véél aangenamer was het zich naast de moeder te vlijen in het liefdesregime waarom hij haar heimelijk was gaan benijden. De vader werd van zijn kinderen de ‘beste vriend’ – en hield daarmee op vader en eigenlijk ook een beetje volwassen te zijn. Hij was voor altijd de droomsinterklaas van zijn eigen ‘kleine meid’.

           Dat bespaarde hem veel strijd en knagende onzekerheid over de liefde van zijn kinderen. Hij werd er daarbij als ‘moderne man’ door maatschappij en politiek van harte om toegejuicht, in een samenleving die eindelijk ‘vaderloos’ geworden was - al blijkt het inmiddels ironisch genoeg de moeder te zijn die (althans volgens Ferry Haan) van arren moede maar de rol van de autoriteit op zich nam.

           Maar niettegenstaande de women’s power die Pamela Paul zo succesvol acht ging haar dat - althans bij haar zonen - kennelijk toch niet al te goed af. Ook zij wist geen soelaas te brengen in het probleem van het korte lontje, waar van oudsher de vader wel raad mee had geweten. Maar die had inmiddels niet eens meer zichzelf in de hand, in de eeuwige jeugd die hij zichzelf toestond, misschien in de hoop daardoor eindelijk verlost te worden van de littekens van zijn eigen kinderjaren.

           Helaas gaat het in de opvoeding echter niet zonder die littekens of verwondingen. Ze is zelf waarschijnlijk niet veel anders dan het pijnlijke trauma waarin en waardoor de menselijke diersoort mens wordt. Je kunt dat trauma uitstellen, in de verlengde utopie van een conflictloze, vrije en ogenschijnlijk vlekkeloos gelukkige jeugd. Maar ooit zullen die wonden toch geslagen worden - en hoe later dat gebeurt des te dieper en ongeneeslijker zullen ze blijken te zijn.

           Het vaderloze kind krijgt zijn strijd met de autoriteit hoe dan ook te verstouwen, des te onverkwikkelijker omdat die autoriteiten gezichtslozer èn onbarmhartiger worden naarmate dat moment verder wordt uitgesteld. Na een tot in het uiterste opgerekte conflictloze kindertijd staat het op een goede dag oog in oog met een werkgever, een arbeidsbureau of een samenleving als geheel die hem níet meer koestert, maar aanspreekt als de ‘grote jongen’ die hij van zijn vader nooit heeft mogen worden. En dan gaat het mis: met hèm en met zovelen als hij, misschien wel een hele generatie.

           De vaders van nu zijn niet onschuldig aan het falen èn het verdwijnen van hun eigen rol. Zij hebben zich de afgelopen decennia té gemakkelijk laten inpalmen door een conflictloos en utopisch opvoedingsideaal waarin ze niet alleen hun kinderen maar ook zichzelf lieten verzinken in een robuust-roze sfeer van liefde en lust. Ze verzaakten daarbij niet minder dan hun dure plicht - al was het dan met de goede bedoelingen die wel vaker de weg naar de hel plaveien.

           Als dat de ‘deconstructie’ van de vaderlijke taak en macht was, dan lijkt er momenteel sprake te zijn van een omslag die in datzelfde woord al wordt aangekondigd. Destructie houdt daarin immers tegelijk ook constructie in: de heropbouw van datgene wat daarin aan de andere kant werd afgebroken. Een simpel herstel is dat niet. De vader van nu kan niet simpelweg de vader van vóór de jaren zestig zijn: daarvoor is er teveel veranderd en wat gebeurd is wist men nooit meer uit.

           Maar wel is het van belang dat de ‘nieuwe vader’ van nu zich realiseert dat hij in veel meer opzichten lijkt (of zou moeten lijken) op de ‘oude vader’ van toen dan dat waspoeder-achtige etiket (‘de nieuwe vader’) suggereert. Natuurlijk, zijn dagindeling en zijn werkschema zullen wat anders zijn ingevuld, hij loopt wat vaker achter de kinderwagen en heeft ontdekt dat het verschonen van de luiers eigenlijk een heel prettige bezigheid kan zijn.

           Maar de taak die hij in de opvoeding te vervullen heeft is niet wezenlijk veranderd. Of hij wil of niet, moet hij de Wet durven zijn en durven stellen. Dàt maakt hem, dwars door de liefde heen die zijn historische voorgangers nèt zozeer betoonden als hij (zij het misschien in een wat andere vorm), tot vader: onmiskenbaar, onverzettelijk, en in die zelfopgelegde (voor hem zelfs soms pijnlijke) distantie achtens- èn beminnenswaard.

           Dit paternalisme, dat hij tegen de bierkaai op moet belichamen, is zijn roeping en zijn lot -- daar verandert geen lieve moedertje iets aan en dat kan hij maar beter accepteren. Hij is níet de beste vriend van zijn zoon, niet de kwasi-minnaar van zijn dochter. Hij is vader --- en de rest komt daar verre achteraan: géén ‘flauwekul’ misschien, maar ook niet de kern en vervulling van zijn vaderschap.

74. Orville Breeveld en Glenn Helberg winnen Vaderdagtrofee 2010

2010-06-18T15:49:00.000+02:00

Orville Breeveld (l) en Glenn Helberg met de Vaderdagtrofee 2010.
Foto: Romeo Hoost, Radio Nederland Wereldomroep.

Antilliaan Helberg en Surinamer Breeveld winnen Vaderdagtrofee 2010!
OCaN-bericht 18 juni 201

Glenn Helberg en Orville Breeveld hebben de Vaderdagtrofee 2010 gewonnen. Zij wonnen de prijs voor hun inzet voor de emancipatie van vaders in de Antilliaanse en Surinaamse gemeenschap in Nederland. De Vaderdagtrofee is een initiatief van de Universiteit van Amsterdam (UvA), het Vaderkenniscentrum, IkVader.nl, bedoeld voor personen of organisaties die zich bijzonder hebben onderscheiden op het terrein van vaderschap. De trofee, een bronzen beeldje en een schilderij, ontvingen de Antilliaanse kinder- en jeugdpsychiater Helberg en de Surinaamse artiest Breeveld op vrijdag 18 juni jongstleden op de UvA uit handen van juryvoorzitter prof. dr. Louis Tavecchio, hoogleraar pedagogiek.

De Antilliaan Glenn Helberg is voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN). Helberg zet zich in voor een belangrijk recht van het kind: het recht om te weten wie zijn of haar biologische vader en moeder is. In Nederland is het echter mogelijk dat op de geboorteakte van een kind ‘vader onbekend’ staat vermeld. Dat kan gevolgen hebben voor een gezonde identiteitsontwikkeling van een kind (“afstammingsonrust”). Een dwingende vaderschapsregistratie, waarbij de moeder verplicht wordt de vermoedelijke verwekker aan te wijzen, kan een deel van dit probleem mogelijk verhelpen. Inmiddels hebben Helberg en OCaN een meerderheid in de Tweede Kamer gevonden voor een zogeheten ‘vaderschapswet’. Het uiteindelijke doel is om vaders meer te betrekken bij de opvoeding van een kind. Volgens diverse internationale onderzoek is een aanwezige vader in de opvoeding van groot belang voor beter gedrag, taalontwikkeling en intelligentie van een kind.

Vader zijn is een voorrecht! Die boodschap was wat de Surinaamse artiest en ondernemer Orville Breeveld voor ogen had toen hij het initiatief nam voor Vitamine V, waarbij de V staat voor Vaderschap. Vitamine V zoekt in ontspannen sfeer naar de verhalen over vaderschap en creëert de noodzakelijke dialoog rondom vaderschap. Kernthema is dat vaders onmisbaar zijn voor de ontwikkeling van hun kinderen. Daarom is het belangrijk dat vaders hun vaderrol vroeg in het leven van hun kinderen invullen en dat ook blijvend doen: een appèl aan de grote verantwoordelijkheid van met name (aanstaande) jonge Surinaamse en Antilliaanse vaders.

Glenn Helberg en Orville Breeveld zien de Vaderdagtrofee als een stimulans om vaderschap nog meer onder de aandacht te brengen in de Antilliaanse en Surinaamse gemeenschap.

De ereprijs werd voor de vierde keer uitgereikt. Eén van de genomineerden was oud-partijleider van de PvdA Wouter Bos, voor zijn keuze voor het gezinsleven. Voor meer informatie, zie www.vaderdagtrofee.nl, www.ocan.nl en http://vitaminevader.wordpress.com.

Noot voor de redactie:

Glenn Helberg: 06-502.91.004. OCaN kantoor: 070-380.33.01.
Orville Breeveld (Vitamine V): 06-46.72.6885.

73.

2010-06-18T15:46:00.000+02:00

72. Vier genomineerden voor de Vaderdagtrofee m/v 2010 (met links naar de juryrapporten)

2010-06-14T16:06:00.009+02:00

Programma Vadersymposium met uitreiking Vaderdagtrofee m/v 2010: http://vaderdagtrofee.blogspot.com/2010/05/70.html
Aanmelding: http://www.fmg.uva.nl/vaderschapsymposium/aanmeldformulier.cfm
Inlichtingen: P. Tromp, T. 030.238 3636, vaderkenniscentrum@gmail.com

Ook dit jaar wordt tijdens het op 18 juni a.s. aan de Universiteit van Amsterdam georganiseerde symposium over vaderschap weer de winnaar van de Vaderdagtrofee m/v bekend gemaakt.

De jaarlijkse Vaderdagtrofee m/v wordt op of rond Vaderdag door een onafhankelijke jury (*) onder voorzitterschap van prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek van de Universiteit van Amsterdam, toegekend en uitgereikt aan die persoon of organisatie die in het afgelopen jaar een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan het onder de aandacht brengen van de essentiële rol die vaders spelen bij de ontwikkeling van hun kinderen, dan wel uitzonderlijke verdienste heeft getoond voor het ofwel behouden ofwel terugbrengen van vaders in het leven van (hun) kinderen

De vier door de jury in 2010 genomineerde kanshebbers voor de trofee zijn:

Europoliticus Marije Cornelissen van GroenLinks en the Greens/EFA in het Europees Parlement voor het initiatief tot twee weken betaald Europees vaderschapsverlof (zie hier het juryrapport)
Oud-politicus Wouter Bos voor zijn spraakmakende keuze voor zijn gezin (zie hier het juryrapport).
Kinderpsychiater Glenn Helberg (OCaN) en vader en muzikant Orville Breeveld (Vitamine V) voor hun gezamenlijke initiatieven voor Surinaamse en Antilliaanse vaders (zie hier het juryrapport);
En publiciste en concept- en projectontwikkelaar Charlotte Lemmens voor haar pleidooi voor gelijke rechten voor (gescheiden) vaders (zie hier het juryrapport).

(*) De jury van de Vaderdagtrofee m/v staat onder voorzitterschap van prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek van de Universiteit van Amsterdam, en is verder samengesteld uit drs. Peter A.N. Tromp, pedagoog en coördinator van het Vader Kennis Centrum, Joep Zander, pedagoog en kunstenaar, en Henk Hanssen, eindredacteur van IkVader.nl.

71. Aankondiging - Symposium werpt licht op betekenis van vaderschap - Wie wint de Vaderdagtrofee m/v 2010?

2010-06-09T12:05:00.026+02:00

Aankondiging Universiteit van Amsterdam

Symposium werpt licht op betekenis van vaderschap

Wie wint de Vaderdagtrofee m/v 2010?

Maakt vaderschap gelukkig? Hoe belangrijk zijn vaders voor kinderen? Wie wint de Vaderdagtrofee m/v 2010? Deze vragen staan centraal tijdens het symposium over vaderschap dat op vrijdagmiddag 18 juni in Amsterdam wordt gehouden. Er zijn onder meer lezingen van hoogleraar Pedagogiek Louis Tavecchio en hoogleraar theoretische astrofysica Vincent Icke. Dagvoorzitter is cabaretier Howard Komproe.

Visie op het moderne vaderschap

Het symposium wordt op initiatief van het Vader Kennis Centrum georganiseerd door de Universiteit van Amsterdam, het Vader Kennis Centrum en IkVader.nl. Pedagogen, filosofen en andere experts geven hun visie op het moderne vaderschap. Aan het eind van de dag vindt voor de vierde maal de uitreiking plaats van de Vaderdagtrofee m/v 2010.

Topsprekers

Louis Tavecchio, hoogleraar Pedagogiek aan de UvA, zal de rol en pedagogische betekenis van vaders toelichten. Vincent Icke, hoogleraar theoretische astrofysica aan de Universiteit Leiden en bijzonder hoogleraar kosmologie aan de UvA, belicht de rol van de (alleenstaande) vader in het leven van Christiaan Huygens, Nederlands beroemdste wis-, natuur- en sterrenkundige en uitvinder. Renske Keizer, socioloog aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, vertelt over de relatie tussen kindertal en sterftekansen en waarom vaders langer leven. En Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en literatuur aan de Radboud Universiteit praat over de noodzaak van het vaderschap. Pedagoge Sophie Borghouts zet tot slot uiteen wat de specifieke invloed is van vaders tijdens kinderspel.

Genomineerden Vaderdagtrofee m/v 2010

Aan het eind van de dag wordt de Vaderdagtrofee m/v 2010 uitgereikt. Dit jaar zijn er vier genomineerden voor de trofee: (a) Europoliticus Marije Cornelissen van GroenLinks voor haar initiatief tot invoering van twee weken betaald vaderschapsverlof in heel Europa; (b) oud-politicus Wouter Bos voor zijn vertrek uit de politiek omwille van zijn gezin; (c) kinderpsychiater Glenn Helberg en vader en muzikant Orville Breeveld voor hun Vitamine V-initiatief en (d) publiciste Charlotte Lemmens voor haar pleidooi voor gelijke rechten voor (gescheiden) vaders.

Voor meer informatie en de juryrapporten over de vier genomineerden zie onderstaande verwijzingen.

http://www.vaderdagtrofee.nl

Contact

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Peter Tromp van het Vader Kennis Centrum: T. (030) 238 3636, M. (06) 2450 6249 of E. vaderkenniscentrum @ gmail . com

70. Vrijdagmiddag 18 juni 2010 - Symposium over Vaderschap met uitreiking van de Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-05-27T13:52:00.025+02:00

Universiteit van Amsterdam, Vader Kennis Centrum en IkVader.nl houden jaarlijkse Vadertop

Vrijdag 18 juni 2010; 12:00 - 18:00 uur

Hoe belangrijk zijn vaders voor kinderen? Wat is hun (gewenste) rol en positie? Die vragen staan centraal tijdens het jaarlijkse symposium over vaderschap op vrijdag 18 juni 2010, dat op initiatief van Vader Kennis Centrum wordt georganiseerd door de Universiteit van Amsterdam, het Vader Kennis Centrum en IkVader.nl. Wetenschappers, vaders en andere betrokkenen geven hun visie op het vaderschap. Aan het eind van de dag vindt voor de vierde maal de uitreiking plaats van de Vaderdagtrofee m/v 2010.

Electronische aanmelding: Symposium over vaderschap

Aanleiding voor het inmiddels jaarlijkse vaderschapssymposium, waarbij topwetenschappers hun visie geven op het vaderschap, is het fenomeen vaderdag.

De Vaderdagtrofee m/v, die aan het eind van het symposium wordt uitgereikt, is een initiatief van het Vader Kennis Centrum georganiseerd in samenwerking met IkVader.nl en de Universiteit van Amsterdam. De trofee wordt uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich het afgelopen jaar het meest heeft ingespannen voor kinderen en hun vaders. De trofee werd eerder gewonnen door de SP-Tweede-Kamerfractie (2007), oud-luchtmachtpiloot en vader Jan Steen (2008) en vader Peter Brons en de politie Friesland (2009).

Dit jaar zijn de vier genomineerden voor de trofee: Europoliticus Marije Cornelissen van GroenLinks en the Greens/EFA in het Europees Parlement voor het initiatief tot twee weken betaald Europees vaderschapsverlof; oud-politicus Wouter Bos voor zijn spraakmakende keuze voor zijn gezin; kinderpsychiater Glenn Helberg (OCaN) en vader en muzikant Orville Breeveld (Vitamine V) voor hun initiatief voor Surinaamse en Antilliaanse vaders; en publiciste en concept- en projectontwikkelaar Charlotte Lemmens voor haar pleidooi voor gelijke rechten voor (gescheiden) vaders.

Voor informatie en de juryrapporten over deze vier genomineerden verwijzen we naar de website van de Vaderdagtrofee m/v 2010 op www.vaderdagtrofee.nl

Vaderschapssymposium: "Betrokken vaderschap: Meerwaarde voor de ontwikkeling van het kind"

Tijdstip: Vrijdag 18 juni (12.00 - 18.00 uur), Dagvoorzitter: Howard Komproe (vader en stand-up comedian); Locatie: Universiteit van Amsterdam, Roetersstraat 15, Amsterdam, gebouw A, Zaal A (AB40).

Programma (zaal open vanaf 12.00 uur)

12.00 - 12.30 uur: Zaal open: Inloop en inschrijving, koffie, thee
(Guido Schaake, vader en performer: Muzikale bijdrage)

12.30 uur: Opening door dagvoorzitter Howard Komproe - Introductie: Inhoud, doel en betekenis van programma

12.35 - 12.50: Prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA - Rol en pedagogische betekenis van vaders

12.50 - 13.05: Sophie Borghouts, pedagoge - Vaders en Spel: Een unieke en betekenisvolle bijdrage aan de ontwikkeling

13.05 - 13.30: Prof. dr. Vincent Icke, hoogleraar theoretische astrofysica (UvL), bijzonder hoogleraar kosmologie (UvA) en beeldend kunstenaar - Christiaan Huygens, beroemd zoon van een alleenstaande vader (met korte uitloop voor vragen)

13.35 - 13.45: Guido Schaake, vader en performer: Muzikaal intermezzo

13.45 - 14.10: Prof. dr. Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en Literatuur, Radboud Universiteit: 'En de rest is flauwekul …: Column over de noodzaak van het vaderschap.’

14.10 - 14.30: Joep Zander, pedagoog en beeldend kunstenaar - Herstelmogelijkheden voor ouder-kindrelaties na ouderverstoting

14.30 - 14.50: Koffiepauze

14.50 - 15.00: Guido Schaake, vader en performer: Muzikale bijdrage
15.00 - 15.25: Dr. Renske Keizer, onderzoeker Sociologie, EUR Rotterdam - Papa's leven langer. De relatie tussen kindertal en sterftekansen

15.25 - 15.40: Henk Hanssen, hoofdredacteur IkVader.nl: Zijn vaders slappe zakken ? Vaderschap in het jaar 2009-2010

15.40 - 16.00: Drs. Peter Tromp, pedagoog en coördinator Vader Kennis Centrum - Hoe zit het met gelijkwaardig ouderschap? De positie van (gescheiden) vaders in wet- en regelgeving

16.00 - 16.50: Bekendmaking winnaar Vaderdagtrofee m/v 2010:
Presentatie juryrapporten voor de genomineerden door de jury en de bekendmaking van de winnaar van de trofee in 2010 door juryvoorzitter prof. dr. Louis Tavecchio

16.50 - 17.00: Afsluiting door Howard Komproe (dagvoorzitter)

Vanaf 17.00: Muzikale uitluiding (Guido Schaake, vader en performer), borrelen hapjes

Aanmelding

Aanmeldformulier: Symposium over vaderschap

Contact

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Peter Tromp van het Vader Kennis Centrum: T. (030) 238 3636, M. (06) 2450 6249 of E. vaderkenniscentrum @ gmail . com
Ook kunt u zich wenden tot de afdeling Communicatie van de Faculteit voor Maatschappij- en Gedragswetenschappen (FMG) van de Universiteit van Amsterdam: T. (020) 525 4865 of E. communicatie-fmg @ uva . nl

Locatie

Roeterseiland - Gebouw A
Roetersstraat 15
1018 WB Amsterdam
Zaal/kamer: Zaal A

Deelname

Het symposium is bedoeld voor wetenschappers, vaders, beleidsmakers en andere geïnteresseerden. Deelname is kosteloos, maar vanwege het beperkte aantal plaatsen wordt u verzocht om zich aan te melden door middel van het electronische aanmeldformulier.

68. Marije Cornelissen, Europarlementariër voor GroenLinks, genomineerd voor de Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-05-27T13:46:00.014+02:00

Nominatie Marije Cornelissen (1974)

GroenLinks ontpopt zich de laatste jaren in Nederland, maar ook daarbuiten op Europees niveau, als een politieke partij die de emancipatie van vaders en het vaderschap ook een warm hart toedraagt en die betrokken vaderschap in de politiek steeds meer en beter met concrete en waardevolle maatregelen en voorstellen daadwerkelijk weet te ondersteunen.

Nadat eerst het Tweede Kamerlid Kees Vendrik van GroenLinks vanaf eind 2005 het belang van meer politieke steun voor ‘betrokken vaders’ en ‘betrokken vaderschap’ onderkende, kwam het denken binnen GroenLinks over vaderschap in een stroomversnelling nadat hij en Wijnand Duyvendak in het voorjaar van 2007 de progressieve “Vaderverklaring, een oproep aan alle vaders van Nederland”, bestaande uit een zevental actiepunten, opstelden en binnen GroenLinks lanceerden met steun van een aantal bekende Nederlanders, zoals Paul de Leeuw, Robert ten Brink, Ivo de Wijs, Edwin Rutten (Ome Willem), Zeki Arslan, Joost Zwagerman, Howard Komproe, Vincent Duindam en Jochem van Gelder. En ook niet onbelangrijk, met de steun van en ondertekening door fractieleider Femke Halsema als “one of the guys”. De Vaderverklaring werd binnen GroenLinks in campagnevorm gelanceerd, opengesteld voor ondertekening en kreeg brede steun van ondertekenaars.

Het lanceren van deze Vaderverklaring was overigens een stap waarvoor GroenLinks ook al in 2007 door de Jury voor de Vaderdagtrofee m/v werd genomineerd. (Zie hier voor het toenmalige nominatierapport van de jury.)

Twee van de zeven actiepunten uit de Vaderverklaring uit 2007 wil ik u hierbij niet onthouden, omdat zij de voorbode vormen tot de huidige inzet van GroenLinks in Europees verband voor een ‘betaald Europees vaderschapsverlof van twee weken’, waarvoor de jury van de Vaderdagtrofee m/v Marije Cornelissen, Europarlementarier voor GroenLinks, vandaag zo van harte nomineert voor de Vaderdagtrofee m/v 2010. Deze beide actiepunten zijn:

1) Wij vaders zijn niet één dag per jaar op Vaderdag vader, maar genieten het hele jaar door van onze kinderen. Wij zijn geen vaders die alleen zondags het vlees snijden. Of die onze kinderen pas leren kennen als we met pensioen zijn.

2) Wij vaders willen niets missen van de snelle ontwikkeling die onze kinderen doormaken. Wij vinden opvoeding, het verzorgen van kinderen en het gezamenlijke huishouden ook onze verantwoordelijkheid. Hoezo zijn dit ‘typische vrouwentaken’? Wij kunnen ook voorlezen, verschonen, wassen, koken, veters strikken, neuzen snuiten en staartjes in haren maken.

Bron: Vaderverklaring, Een oproep aan alle vaders van Nederland; Groenlinks, 2007

Het moet gezegd, bij GroenLinks worden ‘spijkers met koppen’ geslagen voor vaders en betrokken vaderschap. Nog in datzelfde voorjaar op 6 maart 2007 hebben de beide Tweede Kamerleden Ineke van Gent en Femke Halsema van GroenLinks de steun binnen GroenLinks voor de Vaderverklaring ook vertaald in een politiek initiatief vanuit de Tweede Kamer tot het indienen van het initiatiefwetsvoorstel op het vaderverlof (Wetsinitiatief 31 071) gericht op uitbreiding van het wettelijk betaald kraam- of geboorteverlof voor vaders naar 2 weken. (Nu kent Nederland slechts 2 dagen Vaderschapsverlof, waarmee Nederland hekkesluiter is in Europa. Zie voor een overzicht van Vaderschapsverlof binnen Europa bv. hier.) Dit initiatiefwetsvoorstel, mede gesteund door vakbond FNV, is door de Tweede Kamerfractie van GroenLinks in de daarop volgende periode ook met veel verve en inspanning verdedigd.

Daartegenover voerde de centrale werkgeversorganisatie VNO/NCW echter ook een actieve en uiteindelijk succesvolle campagne bij het Nederlandse publiek en de overige politieke partijen tegen elke uitbreiding van het vaderverlof voor kersverse vaders op grond van de “door de werkgevers zelf op 300 miljoen Euro geraamde kosten” ervan voor de werkgevers en de naar de mededeling van de werkgevers daardoor “verslechterende Nederlandse concurrentiepositie naar het buitenland”.

De verenigde werkgeversorganisatie VNO/NCW voert een actieve lobbycampagne tegen het wetsinitiatief van GroenLinks in de Tweede Kamer voor twee weken vaderschapsverlof (Bron: VNO/NCW Forum op You Tube; 27 juni 2008)

En ondanks alle inspanningen van de Tweede Kamerfractie van GroenLinks en de diverse gesloten compromissen en aangebrachte aanpassingen om andere politieke partijen toch over de streep te kunnen trekken (zo ging het op het laatst nog slechts om een uitbreiding naar één week ‘babyverlof’, inmiddels wel verbreed naar zowel vaders als meemoeders, en niet langer betaald door de werkgevers maar uit het Algemeen Werkloosheidsfonds) heeft dit wetsinitiatief het in de Tweede Kamer uiteindelijk toch niet gehaald. Op 18 februari 2010 werd het wetsinitiatief uiteindelijk weggestemd met de tegenstemmen van de partijen CDA, PvdA en VVD. Vóór het wetsontwerp stemden de fracties van de SP, GroenLinks, D66, de PvdD en de PVV.

Daar heeft GroenLinks het echter geenszins bij laten zitten. In de aanloop naar de Europese Verkiezingen van juni 2009, heeft Europarlementarier Marije Cornelissen voor GroenLinks het vaderschapsverlof in 2009 ook binnen de fractie van de Europese Groenen/EFA en in het Europees Parlement op de Europese agenda gezet.

En op 23 februari 2010 stemde een meerderheid van de commissie vrouwenrechten van het Europees Parlement voor het initiatief van de Europese Groenen/EFA tot twee weken betaald Europees vaderschapsverlof, op te nemen in een Europese richtlijn over zwangerschapsverlof.

Voorafgaande aan de stemming organiseerde de Groene Fractie ook een actie in het Europees Parlement met vaders en kinderen uit Europa (zie foto's). GroenLinks-Europarlementariër Marije Cornelissen was initiatiefnemer van deze actie die belangrijk heeft bijgedragen aan het positieve stemresultaat.

Marije Cornelissen:

"Het Europees Parlement laat met deze stemming zien dat de schamele twee dagen verlof die vaders momenteel in Nederland krijgen niet meer van deze tijd zijn. De twee weken betaald verlof die het parlement voorstelt geven ouders de mogelijkheid om de ouderwetse rolverdeling te doorbreken en vanaf de geboorte samen de zorg voor hun kind in te delen."

De volgende stap is nu dat het volledige Europees Parlement de lijn van de commissie vrouwenrechten volgt. Dan zullen de EU-landen hun wetgeving over babyverlof moeten aanpassen aan de huidige tijdsgeest. De tegenstand vanuit Nederland blijft daarbij echter onverminderd groot. CDA-minister Donner is sterk tegen het Europese initiatief van GroenLinks gekant, want langer verlof is in zijn ogen slechts een extra financiële last, en hij heeft al laten weten alles te zullen doen om ook het Europese initiatief te doen stoppen. En ook de tegenstand vanuit de Nederlandse werkgevers blijft, ook tegen uniforme Europese regelgeving die voor alle Europese landen zal gelden waarmee het argument van concurrentievervalsing goeddeels is weggenomen, toch onverminderd groot, en neemt soms ook "demagogische" proporties aan. Zo wist een VNO/NCW-vertegenwoordiger bv. onlangs dreigend te melden op Radio Gelderland: ‘Dan kunnen vaders straks helemaal thuis gaan zitten en daar zijn kinderen dan zeker niet bij gebaat.’ En in hetzelfde interview liet VNO/NCW ook weten: ‘Dat lossen we met elkaar wel op, daar hebben we geen Europese regelgeving voor nodig’.

Terwijl dat laatste, op enkele gunstige uitzonderingen na zoals de werkgevers PriceWaterhouseCoopers, &Samhout, de Gemeente Nijmegen en de Gemeente Apeldoorn die wel kozen voor vaderschapsverlofregelingen, nu juist in de praktijk helemaal niet het geval blijkt te zijn: werknemers en werkgevers komen er juist niet samen uit. Want uit diverse onderzoeken komt naar voren, dat veel vaders juist aarzelen om bij hun werkgever minder werken en ouderschapsverlof aan te vragen vanwege de bedrijfscultuur en i.v.m. de negatieve effecten die zij daarvan vrezen voor hun carriërekansen en loopbaanmogelijkheden.

De Jury nomineert Marije Cornelissen, GroenLinks-Europarlementariër en vice-voorzitter van de Europese Groenen/EFA fractie daarom van harte voor de Vaderdagtrofee m/v 2010, in verband met een Europese regeling van betaald Vaderschapsverlof van twee weken en wenst haar veel succes bij het overwinnen van de tegenstand uit Nederland bij de in het vervolg nog daartoe te zetten stappen.

Namens de Jury van de Vaderdagtrofee m/v 2010

Peter Tromp

Websites:

Steun de oproep op facebook voor een Europees Vaderverlof: http://www.causes.com/causes/452482
Vaderschapsverlof | GroenLinks Europa: http://europa.groenlinks.nl/taxonomy/term/732
Parental leave: EU Parliament raises minimum maternity and paternity leave standards; The Greens | European Free Alliance in the European Parliament - Parental leave - 23.02.2010; http://greens-efa.org/cms/pressreleases/dok/328/328646.parental_leave@en.htm; http://media.causes.com/ribbon/749496
Marije Cornelissen | GroenLinks Europa: http://europa.groenlinks.nl/marijecornelissen
Eerdere Jury nominatie van GroenLinks voor de Vaderdagtrofee m/v in 2007 i.v.m. de Vaderverklaring van GroenLinks:
http://vaderdagtrofee.blogspot.com/2007/11/2.html
Oorspronkelijke Vaderverklaring van GroenLinks uit 2007:
http://jurlex-ouderschap-nl.blogspot.com/2007/04/125-de-vaderverklaring-van-groenlinks.html

67. Wouter Bos genomineerd voor Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-05-27T13:45:00.013+02:00

Nominatie Wouter Bos

Zou er ooit een man zo beschimpt zijn nadat hij besloot voor zijn kinderen te kiezen? Jan Salie-geest! Watjes gedoe! Hypocriet! Bloggers en krantencommentatoren kwamen woorden tekort om hun oordeel uit te spreken over de reden die Wouter Bos aangaf voor zijn vertrek uit de politiek. Gezinnetje stichten? Meer tijd voor je vaderschap? Waar waren de tijden van de mannen van stavast gebleven die in crisisjaren rustig aan het roer bleven staan? Precies, de tijden zijn veranderd. De dagen dat een man zijn identiteit uitsluitend ontleende aan zijn kostwinnerschap liggen al lang achter ons. En, naar het oordeel van de jury, heeft het besluit van Wouter Bos deze verandering een gezicht heeft gegeven.

De meeste commentatoren gingen voorbij aan de moed die achter zijn bekendmaking school. Want, hoeveel gemakkelijker was het niet geweest om te melden dat hij het stokje over droeg aan Job Cohen en zelf een baan bij de EU, het IMF of Unilever of Shell had aanvaard? Niemand die hem hypocrisie of gebrek aan geloofwaardigheid zou verwijten: hij zou aan niemand verantwoording hoeven af te leggen over de mate waarin hij echt betrokken is bij zijn kinderen. Maar Bos had geen behoefte aan een alibi. Hij kwam dapper voor zijn keuze uit, juist in de wetenschap dat hij als watje zou worden weggezet.

De stap van Bos is voor vaders in heel Nederland een belangrijk signaal. Er gaat een evidente voorbeeldwerking vanuit. Als zelfs Wouter Bos voor zijn kinderen kan kiezen, kan ik toch zeker ook een papadag opnemen? Dat Bos zich, dankzij een riante wachtgeldregeling, ’s lands best betaalde huisman kan noemen, is voor de gewone man niet weggelegd, maar toch… het signaal is zonneklaar en we mogen aannemen dat een sociaal-democraat niet de volledige regeling zal opsouperen.

De jury meent dat vooral de indirecte betekenis van de stap van Bos van groot belang is. Met zijn keuze erkent hij immers de waarde van de rol die een vader heeft voor zijn kinderen – én de waarde die zijn kinderen voor hem vertegenwoordigen. Met zijn keuze voor het vaderschap, heeft Bos meer gezegd dan hij ooit in een speech had kunnen doen. Hij weet dat hij als politicus misschien even onvervangbaar kunnen lijken, maar dat hij als vader onmisbaar is. De erkenning van dit feit is de ware betekenis van de stap die Wouter Bos durfde te nemen. De nominatie voor de VaderdagTrofee 2010 is dan ook dik verdiend.

Namens de Jury van de Vaderdagtrofee m/v 2010,

Henk Hanssen

66. Charlotte Lemmens genomineerd voor Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-05-27T09:12:00.012+02:00

Nominatie Charlotte Lemmens vaderdagtrofee m/v 2010

Charlotte Lemmens komt uit de ideëel/principieel feministische hoek en bewijst dat deze kijk juist goed aansluit bij de eisen van vaders voor een gelijkwaardig ouderschap. Deze breed geïnteresseerde vrouw heeft de laatste jaren in haar drukke bestaan als publiciste, concept- en projectontwikkelaar, innovator en manager veel tijd ingeruimd om aandacht te eisen voor de positie van vaders. Dit deed ze onder andere door opinieartikelen en reacties in diverse kranten en een mooie column op tv. Ze begaf zich ook daadwerkelijk in de vaderbeweging om haar steentje bij te dragen aan de opbouw van een adequaat verzet tegen vaderschapsdiscriminatie.

'Charlotte's Stokpaard' van 4 december 2009 ('Charlotte's Stokpaard' was een vaste TV-Column van Charlotte Lemmens in het VARA-vrouwendiscussieprogramma 'Vrouw en Paard' onder leiding van Hanneke Groenteman)

Haar inspiratie kwam voort uit een aantal ervaringen van haarzelf, en haar directe omgeving met jeugdzorg, kinderbescherming en familierecht.

Al enige jaren geleden, in 2003, reageerde ze, in de vorm van een eigen artikel, op een artikel in de NRC van Theo Richel en Joep Zander over de achterstanden van mannen en vaderschapsdiscriminatie. Daarna nam ze enige tijd deel aan de 'Denktank m/v'. Deze denktank was een initiatief van enige mannen samen met de Directie Emancipatie SWZ in het kader van de campagne “Mannen worden er beter van... en vrouwen ook”. Daarna schreef ze nog een aantal reacties en artikelen. Een hoogtepunt was haar column in Vrouw en Paard waar zij het, als vast columnist opnam voor de positie van vaders.

Bij dit soort optredens werd zij overstelpt met reacties van vaders in distress. Ze beperkte zich ook deze keer niet tot een verbaal optreden maar sloot zich aan bij een nieuwe denktank over ouderschap de zogenaamde BONS-groep waarbinnen zij zich zeer actief toonde.

De jury heeft enige twijfel moeten overwinnen met de vraag of er wel gekozen zou moeten worden voor een vrouw als genomineerde. De vraag is gerechtigd of het niet juist goed is elke keer te benadrukken dat mannen en vaders moeten leren voor zichzelf op te komen. Iets wat ze in het kader van vaderschap vaak slecht lukt, maar wat eerlijk gezegd ook erg moeilijk is. Vrouwen worden vaak sneller als serieuze partner gezien in discussies over ouderschap en zelfs in discussies die specifiek gaan over vaderschap. Deze positie is enerzijds een mogelijkheid die gebruikt moet worden, een uitdaging. Anderzijds, het zal duidelijk zijn, draagt het an sich de discriminatie in zich en kan het licht tot constateringen leiden dat de mannen- en vaderbeweging eigenlijk door vrouwen gedragen wordt.

De jury is van mening dat Charlotte Lemmens tussen deze valkuilen door een mooie weg heeft gekozen en mannen en vaders in hun waarde laat, maar haar verantwoordelijkheid neemt na het constateren van het onrecht.

De jury heeft daarbij een vergelijking menen te moeten trekken met de positie van mannen in de eerste en tweede golf van het feminisme. In de eerste golf dreigden vrouwen ondergeschikt te raken aan de algemenere strijd van de arbeidersklasse en onder de hoede te blijven van de grote vechters in die sfeer. In de tweede golf speelden mannen ook een grote rol, waren volgens sommigen zelfs initiatiefnemer (Maagdenhuis). Terecht nam de vrouwenbeweging hier iets meer afstand van. Misschien teveel uiteindelijk. We hopen in Charlotte Lemmens een maatje te kunnen blijven zien voor vaders in distress.

Op grond van haar betekenis voor de vaderbeweging, met name ook in het afgelopen jaar nomineert de jury Charlotte Lemmens voor de Vaderdagtrofee m/v 2010.

Namens de Jury voor de Vaderdagtrofee m/v 2010,

Joep Zander

65. Orville Breeveld (Vitamine V) en Glenn Helberg (OCaN) samen genomineerd voor Vaderdagtrofee m/v 2010

2010-05-27T09:10:00.006+02:00

Emancipatie van vaderschap in de Surinaamse en Antilliaanse gemeenschap in Nederland

Opgroeien zonder vader is voor veel Surinaamse en Antilliaanse jongeren, ook in Nederland, helaas een normale zaak. Tegelijkertijd veroorzaakt het veel leed bij kinderen. Leed dat vaak niet wordt uitgesproken.

Het afgelopen jaar hebben twee personen zich (wederom) bijzonder ingezet voor de emancipatie van met name Surinaamse en Antilliaanse vaders, namelijk Glenn Helberg en Orville Breeveld.

Glenn Helberg is kinder- en jeugdpsychiater en is daarnaast intensief betrokken bij diverse projecten voor Antillianen en Arubanen. Hij is voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN) en heeft zich meerdere malen met veel energie ingezet voor de dwingende registratie van vaderschap, een wettelijke vaststelling van het juridische vaderschap. Hij heeft daarbij benadrukt dat van elk kind bij de geboorte bekend moet zijn wie de vader is, even vanzelfsprekend als dat nu voor de moeder het geval is.

Antilliaanse vader: uw kind heeft u nodig. En u uw kind! "; OCan Nieuws - OCaN-persbericht in het kader van vaderdag, 19 juni 2009; http://www.ocan.nl/OCan-Nieuws/qantilliaanse-vader-uw-kind-heeft-u-nodig-en-u-uw-kind-q.html
"Afstammingsonrust" van kind voorkómen met een vaderschapswet.; Koninkrijksberichten - Geschreven door OCaN Redactie woensdag, 07 oktober 2009 15:23; http://www.ocan.nl/Koninkrijksberichten/qafstammingsonrustq-van-kind-voorkomen-met-een-vaderschapswet.html

Orville Breeveld is naast een veelzijdig talent, - hij is o.a. actief als muzikant, zelfstandig ondernemer en artistiek leider -, ook een betrokken vader en initiatiefnemer van het platform ‘VITAMINE V’, waarbij de ‘V’ staat voor ‘Vader’.

VITAMINE V zoekt in ontspannen sfeer naar de verhalen over vaderschap en creëert de noodzakelijke dialoog rondom vaderschap. Kernthema is dat vaders onmisbaar zijn voor de ontwikkeling van hun kinderen. Daarom is het belangrijk dat vaders hun vaderrol vroeg in het leven van hun kinderen invullen en dat ook blijvend doen: een appel aan de grote verantwoordelijkheid van met name (a.s.) jonge Surinaamse en Antilliaanse vaders.

Onder de noemer 'Vaderschap is een voorrecht' organiseerde VITAMINE V in november 2009 een avond in het Amsterdamse Bijlmerparktheater. Glenn Helberg en Orville Breeveld vonden elkaar daar in een – vanuit hun eigen leefwereld en expertise en op hun eigen wijze vormgegeven – vurig pleidooi voor het grote belang en de erkenning van vaderschap.

Vanwege hun grote betekenis voor de (her)waardering en emancipatie van het Surinaamse en Antilliaanse vaderschap nomineert de Jury Glenn Helberg en Orville Breeveld van harte en met overtuiging voor de Vaderdagtrofee 2010.

Namens de Jury voor de Vaderdagtrofee m/v 2010,

Louis Tavecchio

54. Em. prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA / lector Vraaggerichte Methodiekontwikkeling en Onderzoek, HvA

2010-05-21T18:22:00.011+02:00

Em. prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA - Rol en pedagogische betekenis van vaders

CV Louis Tavecchio

Louis Tavecchio (1946) studeerde na zijn gymnasiumopleiding psychologie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA), waar hij in 1971 doctoraalexamen deed en in 1977 promoveerde op het proefschrift Quantification of Teaching Behavior in Physical Education. A methodological study. Daarnaast volgde hij in de periode 1973-1975 de postdoctorale opleiding Gedragstherapie van de Nederlandse Vereniging voor Gedragstherapie die werd afgesloten met de registratie (1976) als gedragstherapeut.

Eind 1975 trad hij in dienst van de Universiteit Leiden waar hij tot begin 2007 werkzaam was. In 1985 werd hij benoemd tot UHD Gezinspedagogiek. In die periode was hij nauw betrokken bij het project ‘Vroegkinderlijke Opvoeding’, waarin de nadruk lag op empirisch onderzoek naar gehechtheidrelaties (attachment).

In de jaren negentig voerde hij in toenemende mate ook onderzoek uit in opdracht van anderen, waaronder onderzoek naar thuisloze jongeren en het eerste serieuze onderzoek naar de kwaliteit van de kinderopvang in Nederland. In Leiden gaf hij lange tijd onderwijs in methoden & technieken van sociaal-wetenschappelijk onderzoek en statistiek en later ook op het gebied van gezinsopvoeding, kinderopvang buitenshuis en (preventie van) ontwikkelings- en opvoedingsproblemen. Verder was hij regelmatig (als copromotor) betrokken bij promoties op de afdelingen Gezinspedagogiek en Onderwijskunde. Van 1989-1995 was hij voorzitter van de Werkgemeenschap Empirisch Gezinspedagogisch Onderzoek van NWO/PEDON.

In 2001 keerde hij terug bij de UvA als bijzonder hoogleraar ‘Empirisch onderzoek naar en theorievorming over pedagogische aspecten van praktijk en kwaliteit van kinderopvang’. Daarnaast houdt hij zich bezig met seksespecifieke ontwikkeling en opvoeding (met name van jongens) en met de rol en pedagogische betekenis van vaders. Hij is coördinator en samen met collega-hoogleraar Marianne Riksen-Walraven (Radboud Universiteit Nijmegen) projectleider van het Nederlands Consortium Kinderopvang Onderzoek, dat sinds 2002 een grootschalig 4-fasen project uitvoert naar de pedagogische kwaliteit van de Nederlandse kinderopvang. Hij is voorts staflid van de onderzoeksschool Institute for the Study of Education and Human Development (ISED), redacteur van Kind en Adolescent Review en hoofdredacteur van het tijdschrift Pedagogiek.Op 3 maart 2011 nam hij afscheid van de Universiteit van Amsterdam i.v.m. het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd.

Begin 2007 werd Louis Tavecchio benoemd tot Lector Vraaggerichte Methodiekontwikkeling en Onderzoek, inmiddels Lector Emeritus Vraaggerichte Methodiekontwikkeling en Onderzoek, bij het kenniscentrum van het domein Maatschappij en Recht van de Hogeschool van Amsterdam. Hij is gehuwd, heeft een zoon, twee dochters en twee kleindochters

53. Peter Tromp, pedagoog en coördinator Vader Kennis Centrum

2010-05-21T18:18:00.006+02:00

Drs. Peter Tromp, pedagoog en coördinator Vader Kennis Centrum - Hoe zit het met gelijkwaardig ouderschap? De positie van (gescheiden) vaders in wet- en regelgeving

CV Peter Tromp

Na zijn HBS-B opleiding en kandidaatsexamens in zowel pedagogische als andragogische wetenschappen aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, studeerde Peter Tromp in 1981 af aan de Universiteit van Amsterdam in de Pedagogie, met als specialisatie onderwijskunde en als bijvakken communicatiewetenschappen en onderwijspsychologie.

Daarna is hij als projectleider jongereneducatie in dienst getreden bij Veilig Verkeer Nederland (VVN) en was daar ondermeer verantwoordelijk voor de ontwikkeling en implementatie van de landelijke verkeersveiligheidscampagne "Wij gaan weer naar school" (nu "De scholen zijn weer begonnen" geheten) voor schoolkinderen en scholieren, de leerplanontwikkeling voor verkeerseducatie in de onderbouw van het voortgezet onderwijs in samenwerking met de Stichting Leerplanontwikkeling (SLO) uit Enschede en de ontwikkeling en implementatie van het meest succesvolle lespakket voor verkeerseducatie in de onderbouw van het voortgezet onderwijs van de afgelopen decennia, de onderwijsaction kit 'Doorgaand Verkeer', op de scholen ook wel kortweg de 'leskist' geheten. Verder was Peter Tromp vanuit VVN ondermeer verantwoordelijk voor de ontwikkeling en uitgave van het eerste 'Fietscursuspakket voor Turkse en Marokkaanse Vrouwen', voor de ontwikkeling van het schoolorganisatieconcept "De Groene en Verkeersveilige School" en voor de ontwikkeling van het langst aaneengesloten uitgezonden televisiespotje 'ooit' op de Nederlandse televisie (het spotje werd 23 jaar lang door de Nederlandse omroepen uitgezonden), de zgn. 'Vliegerspot', een 'taalloos' spotje over de verkeersveiligheid van jonge kinderen, dat in het kader van het Europees Jaar voor de Verkeersveiligheid (1986) ook over de hele wereld over de televisie is uitgezonden.

Na zijn periode bij VVN werd Peter Tromp eerst adjunct-afdelingshoofd educatieve projecten aan het Instituut voor Toegepaste Sociale Wetenschappen (ITS) van de Radboud Universiteit in Nijmegen, waar hij ondermeer verder betrokken was bij de ontwikkeling en implementatie van het schoolorganisatieconcept "De Groene en Verkeersveilige School". En later werd hij communicatieadviseur bij de Gemeente Utrecht.

Verder is Peter Tromp nu al ruim 15 jaar actief bezig om het vaderschap een vriendelijker maar ook prominenter gezicht te geven. Na eerst het vice-voorzitterchap en voorzitterschap van de oudervereniging 'Ouders Voor Kinderen' (OVK), werd hij vervolgens eerst vice-voorzitter en dan voorzitter van 'Stichting Kind en Omgangsrecht' (SKO). Dat laatste is hij nog steeds.

Daarnaast was hij als nationaal woordvoerder en regionaal coördinator vanaf de start eveneens actief betrokken bij de oprichting van de Nederlandse tak van Fathers4Justice (F4J), een ouderorganisatie die op vreedzame en ludieke wijze campagne voerde voor 'gelijkwaardig ouderschap' en 'het recht van kinderen op beide ouders' na een (echt)scheiding.

In 2004 heeft Peter Tromp vanuit de Stichting Kind en Omgangsrecht als coördinator in Utrecht het Vader Kennis Centrum opgezet. Volgens haar missie is het Vader Kennis Centrum gericht:

"op het ontsluiten van informatie en kennis die eraan bijdraagt om de rol van mannen en vaders bij de opvoeding van, de zorg voor en het onderwijs aan kinderen op waarde te schatten en met overheidsbeleid te ondersteunen op een wijze die aan inzet en betrokkenheid van vaders voor hun kinderen en aan de gelijkwaardigheid van vaders aan moeders als ouders recht doet. Een kind heeft recht op de gelijkwaardige zorg en betrokkenheid van beide ouders en beide genders. In gezinsverband - óók na een scheiding – maar ook in de kinderopvang, op school en in de andere levensgebieden van kinderen."

Met het Vader Kennis Centrum wil hij een volwaardige rol van beide ouders bij de opvoeding van kinderen bevorderen. Het verliezen van het contact na een scheiding tussen kinderen en hun vader is daarbij een groot probleem in Nederland. Peter Tromp probeert via samenwerking er op alle mogelijke manieren aan bij te dragen dat vaders een volwaardige rol blijven behouden in Nederland.

Peter Tromp was verder in 2007 vanuit het Vader Kennis Centrum de initiatiefnemer tot het instellen van de jaarlijkse Vaderdagtrofee m/v die dit jaar voor de vierde maal wordt uitgereikt door een onafhankelijke jury onder voorzitterschap van prof. Louis Tavecchio. Ook was hij in 2007 de initiatiefnemer en organisator van de eerste Vadertop m/v, de voorloper van het huidige Vaderschapssymposium dat dit jaar voor de tweede maal door het Vader Kennis Centrum in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam en IkVader.nl georganiseerd wordt.

Peter Tromp is (gescheiden) vader van twee kinderen, een zoon en een dochter.

Websites ondermeer:

52. Joep Zander, pedagoog en beeldend kunstenaar

2010-05-21T18:17:00.010+02:00

Joep Zander, pedagoog en beeldend kunstenaar - Herstelmogelijkheden voor ouder-kindrelaties na ouderverstoting

Samenvatting van 'Herstelmogelijkheden voor ouder-kindrelaties na ouderverstoting'

Ouderverstotingssyndroom is een verschijnsel dat hoe langer hoe meer herkend wordt door juristen en gedragsdeskundigen. Vorig jaar ging Joep Zander in op de definitie, kenmerken en achtergronden van dit verschijnsel. Dit jaar komt na een algemene introductie uitgebreider aan de orde wat we met dit verschijnsel moeten, hoe we voor kinderen, vroegtijdig dan wel later in hun volwassenheid, mogelijkheden voor herstel kunnen bieden. Joep gaat in op individuele en maatschappelijke factoren die aan een herstel kunnen bijdragen en belicht een aantal opties om de condities te verbeteren waaronder dit herstel kan plaatsvinden.Joep zal het verschijnsel tevens nadrukkelijk plaatsen binnen het kader van de historische en actuele positie van het vaderschap.

CV Joep Zander

Joep Zander is pedagoog (Universiteit van Utrecht) en kunstenaar en heeft zich gespecialiseerd in het thema ouders en recht. Met name vaders en de opvoeding van kinderen hebben zijn speciale aandacht. Joep heeft inmiddels vier boeken op zijn naam staan en schrijft diverse artikelen over vaders en gelijkwaardig ouderschap. Hij heeft twee kinderen en zorgt nog steeds met heel veel plezier voor zijn zoon Joshua. Regelmatig geeft hij lezingen over ouderverstotingssyndroom en vaderschap.

Joep Zander: joep.nl.nu

51. Henk Hanssen, hoofdredacteur IkVader.nl

2010-05-21T18:16:00.016+02:00

Henk Hanssen, hoofdredacteur IkVader.nl: Zijn vaders slappe zakken ? Vaderschap in het jaar 2009-2010

CV Henk Hanssen

Henk Hanssen is van origine journalist. Hij studeerde aan de School voor de Journalistiek in Utrecht en aan de Film- en TV-academie in Amsterdam. Hij schreef honderden reportages, interviews en achtergrondverhalen voor diverse week- en maandbladen, waaronder Rails, Panorama, Playboy, Reizen, Elle, De Zaak en Men’s Health. Daarnaast werkte hij als copywriter voor reclamebureaus. Toen Hanssen een kleine tien jaar geleden hoorde dat hij vader werd, schrok hij zich een ongeluk. Hij rende naar de boekhandel op zoek naar een boek dat hem op een moderne manier vertelde wat hij kon verwachten. Omdat hij geen geschikt boek vond, besloot hij zelf de pen ter hand te nemen. Hij schreef de 9 Maanden Gids voor Mannen, een boek dat mannen stap voor stap naar de komst van hun eerste kind loodst, een Kraamkalender voor mannen en de bestseller Babymanagement, een boek dat binnenkort ook in de VS verschijnt. In dit boek gebruikt hij managementtaal om zijn lezers de beginselen van babyverzorging bij te brengen. Tegelijkertijd begon hij de website IkVader.nl. Doelstelling: mannen informeren over het vaderschap op een manier die hen aanspreekt. Dus: geen verkleinwoordjes, geen pasteltintjes en veel humor. De site is sinds zijn start in 2001 een groot succes. IkVader is een vaste deelnemer aan de Negenmaandenbeurs in de Amsterdam RAI waar Hanssen workshops en presentaties verzorgt. Hanssen schrijft columns en opiniestukken en wordt veelvuldig gevraagd als gast in radio en tv-shows om zijn visie op het vaderschap te geven. In 2007 werd hij door het mannenblad Men’s Health geschaard tot de 75 invloedrijkste mannen van Nederland. In 2009 riep feministisch maandblad Opzij hem uit tot Voorbeeldman.

50. Aankondiging 18 juni a.s. : Uitreiking Vaderdagtrofee m/v 2010 en Vaderschapssymposium

2010-05-21T18:15:00.018+02:00

Universiteit van Amsterdam, Vader Kennis Centrum en IkVader.nl houden jaarlijkse Vadertop

Vrijdag 18 juni 2010; 12:00 - 18:00 uur

Electronische aanmelding: Symposium over vaderschap

Aanleiding voor het inmiddels jaarlijkse vaderschapssymposium, waarbij topwetenschappers hun visie geven op het vaderschap, is het fenomeen vaderdag.

De Vaderdagtrofee m/v, die aan het eind van het symposium wordt uitgereikt, is een initiatief van het Vader Kennis Centrum georganiseerd in samenwerking met IkVader.nl en de Universiteit van Amsterdam. De trofee wordt uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich het afgelopen jaar het meest heeft ingespannen voor kinderen en hun vaders. De trofee werd eerder gewonnen door de SP-Tweede-Kamerfractie (2007), oud-luchtmachtpiloot en vader Jan Steen (2008) en vader Peter Brons en de politie Friesland (2009).

Dit jaar zijn de vier genomineerden voor de trofee: Europoliticus Marije Cornelissen van GroenLinks en the Greens in het Europees Parlement voor het initiatief tot twee weken betaald Europees vaderschapsverlof; oud-politicus Wouter Bos voor zijn spraakmakende keuze voor zijn gezin; kinderpsychiater Glenn Helberg (OCaN) en vader en muzikant Orville Breeveld (Vitamine V) voor hun initiatief voor Caribische vaders; en publiciste en concept- en projectontwikkelaar Charlotte Lemmens voor haar pleidooi voor gelijke rechten voor (gescheiden) vaders.

Voor informatie en de juryrapporten over deze vier genomineerden verwijzen we naar de website van de Vaderdagtrofee m/v 2010 op vaderdagtrofee.blogspot.com

Vaderschapssymposium: "Betrokken vaderschap: Meerwaarde voor de ontwikkeling van het kind"

Tijdstip: Vrijdag 18 juni (12.00 - 18.00 uur), Dagvoorzitter: Howard Komproe (vader en stand-up comedian); Locatie: Universiteit van Amsterdam, Roetersstraat 15, Amsterdam, gebouw A, Zaal A (AB40).

Programma (zaal open vanaf 12.00 uur)

12.00 - 12.30 uur: Zaal open: Inloop en inschrijving, koffie, thee
(Guido Schaake, vader en performer: Muzikale bijdrage)

12.30 uur: Opening door dagvoorzitter Howard Komproe - Introductie: Inhoud, doel en betekenis van programma

12.35 - 12.50: Prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA - Rol en pedagogische betekenis van vaders

12.50 - 13.05: Sophie Borghouts, pedagoge - Vaders en Spel: Een unieke en betekenisvolle bijdrage aan de ontwikkeling

13.05 - 13.30: Prof. dr. Vincent Icke, hoogleraar theoretische astrofysica (UvL), bijzonder hoogleraar kosmologie (UvA) en beeldend kunstenaar - Christiaan Huygens, beroemd zoon van een alleenstaande vader (met korte uitloop voor vragen)

13.35 - 13.45: Guido Schaake, vader en performer: Muzikaal intermezzo

13.45 - 14.10: Prof. dr. Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en Literatuur, Radboud Universiteit: 'En de rest is flauwekul …: Column over de noodzaak van het vaderschap.’

14.10 - 14.30: Joep Zander, pedagoog en beeldend kunstenaar - Herstelmogelijkheden voor ouder-kindrelaties na ouderverstoting

14.30 - 14.40: Guido Schaake, vader en performer: Muzikale bijdrage

14.40 - 15.00: Koffiepauze

15.00 - 15.25: Dr. Renske Keizer, onderzoeker Sociologie, EUR Rotterdam - Papa's leven langer. De relatie tussen kindertal en sterftekansen

15.25 - 15.40: Henk Hanssen, hoofdredacteur IkVader.nl: Zijn vaders slappe zakken ? Vaderschap in het jaar 2009-2010

15.40 - 16.00: Drs. Peter Tromp, pedagoog en coördinator Vader Kennis Centrum - Hoe zit het met gelijkwaardig ouderschap? De positie van (gescheiden) vaders in wet- en regelgeving

16.00 - 16.50: Bekendmaking winnaar Vaderdagtrofee m/v 2010:
Presentatie juryrapporten voor de genomineerden door de jury en de bekendmaking van de winnaar van de trofee in 2010 door juryvoorzitter prof. dr. Louis Tavecchio

16.50 - 17.00: Afsluiting door Howard Komproe (dagvoorzitter)

Vanaf 17.00: Muzikale uitluiding (Guido Schaake, vader en performer), borrelen hapjes

Aanmelding

Aanmeldformulier: Symposium over vaderschap

Contact

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Peter Tromp van het Vader Kennis Centrum: T. (030) 238 3636, M. (06) 2450 6249 of E. vaderkenniscentrum @ gmail . com
Ook kunt u zich wenden tot de afdeling Communicatie van de Faculteit voor Maatschappij- en Gedragswetenschappen (FMG) van de Universiteit van Amsterdam: T. (020) 525 4865 of E. communicatie-fmg @ uva . nl

Locatie

Roeterseiland - Gebouw A
Roetersstraat 15
1018 WB Amsterdam
Zaal/kamer: Zaal A

Deelname

49. Vincent Icke, hoogleraar theoretische astrofysica en bijzonder hoogleraar kosmologie en beeldend kunstenaar

2010-05-21T09:42:00.003+02:00

Prof. dr. Vincent Icke, hoogleraar theoretische astrofysica (UvL), bijzonder hoogleraar kosmologie (UvA) en beeldend kunstenaar - Christiaan Huygens, beroemd zoon van een alleenstaande vader (met korte uitloop voor vragen)

Mini-CV van Vincent Icke

Vincent Icke is gewoon hoogleraar theoretische astrofysica aan de Universiteit Leiden, en bijzonder hoogleraar kosmologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij studeerde theoretische natuurkunde en sterrenkunde te Utrecht, en promoveerde in 1972 te Leiden op het ontstaan van sterrenstelsels en grote-schaal structuur in het Heelal. Hij deed postdoctoraal onderzoek aan de universiteiten van Sussex en Cambridge, en aan het California Institute of Technology. Na een vijftal jaren als docent aan de Universiteit van Minnesota kwam hij in 1983 naar Leiden. Op dit moment gaat zijn belangstelling in het onderzoek voornamelijk uit naar kosmologie, de ‘kosmologische constante’, het ontstaan van structuur in het Heelal, en stralingshydrodynamica. Hij was nauw betrokken bij de oprichting van de Faculteit der Kunsten aan Universiteit Leiden.

Naast zijn academisch werk heeft Vincent Icke een actieve belangstelling voor de popularisatie van de wetenschappen. De derde druk van zijn boek The Force of Symmetry, waarin de moderne ontwikkelingen in de theorie van deeltjes voor algemeen publiek worden uitgelegd, verscheen bij Cambridge University Press. Verder schreef hij Krachten, Christiaan Huygens in de OVTT, Niks Relatief en De ruimte van Christiaan Huygens. Ook is hij co-auteur van de Canon van de natuurkunde.
Verzamelingen van zijn columns verschenen als De eekhoornformule, Passie en precisie en Dat kan ik mij niet voorstellen.

Vincent Icke is tevens beeldend kunstenaar, wiens werk een breed terrein van stijlen, media, toepassingen en concepten bestrijkt. Hij was gastdocent aan de Gerrit Rietveld Academie en DasArts in Amsterdam en aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.

Hij schreef een maandelijkse column voor NRC Handelsblad en is free-lance medewerker van de VPRO en de VARA. Hij nam deel aan meer dan honderd producties voor radio en TV.

Websites:
http://www.strw.LeidenUniv.nl/icke
http://www.alien-art.nl

3 november 2009

48. Renske Keizer, onderzoeker Sociologie, EUR

2010-05-21T09:41:00.005+02:00

Dr. Renske Keizer, onderzoeker Sociologie, EUR Rotterdam - Papa's leven langer. De relatie tussen kindertal en sterftekansen

Samenvatting van 'Papa’s leven langer. De relatie tussen kindertal en sterftekansen'

Het krijgen van kinderen heeft gevolgen voor de gezondheid op de lange termijn. De meeste studies die deze relatie onderzoeken richten zich op vrouwen. De focus op vrouwen is niet alleen gebaseerd op de redenering dat het krijgen van kinderen grotere gevolgen heeft voor de vrouw omdat zij de kinderen baart, maar is ook gebaseerd op de aanname dat ouderschap centraler staat in het leven van vrouwen dan dat van mannen. Gesteund door recente buitenlandse onderzoeken en mijn eigen promotie-onderzoek bekritiseer ik deze aanname. Vaderschap heeft een aanzienlijke impact op het leven van mannen. Sterke verschillen worden bijvoorbeeld gevonden tussen mannen met en zonder kinderen op het gebied van gezondheid en gezond gedrag: vaders roken minder vaak dan kinderloze mannen, drinken minder en sporten meer. Dit suggereert dat het hebben van kinderen een stimulans is om gezond te leven. Ik laat zien dat dit effect inderdaad doorwerkt naar de gezondheid op de latere leeftijd: papa’s leven langer dan kinderloze mannen.

CV Renske Keizer

Renske Keizer (1983) is op 12 Februari 2010 aan de Universiteit Utrecht gepromoveerd op haar onderzoek 'Remaining childless. Causes and consequences from a life course perspective'. Tijdens haar promotie-onderzoek was zij verbonden aan het ICS (Interuniversity Center for Social Science Theory and Methodology en werkte zij op het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI). Tegenwoordig is zij als post-doc onderzoeker verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR), afdeling Sociologie, waar zij zich voornamelijk richt op vaderschap.

47. Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en Literatuur, Radboud Universiteit

2010-05-21T09:40:00.006+02:00

Prof. dr. Ger Groot, bijzonder hoogleraar Filosofie en Literatuur, Radboud Universiteit: 'En de rest is flauwekul …: Column over de noodzaak van het vaderschap.’

CV Ger Groot

Ger Groot (1954) is hoogleraar ‘Filosofie en literatuur’ aan de Radboud Universiteit te Nijmegen en doceert filosofische antropologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij is medewerker voor filosofie en literatuur bij NRC-Handelsblad en columnist bij Trouw. Daarnaast levert hij regelmatig bijdragen aan wijsgerige, literaire en culturele tijdschriften, vooral op het gebied van de cultuurfilosofie en het hedendaagse Franse denken. Hij publiceerde o.a. de boeken Twee zielen (1998), Vier ongemakkelijke filosofen (2003), De gelukkigste illusies (2008) en Papierverwerkende industrie (2009) en de cd-hoorcolleges De menselijke toon (2008) en Moderne Franse filosofen (2010).

Gerelateerde artikelen:

"En de rest is flauwekul… - De noodzaak van het vaderschap" - Column van Ger Groot uitgesproken op 18 juni 2010 tijdens het Symposium Vaderschap aan de Universiteit van Amsterdam: http://vaderdagtrofee.blogspot.com/2010/06/88.html
“Waarom is het huwelijk zo onverwoestbaar?” Column van filosoof Ger Groot over de huwelijksmythe in Trouw van 15 juli 2010 (met als hamvraag van het Vaderkenniscentrum: 'Is het huwelijk nu politiek-maatschappelijk gezien een partnerdiade of een zorgtriade?'): http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2010/07/545.html
Interview met filosoof Ger Groot (Erasmus Universiteit) over het belang van beide ouders en de ramp van vaderloze gezinnen; Filosofie Magazine, Uit het nieuws: Het gezin, Door Johan van de Werken, Nummer 5 (jrg. 2007): http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2007/06/9.html

46. Howard Komproe, dagvoorzitter, vader en stand-up comedian

2010-05-21T09:39:00.005+02:00

CV Howard Komproe

Howard Komproe werd in 1971 geboren in Den Haag. Al op vroege leeftijd was hij geïnteresseerd in het theater. Na de lagere school ging hij naar de balletmavo in Rotterdam. Komproe bracht een verplichte tijd in dienst door voordat hij naar de toneelschool in Utrecht ging. Toen hij naam begon te maken als stand-up comedian in het party- en clubcircuit, verliet hij de toneelschool en deed auditie bij Comedytrain.

Nadat hij zich had aangesloten bij Comedytrain richtte hij samen met Najib Amhali het comedy-quintet ‘Freshwagon’ op waarmee hij vaak op het podium stond. Naast het theater werkt Komproe ook voor televisie en radio. Zo had hij een hoofdrol in de Veronica-serie ‘Westzijde Posse’ en had hij een eigen radioshow op Talkradio. Ook presenteerde hij vele grote festivals.

In 2000 stond Komproe voor het eerst met een soloprogramma in het theater. Inmiddels heeft hij vijf avondvullende cabaretvoorstellingen op zijn naam staan.

Howard Komproe – Kinderen
Bron: VARA HumorTV - Cabaretier Howard Komproe - Voorstelling Amsterdam Comedy Festival 2008

Howard Komproe op het internet:

45. Guido Schaake, vader en performer

2010-05-21T09:38:00.016+02:00

CV Guido Schaake (1973)

Luister hier naar het nummer 'Vaderlijk Denken' van Guido Schaake

Guido studeerde af als student Cultuur en Beleid op de richting festivals en producties binnen de specialisatie muziek. Zo organiseert hij in 1999 een deelproject van Racism Beat It, The Young, Colourful and Talented Show met zang, dans, rap en een live band. Als gitarist/zanger treedt hij sindsdien op met diverse coverbands, waaronder de professionele, commerciële 80’s band MOVE, waarvan hij ook de verkoop doet.

Daarna begint hij als conservatoriumstudent gitaar, Pop en Jazz met het veelbelovende commentaar: ‘Je feeling is briljant.’ Inmiddels is hij Bachelor in Music en heeft hij zich ontwikkeld tot een allround performer, gitarist en zanger.

Vanaf 2004 heeft Guido al zijn werkzaamheden als musicus samengebracht in één bedrijf: Maatwerk in Muziek. In 2006 begint hij te werken aan een geheel eigen liedjesprogramma: Lief ’t Leven over het gevoelsleven van een man die vader wordt en wat dat met hem doet.

In 2008 voegt hij zich bij Het Muziektheater Collectief en komt er een nieuwe discipline bij: hij speelt, zingt en acteert in Vlieg! en Meneertje Brul. Voor die laatste voorstelling componeert hij ook de muziek.

Guido is pas af met een gitaar in zijn handen en het publiek in zijn armen!

44. Sophie Borghouts, pedagoge

2010-05-21T09:37:00.077+02:00

Sophie Borghouts, pedagoge - Vaders en Spel: Een unieke en betekenisvolle bijdrage aan de ontwikkeling

CV Sophie Borghouts (1986)

Sophie Borghouts studeert vanaf september 2006 Pedagogische Wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam.

Als extra vak heeft zij naast haar studie Pedagogische Wetenschappen in het tweede studiejaar (2007/2008) de cursus 'Kinderen en Ontwikkeling' gevolgd. Deze cursus duurde een half jaar waarin veel onderwerpen rondom kinderen in ontwikkelingslanden zijn behandeld, de problematiek, hoe ga je te werk, wat kun je doen vanaf hier en daar ter plekke enz.

In haar derde studiejaar heeft zij naast haar bachelor vakken verder de extra cursus 'Childcare: Amsterdam meets Berlin' gevolgd, een internationale cursus (voertaal Engels) over kwaliteit en effecten van kinderopvang (0-12 jaar). De cursus bestond uit een 3-daags seminar in Berlijn met (gast)colleges, evaluaties van (international) onderzoek en bezoeken aan een aantal instellingen voor kinderopvang en buitenschoolse opvang. Voor de verder wekelijks gegeven colleges door een Nederlandse en Duitse hoogleraar en de groepsopdrachten bij deze cursus, werd door docenten en studenten gebruik gemaakt van de teleconferentie-faciliteiten van de Universiteit van Amsterdam.

Opleidingen
September 1999 – Mei 2005: Middelbare school, Kennemer Lyceum. VWO diploma behaald.
September 2006 – heden: Universiteit van Amsterdam. Opleiding: Pedagogische Wetenschappen.

42. 'Op een mooie pinksterdag' van Annie M.G. Schmidt

2010-05-21T09:35:00.028+02:00

Op Een Mooie Pinksterdag - Leen Jongewaard en André van den Heuvel

Bron: YouTube - Sixtiesbrowser — 12 december 2009

Op een mooie pinksterdag - Jongewaard en van den Heuvel

Bron: YouTube - That's the question — 30 augustus 2007

Het nummer 'Op een mooie pinksterdag' komt uit de musical 'Heerlijk duurt het langst' van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink.

Echt vlot wilde de tekst niet meer komen, toen leen Jongewaard en André van den Heuvel het nummer nog eens zongen tijdens de uitreiking van de Televizierring in 1970 - twee jaar nadat de musical geëindigd was. Leen Jongewaard heeft zowaar de tekst voor z'n neus, toch verrassend voor een nummer dat hij honderden keren gezongen heeft!

Ja zuster, nee zuster (1966-1968)

Bron: YouTube - Riccardo Bruero — 19 september 2007

Originele televisiebeelden (fragmenten) van de liedjes van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink uit de in de jaren zestig populaire televisieserie 'Ja zuster, nee zuster'. Met Hetty Blok, Leen Jongewaard, Piet Hendriks, Wim Sonneveld.
Liedjes: Stekkie van de fuchsia, Ja zuster nee zuster, Op een mooie Pinksterdag, Duiffies, In een rijtuigie.

LIEDJESTEKST ‘OP EEN MOOIE PINKSTERDAG’ - LEEN JONGEWAARD & ANDRÉ VAN DEN HEUVEL

(A.M.G. Schmidt, H. Bannink)

In 1961 leren Annie M.G. Schmidt en componist Harry Bannink elkaar kennen. Samen schrijven ze de eerste Nederlandse musical ‘Heerlijk Duurt Het Langst’ die in 1965 in première gaat. ‘Op Een Mooie Pinksterdag’ is het bekendste liedje uit de musical.

Philips 333 675 JF

Liedjestekst:

Op een mooie Pinksterdag

Als het even kon

Liep ik met mijn dochter aan het handje

in het parrekie te kuieren in de zon

Gingen madeliefjes plukken

Eendjes voeren

Eindeloos

Kijk nou toch, je jurk wordt nat

Je handjes vuil

En papa boos

Vader was een mooie held

Vader was de baas

Vader was een duidelijke mengeling

van Onze Lieve Heer en Sinterklaas

Ben je bang voor 't hondje

Hondje bijt niet

Papa zegt dat hij niet bijt

Op een mooie Pinksterdag

Met de kleine meid

Als het kindje groter wordt

Roossie in de knop

Zou je tegen alle grote jongens willen zeggen:

"Handen thuis en lazer op"

Hebbu dat nou ook meneer?

Jawel, meneer

Precies als iedereen

Op een mooie Pinksterdag

Laat ze je alleen

Morgen kan ze zwanger zijn

't Kan ook nog vandaag

't Kan van de behanger zijn

of van een Franse zanger zijn

Of iemand uit Den Haag

Vader kan gaan smeken

En gaan preken

Tot hij purper ziet

Vader zegt: "Pas op, m'n kind

Dat hondje bijt"

Ze luistert niet

Vader is een hypocriet

Vader is een nul

Vader is er enkel en alleen maar voor de centen

en de rest is flauwekul

Ik wou dat ik nog één keer

Met mijn dochter

Aan het handje lopen kon

Op een mooie Pinksterdag

Samen in de zon

41. Do fathers know best? Bange vaders, bange kinderen?

2010-02-22T17:09:00.008+01:00

Bron: Universiteit van Amsterdam - Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen - Auteur: Esther van Bochove, afdeling Communicatie FMG - 15 februari 2010

Susan Bögels ontvangt Vici-subsidie voor uniek onderzoek naar de rol van de vader bij angstontwikkeling van kinderen

Susan Bögels: 'Kinderen wenden zich bij het inschatten van externe risico's mogelijk instinctief eerder tot de vader' (Foto: Aleid Denier van der Gon)

Baby's worden geboren met instinctieve angsten die hen beschermen tegen gevaar. Overmatige angst kan echter schadelijk zijn voor hun ontwikkeling. Hoogleraar Orthopedagogiek Susan Bögels denkt dat de vader een cruciale rol speelt bij de angstontwikkeling van kinderen. Zij ontving een Vici-subsidie van € 1,5 miljoen voor haar onderzoek Do fathers know best?

Moet ik bang zijn voor die hond? Is het wel veilig om op deze stoel te klimmen? Kinderen schatten risico's al vanaf hun babytijd in door te kijken naar de reactie van de ouders. Dit proces heet social referencing. Afhankelijk van de signalen die de ouders afgeven (aanmoedigend of juist angstig en afwerend) besluit het kind om bepaalde dingen wel of niet te doen. Ook leren ze welke zaken of situaties gevaarlijk zijn.

De specifieke rol van de vader in dit proces is vrijwel nooit onderzocht, terwijl deze mogelijk wel cruciaal is, denkt hoogleraar Orthopedagogiek Susan Bögels. ‘Het is bekend dat het brein in een aantal opzichten evolutionair reageert. Vanaf de oertijd zijn vrouwen meer bedreven in het verzorgen, voeden troosten et cetera, en mannen hebben meer expertise op het gebied van de externe omgeving (gevaarlijke dieren, vreemdelingen verjagen, nieuwe gebieden ontdekken). Dit gegeven zou er volgens mijn theorie voor kunnen zorgen dat kinderen bij het inschatten van extern gevaar eerder vertrouwen op hun vader dan op hun moeder.'

Moeders die zorgen, vaders die jagen... Dat klinkt allemaal vrij rolbevestigend en weinig feministisch.
‘Gelukkig ben ik zelf feminist, dus ik mag het zeggen.' (lacht). ‘Ik zeg ook zeker niet dat mannen écht meer weten over de externe omgeving, maar een feit is wel dat zij op dat gebied een evolutionair voordeel hebben ten opzichte van vrouwen. En nog veel belangrijker: kinderen wenden zich bij het inschatten van externe risico's mogelijk instinctief eerder tot de vader. Wij willen onderzoeken of dat werkelijk zo is. En àls het echt zo is, dan betekent dat dat vaders een cruciale rol spelen in zowel het voorkómen van overmatige angst als in het ontstaan ervan. De vader wordt immers gezien als de expert op het gebied van extern gevaar, dus zijn angst wordt door het kind gemakkelijker overgenomen.'

Uit uw literatuuronderzoek blijkt ook dat de vader een belangrijke rol speelt wat betreft de invloed op angst bij kinderen.
‘Dat klopt, en wat verder bleek, is dat er vooral weinig onderzoek is gedaan naar de specifieke rol van de vader op de ontwikkeling van kinderen. De onderzoeken die er zijn, richten zich meestal op de typische moederrol, zoals sensitiviteit of het begrijpen van brabbeltaal. Zaken waar vrouwen over het algemeen beter in zijn. Misschien heeft juist het niet begrijpen van die brabbeltaal door de vader wel een functie. Die specifieke vaderrol is altijd onderbelicht gebleven.'

Wat is daar de oorzaak van?
‘Moeders hebben altijd het grootste deel van de opvoedingstaak op zich genomen, en dus wordt hun rol belangrijker geacht.'

Het onderzoek bestaat voor een belangrijk deel uit experimenten. Hoe zien deze eruit?
‘In de experimenten nemen we zowel de vader als de moeder mee, aangezien we een goede, vergelijkende studie willen doen. We testen bovendien kinderen uit verschillende leeftijdsgroepen, aangezien verschillende typen angsten pas op bepaalde leeftijden ontstaan. Angst voor hoogte bijvoorbeeld: een baby tot 8 maanden ziet geen diepte en heeft dus nog geen last van hoogtevrees. Kinderen van een jaar of vier houden moeiteloos een praatje voor hun ouders, terwijl 10-jarigen daar ineens bang voor zijn. Bij de experimenten kun je denken aan baby's van 10 maanden die over een visual cliff moeten kruipen, een glazen plaat waaronder een grote diepte te zien is. We laten de vader en de moeder aanmoedigende of juist angstige, afwerende signalen afgeven en bekijken wat het effect is op de reactie van het kind: kruipt hij wel of niet over de plaat?'

Dat angstige of afwerende gedrag van de ouders, dat moeten ze acteren?
‘Dat is een van de manieren die we gaan gebruiken, omdat dat ook in eerdere onderzoeken effectief is gebleken. Maar we manipuleren de angst van de ouders ook, bijvoorbeeld door eerst hen bedreigende of juist geruststellende informatie te geven.'

Ook voor oudere kinderen zijn er experimenten.
‘Inderdaad. We laten kinderen van 10-12 jaar een praatje geven, waarbij we de ouders ofwel "bedreigende" informatie laten geven (er staat veel op het spel, het publiek is kritisch), ofwel geruststellende informatie (het is maar een oefening). De vraag bij alle experimenten is, of het kind meer waarde hecht aan het oordeel van de vader, of juist van de moeder.'

Stel dat de theorie klopt, dat vaders een cruciale rol spelen bij de angstontwikkeling van kinderen. Welke implicaties heeft dat dan?
‘Op dit moment is de kinderwereld heel erg vervrouwelijkt. De thuissituatie, de kinderopvang, het onderwijs: kinderen worden vooral door vrouwen opgevoed. Als mijn theorie klopt, zouden we daar nog eens goed naar moeten kijken. Dan moeten we ervoor zorgen dat vaders - of andere mannelijke rolmodellen - beter zichtbaar worden. En bij de behandeling van overmatige angst en angststoornissen van kinderen zou het betrekken van de vader bij de therapie een voorwaarde moeten zijn.'

Auteur: Esther van Bochove, afdeling Communicatie FMG
Bron: FMG Communicatie

Gerelateerd artikel:

Nederland verkeert in een opvoedcrisis; Susan Bögels (Universiteit van Amsterdam - Academisch Behandelcentrum voor Ouder en Kind)

28. Trofee voor vader die omgangsregeling afdwong - Vader beloond voor doorzettingsvermogen

2009-06-20T12:32:00.000+02:00

Trofee voor vader die omgangsregeling afdwong

Bron: Trouw - Nederland - novum - 19 juni 2009

(Novum) - Peter Brons en de politie Friesland hebben vrijdag de jaarlijkse Vaderdagtrofee m/v 2009 gewonnen. Dat heeft de jury van de trofee vrijdag bekendgemaakt op een symposium op de Universiteit van Amsterdam ter ere van honderd jaar vaderdag. De Vaderdagtrofee is een initiatief van het Vaderkenniscentrum.

Brons en de politie wisten als eersten strafvervolging van een moeder voor elkaar te krijgen om zo de omgangsregeling met zijn kind veilig te stellen. Dit gebeurde begin februari. De rechtbank in Leeuwarden legde de vrouw honderd uur werkstraf op, waarvan veertig uur voorwaardelijk.

De veroordeelde vrouw was de ex van Brons; ze scheidden in 2001. Het Vader Kennis Centrum, dat opkomt voor de belangen van gescheiden vaders, had eerder laten weten dat bemiddelingspogingen van een mediator en de Kinderbescherming om tot een omgangsregeling te komen, waren mislukt.

In maart 2007 bepaalde het gerechtshof dat de vader het recht heeft zijn kind te zien. De moeder gaf volgens de rechtbank meerdere malen aan hier niet aan mee te werken, onder meer met de woorden 'never nooit'. Uiteindelijk deed Brons aangifte.

Ook emancipatiebureau Enova met het onderzoek 'Vaderschap doet ertoe', een vader die een uithuisplaatsing van zijn dochter wist te voorkomen en PriceWaterhouseCoopers, vanwege de invoering van verlengd betaald kraamverlof voor vaders, waren genomineerd. De jury koos uiteindelijk voor Brons en de Friese politie, omdat voor hun acties veel moed, strijdbaarheid en vastberadenheid nodig is. "Die heeft Peter Brons als geen ander getoond. En niet zonder succes."

De Vaderdagtrofee wordt georganiseerd in samenwerking met de Universiteit van Amsterdam en ikvader.nl en wordt jaarlijks uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich verdienstelijk heeft gemaakt voor het terugbrengen van vaders in het leven van kinderen en het onder de aandacht brengen van de rol van vaders in de opvoeding. De trofee werd twee jaar geleden voor het eerst uitgereikt. De onderscheiding ging toen naar de Socialistische Partij. Vorig jaar kreeg oud-militair en vader Jan Steen de prijs.

'Gescheiden vader' wint Vaderdagtrofee

Bron: AD.nl - Binnenland – Door ANP Video - REAGEER - vrijdag 19 juni 2009

AMSTERDAM - Peter Brons heeft vrijdag de jaarlijkse vaderdagtrofee gewonnen. Hij kreeg de prijs omdat hij begin dit jaar een omgansregeling met zijn kind wist veilig stellen door zijn ex-vrouw aan te klagen. © ANP Video

Vader beloond voor doorzettingsvermogen

Bron: SBS6 - Hart van Nederland - Friesland - Publicatie: 19/06/09 20:51 - Laatst gewijzigd: 23:13

Zondag wordt ie voor de 100e keer gevierd, maar niet door iedereen. Er zijn nog altijd veel vaders die na een scheiding hun kinderen niet meer te zien krijgen.

Voor Peter Brons uit Brugum in Friesland is het 8 jaar geleden dat ie z’n zoon voor het laatst zag. Het inmiddels 11-jarige mannetje woont bij zijn moeder. Peter blijft strijdbaar en doet er alles aan om het contact te herstellen. En om dat te belonen kreeg ie vandaag de vaderschapsprijs uitgereikt. Een initiatief van de Universiteit van Amsterdam.

Gescheiden vader wint Vaderdagtrofee

Bron: DePers.nl - Door: Mari Meyer - Gepubliceerd: 19 juni 2009 16:19 - Update: 16:21

Peter Brons was begin dit jaar de eerste gescheiden vader die de omgangsregeling met zijn kind wist veilig te stellen door zijn vrouw aan te klagen. Vrijdag is hij in Amsterdam bekroond met de jaarlijkse Vaderdagtrofee. Hij kreeg de prijs uit handen van pedagoog Louis Tavecchio op de 'vadertop', een symposium over vaderschap in Amsterdam.

Vader Brons uit het Friese Burgum kreeg na zijn scheiding nauwelijks contact met zijn zoon. Dat kwam doordat zijn ex-vrouw zich niet aan de omgangsregeling wilde houden. Na acht jaar wachten en aangeklopt te hebben bij de gebruikelijke instanties, zag hij geen andere uitweg dan naar de politie te stappen. De rechtbank in Leeuwarden legde de moeder uiteindelijk een taakstraf op.

Het Vaderkenniscentrum, dat de trofee traditioneel een paar dagen voor vaderdag uitreikt, ziet in deze 'unieke uitspraak' een grote stap voorwaarts. Volgens het centrum staan vaders na een scheiding vaak met lege handen, als hun ex-vrouw het contact met de kinderen tegenwerkt.

Brons was een van de vier genomineerden voor de trofee, die overigens ook gewonnen kan worden door een vrouw. Zo behoorden Mariele Mijnlieff en Irene Zwaan van adviesbureau Enova tot de kanshebbers. Zij deden een onderzoek naar gescheiden vaders. Hun conclusie was dat moeders na een echtscheiding een veel sterkere positie hebben ten opzichte van de zorg om de kinderen. Alle wetgeving gericht op gelijkwaardig ouderschap ten spijt.

De Vaderdagstrofee werd voor de derde keer uitgereikt. Eerder ging de prijs naar oud-militair Jan Steen en naar SP-Kamerlid Krista van Velzen.

Trefwoord: Vaderdagtrofee

26. De vier nominaties voor de Vaderdagtrofee m/v in 2009

2009-06-02T23:26:00.008+02:00

De vier nominaties voor de Vaderdagtrofee m/v in 2009:

Vrijdagmiddag 19 juni in Amsterdam - Uitreiking van de Vaderdagtrofee m/v 2009 en symposium over vaderschap

Universiteit van Amsterdam, Vader Kennis Centrum en IkVader.nl houden Vadertop

Zie ook bij : Universiteit van Amsterdam, - Gepubliceerd op 29 mei 2009

Aanmeldformulier Vadertop

Tijdstip: Vrijdag 19 juni 2009, 12:30 - 17:00 uur

Locatie: Universiteit van Amsterdam, Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen, Roetersstraat 15, Amsterdam, gebouw A, Zaal A.

Aanmeldformulier: http://www.fmg.uva.nl/vaderdag

Hoe belangrijk zijn vaders voor kinderen? Wat is hun (gewenste) rol en positie? Die vragen staan centraal tijdens het symposium over vaderschap op vrijdag 19 juni 2009, dat wordt georganiseerd door de Universiteit van Amsterdam, het Vader Kennis Centrum en IkVader.nl. Wetenschappers, vaders en andere betrokkenen geven hun visie op het vaderschap. Aan het eind van de dag vindt voor de derde maal de uitreiking plaats van de Vaderdagtrofee m/v.

De aanleiding voor het symposium is het 100-jarig bestaan van het fenomeen vaderdag. De organisatoren zien het evenement als de aftrap voor een jaarlijks terugkerende Vaderlezing, waarbij een topwetenschapper zijn of haar visie geeft op het vaderschap.

De Vaderdagtrofee m/v, die aan het eind van het symposium wordt uitgereikt, is een initiatief van het Vader Kennis Centrum georganiseerd in samenwerking met IkVader.nl en de Universiteit van Amsterdam. De trofee wordt uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich het afgelopen jaar het meest heeft ingespannen voor kinderen en hun vaders. De trofee werd eerder gewonnen door de SP-Tweede-Kamerfractie en oud-luchtmachtpiloot en vader Jan Steen.

Dit jaar zijn de vier genomineerden voor de trofee: ENOVA met het onderzoek ‘Vaderschap doet ertoe'; vader Deon van Moorsel die een bizarre uithuisplaatsing van zijn dochter Tessa door de Nederlandse Jeugdzorg wist te voorkómen; vader Peter Brons (en Politie Fryslân), die als eerste strafvervolging van een moeder wist te bewerkstelligen om de omgangsregeling met zijn kind veilig te stellen; en ten slotte PriceWaterhouseCoopers vanwege de invoering van verlengd betaald kraamverlof voor vaders. Voor informatie en de juryrapporten over deze vier genomineerden verwijzen we naar de website van de Vaderdagtrofee m/v 2009 op http://vaderdagtrofee.blogspot.com

Verwijzingen

vaderdagtrofee.blogspot.com

Programma (zaal open vanaf 12.00 uur)

12.30 uur: Opening door dagvoorzitter drs. Rob de Klerk, onderwijsdirecteur van de afdeling Pedagogiek en Onderwijskunde, UvA
12.35 - 12.45: Drs. Peter Tromp, coördinator Vader Kennis Centrum - Meer aandacht voor vaderschap - Waarom de Vaderdagtrofee en het Vader Kennis Centrum?
12.45 - 13.00: Prof. dr. Louis Tavecchio, bijzonder hoogleraar Pedagogiek, UvA - Rol en pedagogische betekenis van vaders
13.00 - 13.15: Joep Zander, pedagoog - Verpasseerde vaders, verwrongen kinderen
13.15 - 14.00: Prof. dr. Erik Plug, hoogleraar Intergenerational and Family Economics, UvA - Slimme moeders, slimme kinderen?
14.00 - 14.45: Prof. dr. Susan Bögels, hoogleraar Orthopedagogiek, UvA - De rol van de vader in het overwinnen van angst bij kinderen: Een evolutionair model

14.45 - 15.15: Pauze

15.15 - 15.30: Mw. dr. Henny Bos, universitair docent Pedagogiek, UvA - Homovaders en hun kinderen
15.30 - 15.40: Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader.nl - De moeder van Vaderdag (ter gelegenheid van honderd jaar Vaderdag)
15.40 - 15.50: Peter Brons, vader - Het niet-handhaven van rechterlijke uitspraken
15.50 - 16.50: Presentatie juryrapporten Vaderdagtrofee door de jury en de bekendmaking van de winnaar door juryvoorzitter prof. dr. Louis Tavecchio
16.50 - 17.00: Afsluiting door de dagvoorzitter

Datum, locatie en deelname

Het symposium vindt plaats op vrijdag 19 juni van 12.30 - 17.00 uur aan de Universiteit van Amsterdam, Roetersstraat 15, Amsterdam, gebouw A, Zaal A.
Het symposium is bedoeld voor wetenschappers, vaders, beleidsmakers en andere geïnteresseerden. Deelname is kosteloos, maar vanwege het beperkte aantal plaatsen wordt u verzocht om zich aan te melden door middel van onderstaand formulier.

Verwijzingen

Aanmeldformulier Vadertop

Contact

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de afdeling Communicatie van de FMG: (020) 525 4896 of communicatie-fmg@uva.nl.

Ook kunt u zich wenden tot Peter Tromp van het Vader Kennis Centrum, telefoonnummers (030) 238 3636 of (06) 2450 6249 of Henk Hanssen van IkVader.nl, tel. (06) 5158 9508.

Locatie

Roeterseiland - Gebouw A

Roetersstraat 15

1018 WB Amsterdam

Zaal/kamer: Zaal A

25. Nominatie 2009 - Mariele Mijnlieff en Irene Zwaan van Enova emancipatie-adviesbureau Drenthe

2009-06-02T23:24:00.007+02:00

Juryrapport

Nominatie van Mariele Mijnlieff en Irene Zwaan van Enova emancipatie-adviesbureau Drenthe voor de Vaderdagtrofee m/v 2009

Veel gescheiden vaders verkeren in een marginale positie als opvoeder en voelen zich machteloos. Vaders die graag hun verantwoordelijkheid willen nemen zijn kansloos. De echtscheidingspraktijk in Nederland is een moederspraktijk, alle wetgeving gericht op gelijkwaardig ouderschap ten spijt.

Na een scheiding gaat 80% van de kinderen bij de moeder wonen. Ongeveer 10% van de kinderen woont bij de vader. De overige 10% leeft onder co-ouderschap of in een pleeggezin. Vaders verkeren in een ongelijkwaardige positie ten opzichte van moeders na scheiding. Veel vaders denken dat het ouderlijk gezag met het erkennen van het kind al goed zit en komen van een koude kermis thuis als de relatie stukloopt. Tegen die tijd is de bereidheid van de moeder om in te stemmen met gezamenlijk gezag vaak vervlogen. Kinderen worden weliswaar gehoord als ze twaalf zijn, maar zijn dan vaak loyaal naar de moeder bij wie ze al jaren wonen. Vaders die graag hun verantwoordelijkheid willen nemen zijn kansloos. De kwalijke gevolgen voor kinderen worden hierbij onderschat. De echtscheidingspraktijk in Nederland is in feite éénouderpraktijk (lees moederpraktijk), alle wetgeving gericht op gelijkwaardig ouderschap ten spijt.

Tot deze conclusie kwam Enova emancipatie-adviesbureau Drenthe op basis van onderzoek in samenwerking met de Rijksuniversiteit Groningen.

Het gaat er niet om moeders te diskwalificeren. De negatieve gevolgen van scheiding voor kinderen zijn beperkt als ouders normaal communiceren en tot afspraken kunnen komen. De huidige dominante praktijk leidt echter tot ongelijkwaardige posities van ouders ten opzichte van elkaar. Dit brengt moeders gemakkelijk in de verleiding hier machtsmisbruik van te maken. Als ze het lastig vindt te overleggen met haar ex, kan ze ervoor kiezen zelf alle beslissingen te nemen. Ze kan de vader op een zijspoor houden, door hem te bestraffen als hij niet volgens haar opvattingen handelt. Ze kan in het scheidingsproces de grotendeels afwezige vader in een kwaad daglicht stellen of vals beschuldigen om zodoende haar eigen rol te verstevigen. Moeders onderschatten de impact van zo’n negatief rolmodel voor haar kinderen. Over het algemeen herhaalt de geschiedenis zich. In feite belemmert zij haar kinderen zo zelf een goede ouder te worden.

Enova emancipatie-adviesbureau Drenthe heeft een zeer belangrijke bijdrage geleverd aan het opnieuw en op een krachtige wijze op de agenda zetten van de ongelijkwaardige positie van (Nederlandse) vaders in ouderschaps- en omgangsregelingen na echtscheiding. De publiciteit is meteen actief gezocht, in de vorm van persberichten en artikelen in kranten, bijdragen aan nieuwsuitzendingen op de radio, waarvoor stad en land werd afgereisd. De media-optredens van met name Mariele Mijnlieff en Irene Zwaan getuigden van een grote inzet en betrokkenheid, kennis van zaken, integriteit en een slagvaardige en zakelijke opstelling in de discussie.

Daarnaast is het van belang te constateren dat de activiteiten van Enova al snel leidden tot relevante maatschappelijke ontwikkelingen en initiatieven, zoals:

Marleen de Pater, lid van de CDA fractie in de Tweede Kamer, deed in reactie op het onderzoek uitspraken over de positie van vaders en pleitte ervoor alle vaders bij geboorte te laten registreren en zo ouderlijk gezag te geven.
Een groep vaders heeft zich naar aanleiding van het onderzoek verenigd in een netwerk ‘Vaders in beeld’ om de positie van gescheiden vaders te verbeteren

Op grond van het bovenstaande wil ik bureau Enova, i.c. Mariele Mijnlieff & Irene Zwaan, graag en van harte nomineren voor de Vaderdagtrofee m/v 2009.

Deze tekst is voor de jury opgesteld door Prof. dr. Louis Tavecchio, mei 2009

24. Nominatie 2009 - Accountants- en adviesbureau PriceWaterhouseCoopers (PwC)

2009-06-02T23:23:00.007+02:00

Juryrapport

Nominatie van accountants- en adviesbureau PriceWaterhouseCoopers (PwC) voor de Vaderdagtrofee m/v 2009

Zoals elke krantenlezer weet, wordt er in Nederland al jaren gepraat over uitbreiding van het kraamverlof voor mannen. Maar er gebeurt niets. Nederland blijft hekkensluiter in Europa, houder van het laagterecord als het gaat om vaderverlof. De jury signaleert met lede ogen dat het onderwerp ‘vaderverlof’ voor politici een sleetse bal is geworden. Om de zoveel tijd geeft een ambitieus Kamerlid er een trap tegenaan, in de wetenschap dat hij of zij er even mee scoort.

De jury is opgetogen over het feit dat accountants- en adviesbureau PriceWaterhouseCoopers (PwC) niet wenste te wachten totdat de politiek een landelijk geldende regeling weten af te spreken. ‘We willen voor eens en altijd af van de perceptie dat PwC en het opvoeden van kinderen niet goed samen zouden gaan,’ zei Ruud Dekkers, lid van de Raad van Bestuur.

In september 2008 maakte het bedrijf bekend dat mannen die vader worden tien dagen volledig betaald verlof kunnen opnemen. Een revolutionaire stap, zeker gezien de competitieve bedrijfscultuur die bij PwC heerst. Als je om vijf uur ’s middags je kantoor verlaat, vragen je collega’s bij wijze van spreken of je een ATV-dag hebt opgenomen.

Het is de jury duidelijk geworden dat het vaderverlof voor PwC méér is dan louter ‘window dressing’. Wie bijvoorbeeld verwachtte dat de regeling zou sneuvelen als gevolg van de economische teruggang, komt bedrogen uit. In het recente overleg over de arbeidsvoorwaarden stond het vaderverlof niet eens ter discussie.

Het verlof vormt voor PwC een vast onderdeel van beleid dat er op is gericht mensen beter te laten functioneren. Uit intern onderzoek van PwC kwam naar voren dat het kunnen combineren van werk en zorg daartoe een voorwaarde is. Het vaderverlof staat ook niet op zichzelf. Het is een deel van een pakket aan maatregelen dat verder onder meer bestaat uit regelingen voor flexibele arbeidstijden, deeltijdwerken, adoptieverlof, langdurig zorgverlof, training voor jonge ouders én ook ‘kinderkantoordagen’ waarbij de kinderen van medewerkers kunnen rondkijken op de werkplekken van pa en ma.

De 4800 medewerkers van PwC Nederland maken massaal gebruik van de regelingen, inclusief de 200 tot 250 mannen die elk jaar vader worden. Waar andere vaders zich in de twee wettelijke verlofdagen die hen is gegund, moeten haasten van aangiftebalie naar kraamvisite, hebben PwC-vaders de gelegenheid een band met hun kind op te bouwen.

‘Ik hoef me niet schuldig te voelen de vrije uren ook echt op te nemen,’ zegt een medewerker die van het vaderverlof gebruik maakte. ‘In de beleving van collega’s is het veel natuurlijker dat je ook echt vrij neemt.’

PwC is niet het eerste commerciële bedrijf in Nederland dat zijn mannen een vaderverlof aanbiedt. Het Utrechtse adviesbureau &Samhoud ging de accountants al in 2006 voor. Alle lof daarvoor.

Maar, naar het oordeel van de jury, verdient PwC het om genomineerd te worden voor de Vaderdagtrofee 2009 vanwege de voortrekkersrol die het bedrijf opeist bij de invoering van het vaderverlof. PwC voerde de regeling allesbehalve stilletjes in. Het bedrijf haalde alle media met zijn vaderverlof en neemt sindsdien ook actief deel aan discussies en congressen over de invoering van arbeid- en zorgarrangementen in het bedrijfsleven.

En, ook internationaal speelt PwC een voorbeeldrol. In meer dan 150 landen kijken meer dan 145.000 medewerkers reikhalzend naar de ontwikkelingen van PwC Nederland, in de hoop dat de verlofregelingen ook voor hen werkelijkheid worden.

PwC Nederland heeft zijn nek uitgestoken, het bedrijf verdient het om zijn moed beloond te zien met deze nominatie voor de Vaderdagtrofee 2009.

Deze tekst is voor de jury opgesteld door Henk Hanssen, mei 2009

23. Nominatie 2009 - Vader Peter Brons en regionaal jeugdcoördinator Antoinette van Blarikom bij de Politie Fryslân

2009-06-02T23:22:00.013+02:00

Juryrapport

Nominatie van vader Peter Brons en regionaal jeugdcoördinator Antoinette van Blarikom van Team 8 bij de Politie Fryslân, voor de Vaderdagtrofee m/v 2009

Wanneer in 2001 de scheiding tussen moeder Marina Norbruis (Franeker) en vader Peter Brons (Burgum) wordt uitgesproken, houden beide ouders het gezamenlijk gezag maar wordt zoals in Nederland te doen gebruikelijk aan moeder de zorg en hoofdverblijfplaats over beider zoon Erick toegewezen.

Al direct ontstaan daarbij problemen over de omgang van vader Peter met zijn zoon Erick. Eerst volgen dan enkele mislukte bemiddelingspogingen bij de mediator en de kinderbescherming over de omgang tussen vader en zoon. Moeder weigert vervolgens echter acht jaar lang elke medewerking.

In maart 2007 bepaalt het gerechtshof in Leeuwarden dat er omgang tussen zoon en vader moet komen: “Wij kunnen geen enkele reden bedenken waarom het kind zijn vader niet zou kunnen zien.” Moeder geeft daarbij echter meteen ter zitting al aan het kind niet voor te zullen bereiden op de omgang met vader en wenst hieraan ook verder niet mee te werken. Het Gerechtshof bepaalt daarop tevens dat vader m.b.v. de sterke arm van politie/justitie de uitvoering van het vonnis kan afdwingen. Toen vader zich echter na hernieuwde weigering van moeder uiteindelijk bij het politiebureau meldde, werd dit vonnis van het gerechtshof eerst door de politie afgeserveerd als een “civiele kwestie” en weigerde de politie actie te ondernemen! Vader moest maar weer naar een advocaat en de familierechter gaan.

Vanaf mei 2007 doet vader dan na elke gemiste omgang steeds bij de politie aangifte van “onttrekking aan het ouderlijk gezag” (WvS, Art. 279). Echter eerst na veel aandringen bij, en briefwisselingen met, politie en justitie neemt de politie uiteindelijk deze aangiften ook op.

Bij het opnemen van de aangiften door de politie speelt agente Antoinette van Blarikom – regionaal jeugdcoördinator van Team 8 bij de Politie Fryslân uiteindelijk een belangrijke ondersteunende sleutelrol.

Antoinette van Blarikom werkt als jeugdcoördinator bij de Politie Friesland bureau Harlingen/Franeker en bij behorende Waddeneilanden. De politie te Franeker heeft Antoinette van Blarikom ingeschakeld omdat er een kind in "t spel was en zij vanuit haar expertise haar kennis kon en wilde toepassen.

Vader Peter Brons zegt over haar betrokkenheid het volgende:

“Antoinette van Blarikom is degene geweest die niet alleen het proces verbaal heeft gemaakt maar ook mijn verdriet en boosheid en alle andere emoties heeft aangehoord, en niet alleen dat laatste. Zelf heb ik het ervaren als begeleiding in het gehele proces. Antoinette heeft mij gewezen op mijn rechten maar ook op mijn verantwoordelijkheden. Toen het tot dossiervorming kwam was Antoinette degene die vanuit mijn verhalen zag dat er nog gerechtelijke stukken ontbraken, waarop zij mij verzocht heeft om deze alsnog toe te voegen. Zij had het ook zo kunnen laten. Maar nee, Antoinette wou dat het bij het Openbaar Ministerie (OM) kwam. Het goed opgebouwde dossier is dan ook doorslaggevend geweest voor het OM om de zaak voor de rechter te brengen. Achteraf heb ik zelf mogen vernemen dat ook de Officier van Justitie het een goed opgebouwd en onderbouwd dossier vond. Dit alles is voor een groot deel te danken de inzet en het doorzettingsvermogen van Antoinette van Blarikom. Natuurlijk heeft zij haar werk gedaan maar je kunt je werk op vele manieren doen en zij heeft het mijns inziens grondig en met geduld en betrokkenheid gedaan. Alle lof!!”

Op grond van de door de politie opgenomen aangiften besluit daarop ook het Openbaar Ministerie uit Friesland in het najaar van 2008 tot vervolging en wordt moeder eerst in december 2008 gedagvaard voor de enkelvoudige politierechter. Vanwege het unieke karakter en belang van deze zaak besluit het OM Friesland echter later deze zaak bij de enkelvoudige politierechter terug te trekken om deze op 22 januari 2009 voor te brengen bij de Meervoudige Strafkamer van de rechtbank Leeuwarden. Op 5 februari 2009 veroordeeld deze strafkamer in een voor vaders unieke uitspraak de moeder conform de eis van het Openbaar Ministerie tot 100 uur taakstraf waarvan 40 uur voorwaardelijk voor een periode van 3 jaar. (LJN: BH2027, Rechtbank Leeuwarden,17/754502-08 VON) omdat zij moedwillig de door de rechter beschikte omgang tussen vader en zoon heeft tegengewerkt.

Vader Peter Brons uit Burgum (Frl) zag na 8 jaar wachten geen andere uitweg meer dan aangifte. Hij zegt: “Ik wil als vader graag deel uit blijven maken van het leven van mijn zoon, hem waar nodig helpen bij school en schoolkeuze, hem terzijde staan in verdriet en succes.” “Omdat er in Nederland t.a.v. FAMILY LIFE na scheiding echter tot nu toe geen enkele rechtshandhaving plaatsvindt, bepaald de moeder in feite naar eigen bevinden of een rechtsuitspraak wel of niet wordt nageleefd. In de praktijk had de rechtspraak tot nu toe voor vaders met omgang dus geen enkele praktische betekenis. Als het gaat om moeders die verzoeken om rechtshandhaving, is de politie echter niets te dol en zet men wel klakkeloos het zwaailicht aan.”

De aangifte onttrekking (WvS, Art. 279) werd eerst mogelijk door een Hoge Raadsarrest van 15 februari 2005 (LJN: AR8250, Hoge Raad, 01198/04).

Later schreef ook de Nationale Ombudsman een aanbeveling aan de Nederlandse politie (Nationale Ombudsman Rapport 2007/034) om in dergelijke situaties nu eindelijk ook de aangiften van vaders op te nemen

Motivatie voor nominering

Ca. de helft van de scheidingskinderen verliest na de scheiding alle contact met hun vader. Een belangrijke reden is dat moeders dit contact tegenwerken. Een extreme vorm daarvan is het ouderverstotingssyndroom waarvan volgens een recent onderzoek in ongeveer 20% van de scheidingen met kinderen sprake zou zijn.

Kinderen en hun vaders staan daarbij met lege handen. In het familierecht worden rechterlijke beschikkingen nauwelijks gehandhaafd of zij worden gehandhaafd met ineffectieve middelen (dwangsommen die oninbaar zijn, omgangsots-en, etc). Vaders kunnen - i.t.t. moeders die in het strafrecht met open armen worden ontvangen - eigenlijk nergens terecht wanneer de omgang wordt tegengewerkt.

De mogelijkheid van aangifte van onttrekking via het strafrecht die het Hoge raadsarrest ook aan vaders bood is daarom een uitkomst. Het probleem bij dergelijke aangiften van vaders is echter steeds dat de politie weigert aangiften van vaders op te nemen en vervolgens als dat uiteindelijk gebeurd het OM zonder veel motivatie vervolgens weer besluit tot seponeren en niet-vervolging van de aangifte. Dit in tegenstelling tot dezelfde aangiften van moeders waarbij zowel politie en OM onmiddellijk en met vliegende trom uitrukken.

Deze unieke uitspraak bracht daar verandering in.

Deze tekst is voor de jury opgesteld door Peter Tromp, mei 2009

22. Nominatie 2009 - Vader Deon van Moorsel

2009-06-02T23:21:00.011+02:00

Juryrapport

Nominatie van vader Deon van Moorsel voor de Vaderdagtrofee m/v 2009

Chronologische beschrijving

Deon is vader van Tessa (9-10-2000). De moeder weigerde aanvankelijk hem het kind te laten erkennen. Wel had hij een regelmatige (elke zondag) omgangsregeling. Het leek de vader weinig zin hebben om onder die omstandigheden verder een punt te maken van gezag en erkenning.

Op een gegeven moment raakte de moeder in ernstige psychische problemen. Hierdoor en door meldingen bij het AMK ( door psychiater moeder, en een anoniem) raakte jeugdzorg bij Tessa betrokken.

De ernst van de problemen van de moeder maakte dat de Raad voor de Kinderbescherming voorstelde Tessa uit huis te plaatsen. Daaraan voorafgaande was er sprake van een crisisplaatsing in een opvanggezin.

De ouders kunnen zich niet vinden in uithuisplaatsing. Met name de vader denkt met behulp van zijn netwerk ( familie en vrienden) de opvang en opvoeding van Tessa te kunnen organiseren. Raad en Jeugdzorg willen hier niet aan. Via een spreekuur van advocaat Jan van Ruth wordt hij opmerkzaam gemaakt op de mogelijkheid om naar België te vluchten. Hij kan zich daar dan immers onttrekken aan het als rigide te kenschetsen beleid van de Nederlandse jeugdzorginstanties.

Deon is aanvankelijk verbaasd over dit advies. Hij kon zich eerst niet voorstellen dat hij de Nederlandse jeugdzorg als zo onredelijk moest beoordelen.

Met behulp van anderen gaat hij toch aan de slag om (juli 2008) aan dit advies uitvoering te geven. Hij krijgt het voor elkaar dat de moeder alsnog akkoord gaat met gezamenlijk gezag en dus ook erkenning. Hij regelt huisvesting in België en haalt zijn dochter weg bij het opvanggezin, waarna hij met zijn dochter in België gaat wonen.

Het dossier van Tessa gaat over naar de Belgische “Comité bijzondere jeugdzorg” die uitgebreid onderzoek doet en geen redenen ziet tot ernstige zorgen, laat staan een indicatie voor uithuisplaatsing. De ontwikkeling van Tessa is inmiddels voorspoedig te noemen.

Wel verloopt de samenwerking met moeder wisselend. Inmiddels vind de moeder dat Tessa wel weer bij háár kan verblijven (let op vast verblijf; het gaat hier niet over omgang). Dit lijkt nu helaas toch te leiden tot een conflict omdat de vader vindt dat moeder eerst beter moet zijn om het volledige verbijf van Tessa te kunnen behappen.

Deon's zaak en die van andere jeugdzorgvluchtelingen heeft inmiddels de aandacht getrokken van de media. Hij kwam zelf aan het woord in een VPRO-radiouitzending in oktober 2008 en in een netwerkuitzending in maart 2009.

In de laatste uitzending kwam zijn zaak niet erg uitvoerig voor het voetlicht hoewel die schrijnender lijkt dan van het andere geval dat een alleenstaande moeder betrof. Op de site van Netwerk is wel een uitgebreider filmpje te vinden, dat veel meer duidelijk maakt.

In de uitzending van netwerk kwamen 3 kamerleden aan het woord (Hamming VVD, Sterk CDA, Bouchibti, PvdA) die stuk voor stuk het vluchten naar Belgie wensten te bekritiseren en deze uitweg wilden gaan blokkeren. Daarbij gingen ze er zonder meer van uit dat de verplaatsing van de case naar België per definitie zou betekenen dat er een verslechtering van de zorg zou zijn die dan zogenaamd niet “in het belang van het kind” zou zijn.

Fleur Agema van de PVV werd ook geïnterviewd, dit werd niet uitgezonden maar wel te zien op de site van Netwerk. Haar reactie is ongeveer conform die van haar collega's,

Marianne Langkamp van de SP reageerde op de website van de SP.

Deon heeft naar aanleiding hiervan correspondentie gevoerd met Marianne Langkamp die als gebruikelijk daarop antwoordde dat ze niet op individuele zaken kon reageren. Wel werd benadrukt dat er een voorstel voor een parlementair onderzoek jeugdzorg ligt. Deon heeft ook met de VVD gecorrespondeerd.

Zelf heb ik naar aanleiding hiervan nog een mail gestuurd naar Marianne Langkamp. Naar aanleiding daarvan kwamen in een uitgebreid gesprek met haar de bekende vooroordelen over cliënten van jeugdzorg weer eens langs. Ze zouden eigenlijk per definitie klagen (de werkelijkheid is waarschijnlijk dat er juist een heleboel niet durven te klagen), Ze zouden te weinig vertrouwen hebben in de door de staat over ons aangestelde professionals (mij lijkt dat er weinig reden tot vertrouwen is) en er moeten meer rechters komen om de zaken deugdelijker te behandelen (er zijn teveel zaken en dus eerder teveel rechters).

Desondanks steunt de SP het parlementair onderzoek naar de jeugdzorg. Het kost moeite om Marianne duidelijk te maken dat structurele aspecten van misstanden in de jeugdzorgbureaucratie ook structurele gevolgen hebben voor het inhoudelijk functioneren. Oftewel dat er alle rede is om de gang van zaken te wantrouwen.

Uit betrouwbare vertrouwelijke bron weet ik dat er in België ook met politici over deze zaak is gecorrespondeerd om te voorkomen dat deze vluchtroute toch zou worden dichtgetimmerd.

Rouvoet heeft in deze zaak gereageerd met een brief aan de kamer. In het algemeen zijn de misstanden in de jeugdzorg aan de orde gekomen op een zeer druk bezocht congres in Rotterdam (naar aanleiding van de Rotterdamse advocatenbrandbrief over de Jeugdzorg).

Mogelijke contra-indicaties

In het kader van deze nominatie heb ik ook kennis genomen van het raadsrapport inzake de uithuisplaatsing en een rapport over de schoolresultaten van Tessa. Dit is gebeurd om een beeld te krijgen van eventuele ernstige contra-indicaties voor deze nominatie, voorzover dan althans raadsrapportages daar aan kunnen bijdragen. Ik heb hieronder mijn globale conclusies weergegeven. Hierbij is rekening gehouden met de privacygevoeligheid.

Uit het rapport valt te concluderen dat er wel redenen zijn voor enige zorg met betrekking tot de ontwikkeling van Tessa bij haar moeder. Dit is niet in strijd met wat de vader daar zelf over zegt. Gezien de situatie van de moeder is het aannemelijk dat parentificatie in de relatie met de moeder aan de orde zou kunnen zijn. Ernstigere acute bedreigingen voor de opvoedingssituatie worden in het rapport niet genoemd. De enige acute bedreiging blijkt juist het weghalen van het kind uit voor haar veilige situaties door kinderbescherming en jeugdzorg, zo valt in het raadsrapport zélf te lezen.

De ouders, en met name de vader hebben daarentegen, zo valt uit het raadsrapport op te maken zeer adequate oplossingen aangeboden om uit de problemen te komen. Versterking van de positie van vader in de opvoeding lijkt op zijn plaats. De ondersteuning van het familie-en vrienden-netwerk rond de ouders was een kans voor open doel. De Raad wenste dit echter niet op te pakken en geeft daar eigenlijk geen argument voor. De verder badinerende, niet onderbouwde, mededelingen in het rapport over karakterkenmerken van de ouders, ook die van de vader, zijn kenmerkend voor dit soort raadsrapportages. Vader beschouwt zichzelf als enigszins rationalistisch en de Raad probeert daarvan een negatief punt te maken. Het zegt hoogstwaarschijnlijk dan ook meer over de betreffende raadsmedewerkers dan over de vader, de zijn van geen enkele belang voor de nominatie. Een recente schoolrapportage versterkt het beeld dat het kind floreert onder de hoede van haar vader en is daarmee een onderbouwing van de boven weergegeven visie op dit raadsrapport.

Het geheel past in het algemenere beeld dat vaders als opvoeder niet serieus worden genomen, zelfs niet als hun hulp dringend noodzakelijk is.

Eventuele medenominaties

Door de jury is overwogen advocaat van Ruth (eventueel mede) te nomineren. Van Ruth is een van de weinige advocaten die effectief strijd voert tegen de wantoestanden in de jeugdzorg. Hij is in verband hiermee zelfs vervolgd door jeugdzorg. Hij organiseert bijeenkomsten voor jeugdzorggedupeerden en is ook een aantal keren in de media geweest. Zijn betrokkenheid is echter niet specifiek naar vaders gericht. Daar is op zich natuurlijk helemaal niets mis mee, maar voor een zelfstandige (mede)nominatie te weinig. Wel stel ik voor om Jan van Ruth bij de uitreiking te betrekken.

Overwegingen

Deze nominatie heeft als belangrijke pluspunten:

Een vader die zich volledig inzet voor zijn kind. Gewoon uiteindelijk doet wat te doen staat, angst en twijfel overwinnend.
Een vader die daarmee op opvallende wijze ook succes boekt en daarmee een uitermate kritische achilleshiel in het deels repressieve karakter van de Nederlandse jeugdzorg raakt.
Zijn zaak brengt nogmaals aan het licht hoe de hulpverlening vaders uitsluit bij het realiseren van oplossingen voor hun kinderen.
Deon combineert een praktische oplossing met een kritische stelling. Politiek en persoonlijk vallen daarin samen. Hij doet iets en het helpt ook nog. Daadkracht.
Deze actie zet het vaderschapsprobleem in een context waar hij hoort. Mensenrechten en asiel.

De gebruikelijke analyse is dat na het meisje van Nulde en Savanna de jeugdzorg teveel naar de andere kant is doorgeslagen. Dit is echter niet juist. Deze nominatie kan daar licht in brengen. Ook bij het meisje van Nulde en Savanna was de vader al buitengesloten. Bij het meisje van Nulde zelfs met politiegeweld.

Wel is er een continue lijn van uitbreiding van de overheidsbemoeienis via instellingen als de jeugdzorg. Het is niet bewezen dat dat een gunstig effect heeft op het welzijn van kinderen en op het handhaven van elementaire mensenrechten. Ergo er zijn veel signalen die er op wijzen dat de bemoeienis van jeugdzorg vaak katastrofaal is, en dat geld met name waar het de verbreking van de vader-kind-band betreft.

Deon is weliswaar duidelijk gemotiveerd, ook door de maatschappelijke kant van de zaak, maar besefte zich aanvankelijk ook niet helemaal hoe ernstig het met de voortschrijdende bemoeienis van jeugdzorg werkelijk zit. En de betrokken politici al helemaal niet.

Deze tekst is voor de jury opgesteld door Joep Zander, mei 2009

Bijlage

Post van mijn weblog met een rijke schat aan links, onder andere naar de Netwerk-uitzending en het overige materiaal van Netwerk. Zie: http://joepzander.wordpress.com/2009/03/05/vluchten-kan-wel-weer/

21. Defensie maakt eerste begin met rechttrekken ongelijke behandeling van jonge vaders en moeders bij uitzending op buitenlandse missies

2008-10-17T06:42:00.009+02:00

Inleiding

Jan Steen, oud-militair, piloot en vader, won dit jaar de jaarlijkse Vaderdagtrofee m/v 2008 van het Vaderkenniscentrum omdat hij gelijk kreeg van de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) in zijn klacht tegen Defensie over het onderscheid dat Defensie maakt op grond van geslacht door mannelijke militairen met kinderen jonger dan 5 jaar, anders dan vrouwelijke militairen, niet vrij te stellen van missies naar het buitenland.

Geconfronteerd met de uitspraak van de Commissie Gelijke Behandeling maakte het Ministerie van Defensie aanvankelijk bekend niets aan de ongelijke behandeling van jonge vaders bij de uitzending op gevaarlijke missies naar het buitenland te willen en kunnen doen, vanwege de kosten die ermee gemoeid waren.

Nu maakt het Ministerie van Defensie echter toch bekend een eerste begin te willen maken met opheffing van de ongelijke behandeling van militaire vaders ten opzichte van militaire moeders van jonge kinderen, omdat - zo zegt het ministerie nu - zij anders een verder toenemend gebrek aan mannelijke rekruten verwacht. Hulde daarom aan staatssecretaris Jack De Vries (CDA) van Defensie voor deze erkenning in het defensiebeleid van het belang van - ook militaire - jonge vaders voor hun kinderen en de nu gemaakte keuze voor het maken van een begin van het rechttrekken van de ongelijke behandeling tussen vaders en moeders in het leger.

Vaderkenniscentrum

Babyverlof voor militairen

Bron: NOSJOURNAAL - 11-10-08

Militairen met een jong kind mogen een missie naar het buitenland overslaan. Dat is één van de maatregelen van staatssecretaris De Vries om iets te doen aan het personeelstekort bij Defensie.

Door het vaderverlof moet het voor militairen aantrekkelijker worden bij Defensie te blijven. De jonge vaders mogen meteen bij de geboorte gebruik maken van hun recht om een missie over te slaan.

Maar ze kunnen ook wachten tot het kind uiterlijk vijf jaar is. De Tweede Kamer nam eerder al een motie aan om vaders met kinderen tot een jaar vrij te stellen van uitzending naar het buitenland.

Vrouwelijke militairen met kinderen onder de vijf hebben al een vrijstelling.

Mediatheek

Defensie voert vaderverlof in

Militair met jong kind mag missie overslaan

Bron: Telegraaf - Binnenland -.door Job Slok Reageer za 11 okt 2008, 09:34 | 114 reacties

DEN HAAG - Militairen met jonge kinderen worden ontzien bij uitzendingen.

Vaders met een kind jonger dan een jaar, krijgen het recht om één missie over te slaan. Dat mag meteen bij de geboorte, maar hij kan zijn 'babybonus' ook bewaren voor een moment dat hem beter uitkomt. Dit recht geldt voor vijf jaar. Dat is een van de maatregelen die staatssecretaris De Vries (Defensie) komende week zal aankondigen om militairen te behouden voor de krijgsmacht. Jaarlijks vertrekt er meer personeel dan er bij komt, wat heeft geleid tot liefst 7000 vacatures.

Modernere

"We moeten moderner zijn in de combinatie werk en zorg", stelt de bewindsman vast. Hij heeft de mogelijkheid bekeken om de positie van mannelijke militairen gelijk te trekken met die van hun vrouwelijke collega's, maar dat bleek niet werkbaar. Voor vrouwen in de krijgsmacht geldt al dat ze niet op uitzending hoeven zolang ze een kind hebben dat jonger is dan vijf jaar. "Als we dat voor mannen ook zouden doen betekent dit dat er 4300 voor in aanmerking komen", aldus De Vries.

4 blogs die verwijzen naar dit artikel

Militairen met een jong kind hoeven niet op missie! - 6 dagen geleden - TrotseMoeders.nl
1 x een missie ontlopen zorg voor een kind jonger dan 1 jaar ! - 6 dagen geleden - Nieuws Nieuws
Militaire vaders met baby’s hoeven niet op missie - 6 dagen geleden - TrotseVaders.nl
Militaire vaders met baby’s hoeven niet op missie - 6 dagen geleden - TrotseVaders.nl

Vrijstelling militaire missie voor jonge vaders

Bron: Blik op Nieuws.nl - Nederland - 11 oktober 2008

Foto: archief EHF

Mannelijke militairen met een kind jonger dan 1 jaar mogen een keer een missie overslaan. Hiermee wil staatssecretaris Jack de Vries (Defensie) het voor militairen aantrekkelijker maken om bij Defensie te blijven werken en er voor te zorgen dat minder militairen Defensie verlaten. Dit bericht de Telegraaf zaterdag.

Jonge vaders mogen meteen bij de geboorte gebruik maken van hun recht een missie over te slaan, maar kunnen dat ook later doen. Ze mogen die mogelijkheid uiterlijk vijf jaar bewaren.

Vrouwelijke militairen met kinderen hebben een vrijstelling

Militaire vader mag missie overslaan

Bron: Elsevier.nl - Novum - zaterdag 11 oktober 2008 08:47

Mannelijke militairen met een kind jonger dan 1 jaar krijgen het recht een keer een missie over te slaan. Dat kan meteen bij de geboorte of later tot het kind 5 jaar is. Die maatregel stelt staatssecretaris van Defensie Jack de Vries (CDA) komende week voor, schrijft De Telegraaf zaterdag.

Met het plan wil De Vries zorgen dat er minder militairen Defensie de rug toe keren. Het tekort bij Defensie is door het vertrekoverschot opgelopen tot zevenduizend man. "We moeten moderner zijn in de combinatie werk en zorg", zegt De Vries in de krant.

Voor vrouwen is er al een regeling om de zorg van kinderen te waarborgen. De staatssecretaris heeft onderzocht of de regeling voor mannen hetzelfde zou moeten worden, maar dat bleek niet haalbaar. Vrouwen in de krijgsmacht met een kind hoeven de eerste vijf jaar niet op missie. "Als we dat voor mannen ook zouden doen betekent dat dat er 4300 voor in aanmerking komen."

Vrouwen hebben al vrijstelling

Militair met baby slaat missie over

Bron: RTLNieuws.nl – Binnenland - laatste wijziging: 11 oktober 200820:35

Mannelijke militairen die thuis een baby hebben, mogen van staatssecretaris De Vries een missie overslaan.

Vaderverlof voor militairen

Oppotten

Zo moet het voor militairen aantrekkelijk blijven om bij Defensie te werken. De jonge vaders mogen meteen bij de geboorte gebruik maken van hun recht een missie over te slaan. Maar zij mogen het recht ook 'oppotten' tot vijf jaar na de geboorte.

Moeders

Vrouwelijke militairen met kinderen onder de vijf hebben een vrijstelling.

Personeelsgebrek

Defensie kampt met een groot gebrek aan personeel en probeert daarom met wervingsacties mensen binnen te halen en de huidige militairen zo lang mogelijk te behouden.

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan

Bron: Gelderlander - algemeen - Binnenland - zaterdag 11 oktober 2008

DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van staatssecretaris Jack de Vries (Defensie) om het voor militairen aantrekkelijk te houden bij Defensie te blijven werken.

Komende week licht De Vries zijn plannen toe, zo bevestigt het ministerie van Defensie zaterdag een bericht in de Telegraaf. Defensie kampt al een tijd met een personeelstekort en probeert daarom met wervingsacties mensen binnen te halen en de huidige militairen zo lang mogelijk te behouden.

De jonge vaders mogen meteen bij de geboorte gebruik maken van hun recht een missie over te slaan, maar mogen die mogelijkheid ook tot uiterlijk vijf jaar bewaren.

De Tweede Kamer nam eerder een motie aan om vaders van kinderen tot een jaar vrij te stellen van uitzending. Vrouwelijke militairen met kinderen onder de vijf hebben een vrijstelling.

Mediaoverzicht

Jonge vader mag militaire missie overslaan
Volkskrant Banen - 13 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind dat jonger is dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een buitenlandse missie over te slaan. ...

Jonge vader mag van De Vries missie overslaan
Volkskrant Banen - 13 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind dat jonger is dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een buitenlandse missie over te slaan. ...

Jonge vader mag van De Vries missie overslaan
Volkskrant - 12 okt 2008
DEN HAAG - Mannelijke militairen met een kind dat jonger is dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een buitenlandse missie over te slaan. ...

Defensie voert vaderschapsverlof in
P&O Actueel - 12 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Vaderverlof voor militair met baby
Algemeen Dagblad - 11 okt 2008
DEN HAAG - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Militair met jong kind mag missie overslaan
De Telegraaf - 11 okt 2008
Vaders met een kind jonger dan een jaar, krijgen het recht om één missie over te slaan. Dat mag meteen bij de geboorte, maar hij kan zijn 'babybonus' ook ...

Defensie voert vaderverlof in
nrc.next - 11 okt 2008
Den Haag, 11 okt. Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Defensie voert vaderverlof in voor militairen
NRC Handelsblad - 11 okt 2008
Den Haag, 11 okt. Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Vrijstelling militaire missie voor jonge vaders
Blik op Nieuws - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan 1 jaar mogen een keer een missie overslaan. Hiermee wil staatssecretaris Jack de Vries (Defensie) het voor ...

Militair met baby mag missie overslaan
Blog.nl - 11 okt 2008
Hoe los je het nijpende personeelstekort in het leger op? Door het beroep aantrekkelijk te maken voor nieuwkomers en door het aantrekkelijk te houden voor ...

Mannelijke militair met jong kind kan missie overslaan
Marokko Nieuws - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Babyverlof voor militairen
Nos - 11 okt 2008
Militairen met een jong kind mogen een missie naar het buitenland overslaan. Dat is één van de maatregelen van staatssecretaris De Vries om iets te doen aan ...

Defensie voert vaderverlof in
Nos - 11 okt 2008
Militairen met een jong kind krijgen de mogelijkheid een buitenlandse missie over te slaan. Staatssecretaris De Vries wil op die manier het personeelstekort ...

Militaire vader mag missie overslaan
FOK! - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan 1 jaar krijgen het recht een keer een missie over te slaan. Dat kan meteen bij de geboorte of later tot het ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
De Gooi- en Eemlander - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met jong kind kan missie overslaan
Reformatorisch Dagblad - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) – Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
INC-Nieuws.com - 11 okt 2008
DEN HAAG - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Noordhollands Dagblad - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Militaire vader mag missie overslaan
Elsevier - 11 okt 2008
(Novum) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan 1 jaar krijgen het recht een keer een missie over te slaan. Dat kan meteen bij de geboorte of later ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Tiscali - 11 okt 2008
AMSTERDAM/DEN HAAG - 11-10-2008 - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
IJmuider Courant - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Almere Vandaag - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Militair met baby slaat missie over
RTL Nieuws - 11 okt 2008
Mannelijke militairen die thuis een baby hebben, mogen van staatssecretaris De Vries een missie overslaan. Zo moet het voor militairen aantrekkelijk blijven ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Algemeen Dagblad - 11 okt 2008
DEN HAAG - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
ED - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Haarlems Dagblad - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Stentor - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. ANP Photo DEN HAAG (ANP) - Mannelijke ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Leeuwarder Courant - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Leidsch Dagblad - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
BN/De Stem - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Gelderlander - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met jong kind kan missie overslaan
NU.nl - 11 okt 2008
DEN HAAG - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
Twentse Courant Tubantia - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met kind kan missie overslaan
Omroepgelderland - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met kind kan missie overslaan
ED - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met kind kan missie overslaan
BN/De Stem - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met baby kan missie overslaan
BNR Nieuwsradio - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met kind kan missie
DePers.nl - 11 okt 2008
Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen van ...

Mannelijke militair met kind kan missie overslaan
Gelderlander - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Mannelijke militair met kind kan missie overslaan
Metro Nederland - 11 okt 2008
DEN HAAG (ANP) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan een jaar, krijgen de mogelijkheid om een missie over te slaan. Dat is een van de maatregelen ...

Militaire vader mag missie overslaan
Nieuws.nl - 10 okt 2008
(Novum) - Mannelijke militairen met een kind jonger dan 1 jaar krijgen het recht een keer een missie over te slaan. Dat kan meteen bij de geboorte of later ...